https://kirk.clan.su/ Wed, 21 May 2008 16:02:38 GMT uCoz Web-Service <DIV align="center">ცდისეული ფსიქოლოგიის საფუძვლები<BR>მეორე განყოფილება<BR>სულისა და სხეულის ერთად ყოფნის შესახებ<BR>თავი მეცხრე<BR>ტემპერამენტისა და ხასიათის შესახებ <BR><BR>§172. თავის შინაარსი. რა მნიშვნელოვანიც არ უნდა იყოს ორგანულ სისტემათა ზეგავლენა გონებრივ მოქმედებაზე, მაინც უფრო მეტად და მ... <DIV align="center">ცდისეული ფსიქოლოგიის საფუძვლები<BR>მეორე განყოფილება<BR>სულისა და სხეულის ერთად ყოფნის შესახებ<BR>თავი მეცხრე<BR>ტემპერამენტისა და ხასიათის შესახებ <BR><BR>§172. თავის შინაარსი. რა მნიშვნელოვანიც არ უნდა იყოს ორგანულ სისტემათა ზეგავლენა გონებრივ მოქმედებაზე, მაინც უფრო მეტად და მნიშვნელოვნად ეს გავლენა შეიმჩნევა მგრძნობელობაზე, ანუ სულიერ მდგომარეობაზე: აქ თითქმის ყველაფერი ორგანულ შთაბეჭდილებათა შედეგად წარმოგვიდგება. ყველა ორგანული სისტემის მუდმივი და ერთობლივი მოქმედების შედეგად, ან სხვა გარემოებებთან ერთად ერთი რომელიმე სისტემის უპირატესი გავლენის წყალობით, ყალიბდება ადამიანის ე.წ. ტემპერამენტი. ამის მიხედვით განვიხილავთ ამ თავში თითოეული ორგანული სისტემის სულთან დამოკიდებულებას, ანუ სხვადასხვა ტემპერამენტს. მანამდე კი ჯერ ვაჩვენებთ განსხვავებას ტემპერამენტსა და საკუთრივ ხასიათს შორის. <BR><BR>§173. განსხვავება ტემპერამენტსა და ხასითს შორის. ტემპერამენტისა და ხასათის ცნებებს ხშირად ერთმანეთში ურევენ, მაგრამ მათ შორის უსათუოდაა განსხვავება. <BR><BR>ტემპერამენტი წარმოადგენს სულის საერთო განწყობილებას, ანუ მისი მგრძნობელობის მუდმივ სახეს, რომელიც ორგანული სისტემების გავლენიდან მომდინარეობს. ეს იმდენად ცხადია, რომ ზოგჯერ ტემპერამენტს ადამიანის სისხლის განსაკუთრებულ თვისებადაც მიიჩნევენ. მაშასადამე, იგი წარმოადგენს ადამიანის თავისუფალი მოღვაწეობისაგან, ან გონიერ მოსაზრებათაგან დამოუკიდებელ არანებისეულ ბუნებრივ მოვლენას. ხასიათი კი, ამის საპირისპიროდ, ნების განწყობილებას უფრო ნიშნავს; იგი რაღაც შენაძენია გონებრივი მოქმედების და თავისუფლად წარმართული ნების წყალობით. ტემპერამენტში ადამიანის სხეულებრივი მხარე უფროა გამოხატული, ხასიათში კი - სულიერი. ტემპერამენტი ყველას გააჩნია, ხასიათი კი ყველას შეიძლება არ გააჩნდეს. იშვიათად, თუ ვინმე გაითავისუფლებს თავს ტემპერამენტისაგან, მაგრამ როგორც კი ნების ძალითა და სულის ენერგიით ვინმე შეითვისებს გარკვეულ ხასიათს, მისთვის ტემპერამენტი თანდათან უჩინარდება, ბოლოს ჩვენ დავინახავთ, რომ ხასიათის ჩამოყალიბებაში მონაწილეობას ღებულობს ბევრი გარემოება, ტემპერამენტი კი ნაკლებად რთული მოვლენაა. <BR> 1. ტემპერამენტი <BR><BR>§174. ტემპერამენტის მთავარი სახეების შესახებ. ტემპერამენტის არაჩვეულებრივი ნაირგვარობის მიუხედავად, იმის მიუხედავად, რომ თითქმის ყველა ადამიანს აქვს თავისი განსაკუთრებული ნიშანი, ტემპერამენტი, მაინც კანტთან ერთად შეიძლება ყველა ტემპერამენტი ორგვარად და თითოეულგვარი, შესაბამისად, ორ სახედ წარმოვადგინოთ. <BR><BR>ა) ტემპერამენტი, რომელიც წარმოსდგება გაბატონებული მიდრეკილებით მგრძნობელობისაკენ. მისი სახეებია: <BR>მსუბუქი, ზომიერი აღგზნების დროს, სანგვინიკური ტემპერამენტის მსუბუქი გრძნობა. <BR>შედარებით ძნელი აღგზნების დროს, მელანქოლიაური ტემპერამენტის ღრმა გრძნობა. <BR><BR>ბ) ტემპერამენტი, რომელსაც წარმოშობს გაბატონებული მიდრეკილება მოქმედი ცხოვრებისაკენ. <BR>მსუბუქი აღგზნების დროს - ქოლერიკული ტემპერამენტის გულსწრაფობა. <BR>მძიმე აღგზნების პირობებში - ფლეგმატური ტემპერამენტის მშვიდი გონივრულობა. <BR><BR>ამგვარი დაყოფის გასამართლებლად რამდენიმე შენიშვნას გავაკეთებთ. თუ ყურადღებით დავაკვირდებით როგორც ცალკეულ პიროვნებებს, ისე მთელ ტომებს, შეიძლება დავრწმუნდეთ, რომ ზოგიერთ ადამიანს თუ ხალხს მართლაც უფრო მეტად აქვთ მიდრეკილება მგრძნობელობისაკენ, შინაგანი მოძრაობისაკენ, ვიდრე საქმიანობისაკენ. ზოგიერთი კი, პირიქით, ამჟღავნებს მიდრეკილებას შრომისმოყვარული ცხოვრებისაკენ და გაურბის გრძნობათა უნაყოფო აღმაფრენას. ასეთია, მაგალითად, აღმოსავლეთის და დასავლეთის მცხოვრებთა განსხვავება ხასიათებში. <BR><BR>ტემპერამენტის ორი სახე - სანგვინიკური და მელანქოლიური, პირველ გვარს რომ შეესატყვისება, მდგომარეობს გარკვეული სახის მგრძნობლობის სიჭარბეში და გვხვდება აღმოსავლეთის მცხოვრებლებში. ქოლერიკული და ფლეგმატური ტეპერამენტები კი, პირიქით, უფრო მოქმედების თვისებებს ამჟღავნებენ. <BR><BR>ტემპერამენტის ამ სახესხვაობათა განმასხვავებელი ნიშნებია. სანგვინიკური ტემპერამენტის ადამიანებთან შეიმჩნევა იღბლიანი ჭკუა და მეხსიერება, ფართო და სწრაფი წარმოსახვა, რის გამოც მთელი მათი ცხოვრება მეტწილად შინაგანშია კონცენტრირებული. თავიანთ ცხოვრებაში მათ უფრო უყვართ გრძნობადი ტკბობა, ხშირად ფუქსავატნი და მერყევნი არიან. მათ ძალუძთ უცბად იცვალონ მდგომარეობა. ღრმა ვნებანი მათგან შორსაა, რაც შეეხება მათ ორგანიზმს, როგორც სახელწოდება მიგვანიშნებს, ეს ტემპერამენტი უმეტესწილად სისხლის თვისებას წარმოადგენს. <BR><BR>მელანქოლიკური ტემპერამენტის ადამიანი კიდევ უფრო მეტად ჩაძირულია შინაგან ცხოვრებაში, მაგრამ ყველა სულიერ მდგომარეობათაგან ის სიყვარულისაკენ, განმარტოებისაკენ და ნაღვლიანი შეგრძნებისაკენ ისწრაფვის. იგი ყველაფერს სევდიანი თვალით უყურებს, გულფიცხობას ავლენს და ა.შ. <BR><BR>ქოლერიკური ტემპერამენტი პირველი ორის საპირისპირო ნიშნებით ხასიათდება. ქოლერიკები ფლობენ ძლიერ გრძნობებს და ხანგრძლივ ნებელობას. ისინი ერთგულობენ ძლიერ ვნებებს, მაგრამ უფრო ურყევნი და ბეჯითნი არიან თავიანთ მისწრაფებებში, ვირე სხვები. ქოლერიკი თავნება, თავმოყვარე და ეშმაკია, იხრება პატივმოყვარეობისაკენ. ამგვარი ტემპერამენტით ხასათდება ყველა დიდი ისტორიული პიროვნება, ვინც თავის ვნებებს სხვა დაუმორჩილა. ხშირად ხდება, რომ მელანქოლიკური ტემპერამენტი ამ უკანასკნელის სახეცვლილებად წარმოგვიდგება. როდესაც ადამიანი ვერ აღწევს თავისი მისწრაფების მიზანს და მთლიანად ჩაიძირება საკუთარ თავში, ამის შემდეგ იგი მიეცემა ფიქრს და ხდება გულფიცხი. <BR><BR>ფლეგმატური, ანუ გულგრილი ტემპერამენტი, როგორც თვით სახელწოდება გვიჩვენებს, მჟღავნდება ზომიერ და თითქმის შეუმჩნეველ მგრძნობელობაში. ამ ტემპერამენტის ადამიანი გაურბის აქტიურ ცხოვრებას, არ იცვლის გრძნობებს და გარეგანი მოქმედების მანერას. <BR><BR>ახლა კი გადავიდეთ იმ სახეცვლილებათა აღწერაზე, რომელსაც ტემპერამენტში სხვადასხვა ორგანული სისტემები იწვევენ. <BR><BR> <BR>ა) კუნთოვანი სისტემის გავლენა ტემპერამენტზე <BR><BR>§175. ფიზიოლოგიური შენიშვნები ძვლოვანი სისტემის აღნაგობისა და დანიშნულების შესახებ. ძვლოვან და კუნთოვან სისტემებს ახლო დამოკიდებულება აქვთ ნერვულ სისტემასთან. ისინი როგორღაც იფარავენ და იცავენ ამ უკანასკნელს და ამავე დროს თავის თავში ავლენენ ნერვული სისტემის აღნაგობას, მხოლოდ უხეში სახით. ჩონჩხი ნერვული სისტემის გარსია და, ამდენად, მისი ის ნაწილები, რომელნიც ახლო არიან ნერვის უმაღლეს ნაწილებთან (კერძოდ, თავის ქალა), თავისი განვითარებითა და აღნაგობით ავლენენ თვით თავის ტვინის აგებულებასა და თვისებას. ამითვე წარმოადგენენ ისინი უმაღლესი საზრიანი მოქმედების საფუძველს. თავის ქალის სიდიდე პირდაპირ დამოკიდებულებაშია ტვინის საფარველი მასის სიდიდესა და უკეთეს აღნაგობასთან. თავის ტვინის როძელიმე ნაწილის რაიმე უპირატესმა განვითარებამ შეიძლება კვალი დაამჩნიოს თავის ქალასაც. მაშასადამე, ამ უკანასკნელის აღნაგობის მიხედვით შეიძლება ვიმსჯელოთ თვით ტვინის აღნაგობაზე. ამის ფუძველზე აგებული კრანიოსკოპიის მთელი სისტემა, სადაც ლაპარაკია სულის უნარებზე თავის ქალის ზომების მიხედვით.<BR><BR>ძვლებიდან, ზუსტად ისევე, როგორც სხვა სისტემებიდან, მოემართებიან ნერვები, რომელთაც გადააქვთ დენი ტვინისაკენ, მაგრამ ამ დენს იშვიათ შემთხვევაში გრძნობს სული. გრძნობათაგან, ალბათ, ძალისა და სიმსუბუქის გრძნობაა, რომელიც თავს იჩენს ჩვენში ძვლების კარგი მდგომარეობის დროს. ძვლების გაუარესების ან მოშლილობის დროს ნერვულ დენს სულამდე მიაქვს მოდუნებულობისა და სიმძიმის განცდა. ძვლების მიმართულებით თავს იჩენს ტკივილამდე გაძლიერებული სისუსტის გრძნობა. ძვლების დაავადების დროს ტემპერატურის ყოველ ცვალებადობას თან სდევს გარკვეული შთაბეჭდილება, რომელიც საშინელ ტკივილად შეიძლება განვითარდეს. ჩვენი საერთო გრძნობა, ე.ი. ყოფიერების აღქმა, მთელი ორგანიზმის მდგომარეობა ყოველთვის იმ ნერვული დენების შედეგს წარმოადგენს, რომელნიც ყოველი ორგანული სისტემიდან აღწევენ ცნობიერებამდე. ასე მაგალითად, როდესაც ძვლოვანი მოქმედება, ანუ ძვლების ჩვეულებრივი მდგომარეობა ირღვევა, ნერვული დენები მათგან მაშინვე ატყობინებენ ამას ცნობიერებას. <BR><BR>§176. რა მდგომარეობას წარმოქმნის სულში კუნთური მოქმედება? კუნთოვანი სისტემა წარმოადგენს იმ ორგანოს, რომლის საშუალებითაც ადამიანი ებმის გარესამყაროსთან საქმიან ურთიერთობაში და რომლის საშუალებითაც გამოიხატება სულის რეაქცია ყველა გარეგან შთაბეჭდილებაზე. კუნთოვანი ბოჭკოების არსებობა იმაზე მეტყველებს, რომ არსებობს ისეთი ორგანოც, რომელიც მათ თავის ნებას გადასცემს და მოძრაობას ანიჭებს. ნერვული დენი, რომელიც ისწრაფვის სულიერი ნების მოქმედებიდან კუნთების დაბოლოებისაკენ, აღძრავს მათ სამოქმედოდ. მაგრამ რამდენადაც კუნთებიდანაც ბრუნდებიან ნერვული ბოჭკოები, ცხადია, რომ მათი ყოველგვარი მოძრაობა და ცვალებადობა უკუქცევადი დენის საშუალებით ერთდროულად ცნობილი ხდება სულისათვის. ბოლო შთაბეჭდილებანი, ე.ი. შთაბეჭდილებები, კუნთიდან ტვინისაკენ მიმავალ ნერვულ დენს რომ მიყვება, სულში გარდაქმნებს იწვევენ. ძლიერი, ცოცხალი კუნთური მოქმედება იწვევს თავისუფლების სასიამოვნო გრძნობას, გვმატებს ხალისს და მხნეობას. ყოველგვარი სუსტი, მოშლილი კუნთური მოქმედება კი, პირიქით, იწვევს მოწყენილობას. მოძრაობაში დაუხარჯავი და თავის ტვინში დაგროვილი ნერვული დენი იწვევს სულში გულგატეხილობას, მელანქოლიას და სულიერ აშლილობასაც კი. თავისუფალი და სწრაფი მოძრაობის გზით სული გარესამყაროსთან დამოუკიდებელ ურთიერთობას ამყარებს. გარეშე საგნების ადგილგადანაცვლებით, მათი ფორმის შეცვლით სული იმორჩილებს მათ, იქვემდებარებს და ამით ავრცელებს გარესამყაროზე თავის სურვილებს. გარესამყაროზე სულის ამ გამოვლენაში მჟღავნდება სულის თავისუფლება და დამოუკიდებლობის ცნობიერება. ამიტომაა, რომ ასეთი მოძრაობები ამაღლებენ სულის ენერგიას. კუნთების სუსტი, შეკავებული მოქმედება კი იწვევს საპირისპირო შეგრძნებას - გულგატეხილობას, სისუსტეს. <BR><BR>აი, რატომ ურჩევენ ყოველთვის ექიმები ავადმყოფებს კუნთების ვარჯიშსა და მოძრაობას. ეს იმიტომ, რომ მხოლოდ ამგვარი ვარჯიში აღაგზნებს სულში გარე სამყაროს დაქვემდებარების გრძნობას, რის შემდეგაც უმჯობესდება გუნება-განწყობილებაც. ამის გარდა, კუნთური მოძრაობები აუმჯობესებს სუნთქვასა და სისხლის მიმოქცევას, რაც თავის მხრივ, კეთილმოქმედებას ახდენს სულზე. <BR><BR>თუ გავიხსენებთ, რომ ძლიერი მოძრაობა აღაგზნებს სამოქმედოდ თითქმის ყველა ორგანულ სისტემას, რომ ნერვული დენი მთელი ორგანიზმიდან უკუიქცევა ცნობიერებისაკენ და რომ ამ გაძლიერებულ მოქმედებებშია სწორედ ჯანმრთელობის არსი, მაშინ უკეთ გავიგებთ კუნთების მნიშვნელობასაც. აი, რატომ აქვს მოძრაოებებს დიდი მნიშვნელობა ბევრ დაავადებათა შემთხვევაში და რატომაა, რომ მრავალი იპოქონდრიკის განსაკურნებლად საკმარისია მხოლოდ მოძრაობები. <BR><BR>§177. კუნთური მოძრაობა როგორც სულიერი მდგომარეობის გამოხატულება. კუნთურ მოძრაობებს სხვა მნიშვნელობაც გააჩნია. ისინი გამოხატავენ სულის გრძნობელობათა შესატყვის გარკვეულ მდგომარეობებს. მრისხანების დროს ყოველთვის შეინიშნება გარკვეული მოძრაობა, მისწრაფება გარესამყაროს დასამორჩილებლად. ამიტომაა, რომ განრისხებული ადამიანის მოსათვინიერებლად საჭიროა მისი მოძრაობების შეჩერება. სიხარულსაც აქვს თავისი შესატყვისი მოძრაობები. ექიმებისათვის ცნობილია, რომ ყველაზე მხიარული ადამიანები ხანგრძლივი უძრაობის შედეგად კარგავენ სიმხნევეს და ვარდებიან მელანქოლიაში, ზოგჯერ შეიშლებიან კიდეც. <BR><BR>გუნება-განწყობილებასა და კუნთების მოძრაობას შორის ასეთი მჭიდრო კავშირურთიერთობის შედეგია ის, რომ სიხარული თუ სევდა ბოჭკოების ნებსით თუ უნებლიე შეკუმშვას ემთხვევა. მეორე მხრივ კი, გარკვეულ მოძრაობათა ერთობლიობა ყოველთვის ბადებს სულში გარკვეულ წარმოდგენებს. <BR><BR>სიხარულის შემთხვევაში კუნთები იძაბებიან, იჭიმებიან, იდრიკებიან და სწორდებიან. აქედან წარმოდგება სხეულის მხნე მდგომარეობა, ლამაზი, ტალღისებური მოძრაობანი. ორივე ყბის ზედაპირზე განლაგებული კუნთები იკუმშება, ლოყები ამოიბურცება და ამგზით პირის კუნთებიც ზემოთ აიწევს, რაც ღიმილის მაუწყებელია. <BR><BR>ტკივილს კი სხვა, საპირისპირო მოძრაობები ახლავს. სხეულის კუნთები ითენთება და ამით ადამიანი იღებს შეწუხებულ სახეს. სახის კუნთები იჭიმება და იხრება რკალად, ლოყები ბრტყელდება, ხოლო ბაგეთა მამოძრავებელი კუნთები იძაბება, რის შედეგადაც უნებურად პირი გაიღება. <BR><BR>მრისხანებაც კუნთების მოძრაობით გამოიხატვის. განრისხეულებთან უმეტესწილად იძაბება გულმკერდის კუნთები და იძვრიან ცხვირთან ახლო მდებარე სახის კუნთები. ისიც შეინიშნება, რომ მრისხანების დროს უნებურად იკუმშება ნაღვლის ბუშტი, რაც მეტი ნაღვლის გამოყოფას იწვევს. ეს იმით აიხსნება, რომ ღვიძლი სასუნთქი სფეროს გაგრძელებაა, ხოლო უკანასკნელი კი ძლიერ ფუნქციობს მრისხანების დროს. ამიტომაა, რომ მრისხანებისას მეტი ნაღველი იღვრება ორგანიზმში. შიში ერთგვარად მრისხანების საპირისპირო გრძნობაა და მას თან ახლავს ასევე საპირისპირო კუნთური მოძრაობები. ამ დროს შეიმჩნევა სახის ზედაპირის შევიწროვება, რაც შეშინებულის ფიზიონომიას წამახვილებულ გამომეტყველებას აძლევს. <BR><BR> <BR>ბ) სისხლის მიმოქცევის სისტემის გავლენა ტემპერამენტზე <BR><BR>§178. წინასწარი დებულებები. სულსა და სისხლის მიმოქცევას შორის მიმართების გარკვევის დროს ყველაზე ზოგადსა და ძირითადს ის დებულება წარმოადგენს, რომ სისხლის მიმოქცევა იწვევს გარკვეულ გუნება-განწყობილებას. ეს ზოგადი დებულება ცნობილმა გერმანელმა ფიზიოლოგმა კარუსმა ასე გამოხატა: „სისხლის მიმოქცევის, ან მისი შემცვლელი რომელიმე სისტემის გარეშე სული სრულიად მოკლებული იქნებოდა გუნება-განწყობილებას (Gemuth), ისევე, როგორც ნერვული სისტემის გარეშე მას არ ექნებოდა შემეცნების უნარი“ [21]. სისხლის მიმოქცევიდან მომდინარე გუნებაგანწყობილების სახელში არ უნდა ვიგულისხმოთ ის, რომ თითქოს სისხლის მიმოქცევის საშუალებით სულში აღწევდეს რაღაც კერძო წარმოდგენა რაიმე უბედურების ან რაიმე მოვლენის შესახებ, რისგანაც სული მხიარულ ან ნაღვლიან განწყობილებაში ვარდება. ორგანული სფეროები, განსაკუთრებით სისხლის მიმოქცევა, თავისი მოქმედებით აზიარებს სულს მხოლოდ საერთო განწყობილებას, განაწყობს მას უმეტესად სამხიარულოდ, ან სევდისათვის, ერთი სიტყვით, ამზადებს სულს ამა თუ იმ მდგომარეობისათვის. სისხლის მიმოქცევის ეს ზემოქმედება სულზე იმის გამო ხდება, რომ ანატომიური გამოკვლევის თანახმად სისხლძარღვები გარემოცულია უწვრილესი ნერვული ძაფებით, რომელთაც ტვინისაკენ მიაქვთ უკუდენები და ამით ატყობინებენ სულს სისხლის მიმოქცევაში მომხდარ ყველა ცვლილებას. <BR><BR>ეს ძირითადი დებულება ყველა ფაქტით დასტურდება. ექიმების დაკვირვებებმა, კერძოდ, დაასაბუთეს სისხლის მიმოქცევასა და გუნება-განწყობილებას შორის არსებული აშკარა პარალელურობა. მხიარული ადამიანი მაშინვე კარგავს თავის სიმხიარულეს, როგორც კი რაიმე გარემოების წყალობით სისხლის მიმოქცევა იწყებს შესუსტებას. ყველაზე გულგრილი და უხალისო ადამიანი კი, პირიქით, უცბად გამხიარულდება სისხლის მიმოქცევის საგძნობი აჩქარებისა და გალაღების დროს. <BR><BR>სისხლის მიმოქცევაში ამგვარი ცვლილებები შეიძლება გამოიწვიოს ღვინის სმამ, ზოგიერთი წამლის მიღებამ და სხვა გარემოებებმა. ამ საშუალებათა ზემოქმედება შესაბამისად გვიდასტურებს ნათქვამს გუნება-განწყობილების შესახებაც. სრულიად ნორმალურ პირობებში სისხლძარღვთა ნერვული შთაბეჭდილებანი ვერ აღწევენ ცნობიერებამდე, მაგრამ ზემოთ ნახსენებ შემთხვევაში კი სულში შემოდიან ეს შთაბეჭდილებები და იწვევენ მისი განწყობილების შეცვლას. ბევრი ცდით დადასტურებულია, რომ ე.წ. წარმომქმნელი ორგანული სისტემებიდან (მომნელებელი, ლიმფური, სისხლის მიმოქცევის) მომდინარე ნერვებს თავისი ცენტრალური კვანძი ოთხგორაკში აქვთ. ამდენად, მათგან მომდინარე ყველა შთაბეჭდილებას შეუძლია შეცვალოს ტვინის იმ ნაწილის საფარველი მასა, რომელმიც მოთავსებულია სულის განწყობის ორგანო. <BR><BR>ცალმხრივობა რომ არ გამოგვივიდეს და შეცდომაში არ ჩავვარდეთ, არ უნდა დავივიწყოთ სულის უკუქმედებაც - სისხლის მიმოქცევის სისტემაზე. ამგვარი მოქმედება უამრავი შემთხვევითაა დადასტურებული და სრულიად ახსნილიც. წმინდა სულიერი წარმოდგენები და მდგომარეობები, ყოველგვარი ორგანული სისტემებისაგან რომ არიან დამოუკიდელნი, სისხლსა და მის მოძრაობაში იწვევენ ცვლილებებს. მაგალითად, სირცხვილი აიძულებს სისხლს მოიქცეს გულისაკენ, შიში და ზრუნვაც ერეკება სისხლს ნაპირებიდან გულისაკენ. მოულოდნელი რაიმე სასიხარულო თუ სამწუხარო ცნობა შესაბამის ცვლილებებს იწვევს სისხლის მიმოქცევაში. რაიმე უბედური შემთხვევა იწვევს სულში ჯერ დანაღვლიანებას, შემდეგ კი ცვლილებებს სისხლის შემადგენლობაში. ყველა ამ შემთხვევაში სისხლის მოქმედება იცვლება იმ ნერვული დენის შედეგად, რომელიც მიემართება ტვინიდან მხოლოდ და მხოლოდ წმინდა სულიერი წარმოდგენების გავლენით. თვით სული კი სისხლის მდგომარეობისაგან დამოუკიდებლად იქმნის მხიარულ თუ მწუხარე განწყობილებას თავისი საკუთარი წარმოდგენების საშუალებით. საინტერესოა ამ მხრივ სისხლის მიმოქცევაზე ნების თავისუფალი ზემოქმედების მაგალითები. კარუსი მოგვითხრობს ერთ ახალგაზრდაზე, რომელსაც საკუთარ ნებით შეეძლო შეეჩერებინა, ან შეესუსტებინა მაჯის ცემა. <BR><BR>ამ ზოგად დებულებათა შემდეგ გადავიდეთ სულსა და სისლის მიმოქცევის სისტემას შორის ურითერთმიმართების ახსნაზე. <BR><BR>§179. რატომ იწვევს სისხლის მიმოქცევა სულიერ განწყობილებას? ამ საკითხის გადასაწყვეტად საჭიროა მხედველობაში გვქონდეს სისხლის მნიშვნელობა. სისხლი თითქოსდა თხიერ ხორცს წარმოადგენს. იგი ორგანოა, რომელიც ავსებს, ცვლის და ასწორებს ყველა სხვა ორგანოს დაზიანებას. სისხლი ხან ჰაერთან მოდის შეხებაში, რათა მისგან ჟანგბადი მიღოს, ხანაც ორგანიზმში იძირება, რათა ყოველ ადგილზე თავისი მკვებავი ელემენტი მიიტანოს. რაც უფრო სწორად, სუფთად და უკეთ მოძრაობს სისხლი, მით უფრო პასუხობს იგი თავის დანიშნულებას, მისგან სულში გამოწვეული შთაბეჭდილებანი მით უფრო სასიამოვნოდ განიცდება და სულის განწყობილებაც ამაღლებული ხდება. რაც უფრო სუსტად მოძრაობს სისხლი, რაც უფრო შესქელებული და ამღვრეულია იგი, ტვინისაკენ მისგან მომდინარე ნერვულ დენებს მოაქვთ სულში მით უფრო მძიმე შთაბეჭდილებანი და სულის განწყობლებაც შესაბამისად ეცემა. სულის განწყობილების ეს ამაღლება თუ დაცემა ნამდვილად ყოველთვის თან სდევს სისხლის მიმოქცევას. როგორ ხდება, რომ ერთი ჭიქა ღვინის დალევა იწვევს მხიარულ განწყობილებას? ღვინო აძლიერებს სისხლის მიმოქცევას, აჩქარებს მაჯის ცემას და ამით ამაღლებს სულიერ განწყობილებას. მაგრამ როგორც კი ეს მდგომარეობა გაივლის, იწყება დაქვეითება და სულის დასუსტება. ასევე, თუ ადამიანი მხიარულ მდგომარეობაში მიიღებს სისხლის მიმოქცევის შემასუსტებელ წამალს, მაშინვე მისი სულის განწყობაც შეიცვლება. ამას ექიმებიც ადასტურებენ, რომელთაც ბევრი წამალი გამოუცდიათ. ყოველივე აქ ნათქვამის დამადასტურებლად სხვა ბევრი ფაქტის მოყვანაც შეიძლება. ფლეგმატური ტემპერამენტიდან მომდინარე გარკვეული ხანგრძლივი სულიერი მდგომარეობა იწვევს შინაგანი არტერიული გარსის გაძვალებას. რაც განსაკუთრებით ინგლისელებთან შეიმჩნევა. საკუთარ თავზე დაკვირვებისას ჩვენ შეიძლება დავრწმუნდეთ, რომ ყოველი სასიხარულო ცნობა იწვევს გულისცემის აჩქარებას და ჩვენ გარკვეულ სიმსუბუქეს განვიცდით. ხანგრძლივი სევდა იწვევს ვენურ ძარღვები სისხლის გაფუჭებას და ამ დროს სისხლი ღებულობს მუქ, სამლოვიარო ფერს. ხანგრძლივი სასიხარულო შთაბეჭდილებანი კი აღაგზნებენ არტერიულ სისხლს. <BR><BR>ბევრი ავადმყოფობის შემთხვევაში სულისა და სისხლის მდგომარეობა ერთიმეორეში აისახება. <BR><BR> <BR>გ) საჭმლის მონელების სისტემის გავლენა ტემპერამენტზე <BR><BR>§180. საჭმლის მონელების სისტემის საერთო მნიშვნელობა. საჭმლის მონელების სისტემა სხეულის ისეთი ორგანოა, რომელიც უპირატესად თვითშენახვის ორგანოდ შეიძლება იწოდოს. კუჭის მოქმედებით ადამიანი ახერხებს გაითავისოს ყოველგვარი ნივთიერება, რომელსაც შესწევს უნარი, მას მსახუროს, ე.ი. ყოველგვარ საკვებს გარდაქმნის თავის სხეულად, ინახავს თავს გარეშე საგნების ხარჯზე. ორგანიზმის ეს მოქმედება სულში აისახება მისი მსგავსი წარმოდგენის თუ გრძნობის სახით, საკუთრივ, ეგოიზმის სახით, ვინაიდან ეგოიზმიც, კუჭის მსგავსად, სულის ისეთი სწრაფვაა, რომელიც ცდილობს ყოველივე გაითავისოს, ყოველი გარეშე არსებული თავისთვის გამოიყენოს. საჭმლის მონელების პროცესის ეს გარდასახვა სულში ხორციელდება მრავალი ნერვის საშუალებით, რომლებითაც საჭმლის მონელების სფერო დაკავშირებულია ტვინთან და რომელთაც გადააქვთ ტვინში თავისი დენები, სულში გარკვეულ წარმოდგენებს რომ აღძრავენ. <BR><BR>§181. ფიზიოლოგიური ფაქტები. დაკვირვებები და ცდები ამტკიცებენ, რომ ყველა ეგოისტის ორგანიზმში ჭარბადაა წარმოდგენილი საჭმლის მონელების სისტემა. ადამიანები, რომელაც უყვართ ბევრი ჭამა-სმა, ამჟღავნებენ საკუთარი თავის სიყვარულს. კარუსის სიტყვით, ყველა ჩასუქებული ღორმუცელა, ზედეტი დაკვირვების გარეშე, პირდაპირ შეიძლება ეგოისტებს მივაკუთვნოთ. ეს მართლდება არა მარტო ცალკეულ პიროვნებათა მაგალითზე, ამასვე ამართლებენ მთელი ხალხები. <BR><BR>საჭმლის მონელების სისტემასთან ეგოიზმის მჭიდრო შესატყისობა თავს იჩენს პათოლოგიური მოვლენების დროსაც. თუ საჭმლის მონელების სისტემა მოშლილია, ადამიანი განაწყენებულია, შფოთის ხასიათზეა, რაც მაშინვე გაივლის, ჯანმრთელობა რომ აღსდგება. ასევე ცნობილია უბრალო ყოველდღიური მოვლენა, როდესაც რაიმე სიამოვნების შემთხვევისას უცბად აღმოცენდება მისწრაფება მადის აღმძვრელი სუფრისაკენ. ეგოისტი თვით სახის გამომეტყველებითაც წარმოადგენს ძალიან თავისებურ მოვლენას, მისი გამოხედვა განსაკუთრებული ტიპისაა. <BR><BR>საინტერესოა ისიც, რომ საკვებად რაიმე ერთგვაროვანი ნივთიერების ხშირი გამოყენება განსაკუთრებულ მდგომარეობაში აყენებს საჭმლის მომნელებელ სისტემას, უვითარებს მას ათვისების განსაკუთრებულ უნარს. მაგ., ვინც ხშირად იყენებს საკვებად მცენარეულობას, მისი კუჭიც სხვაგვარადაა აწყობილი, ვიდრე იმისა, ვინც ხორცეულს ეტანება. მაგრამ კუჭის ასეთი მდგომარეობა უნებურად სულშიც აისახება და როგორც ყოველდღიური გამოცდილება გვიჩვენებს, იწვევს მიდრეკილებებისა და განწყობილებების შეცვლას. ჩრდილო ევროპის მცხოვრებნი, მაგალითად, რომელნიც უფრო მეტად ხორცეულით იკვებებიან, აშკარად ამჟღავნებენ ასევე დიდ ეგოიზმს. სამხრეთის მცხოვრებნი კი, პირიქით, კმაყოფილდებიან მხოლოდ მცენარეული საკვებით და ამიტომაც ნაკლებად იხრებიან ეგოიზმისაკენ.<BR><BR><BR><BR><BR><BR></DIV> https://kirk.clan.su/news/2008-05-21-84 სიახლეები kirk https://kirk.clan.su/news/2008-05-21-84 Wed, 21 May 2008 16:02:38 GMT <DIV align="center"><IMG src="http://www.orthodoxy.ge/tserilebi/leonide/leonide2.jpg"><BR>სახელითა მამისათა, და ძისათა, და სულისა წმიდისათა.<BR><BR>კათოლიკოს-პატრიარქი ლეონიდე <BR>(ოქროპირიძე)<BR><BR>მაისის თვის მეშვიდე რიცხვი საქართველოს ეკლესიაში ძველთაგანვე დადებულია დიდისა მამისა ჩვენისა იოანე ზ... <DIV align="center"><IMG src="http://www.orthodoxy.ge/tserilebi/leonide/leonide2.jpg"><BR>სახელითა მამისათა, და ძისათა, და სულისა წმიდისათა.<BR><BR>კათოლიკოს-პატრიარქი ლეონიდე <BR>(ოქროპირიძე)<BR><BR>მაისის თვის მეშვიდე რიცხვი საქართველოს ეკლესიაში ძველთაგანვე დადებულია დიდისა მამისა ჩვენისა იოანე ზედაზნელისა და ათორმეტთა მისთა მოწაფეთა ხსენების დღედ. მორჩილნი დედა ეკლესიის საღმრთო დადგენილებისა, ჩვენც, ძვირფასნო მსმენელნო, შევგროვილვართ, რომ გავითვალისწინოთ მამათა-მამის იოანე ზედაზნელის ღვთის მადლით აღვსილი პიროვნება და მით ჩვენც რამდენადმე განვსპეტაკდეთ, გავუმჯობესდეთ, გავიზარდოთ და ავმაღლდეთ ზნეობრივად, ვინაიდგან, როგორც თავზე დაფენილი მზე საამო სითბოთი ავსებს ყოველ სულდგმულს, ისე გონებით მიახლოვება და დაპირდაპირება ზნეობრივი უმწიკვლობითა და სიწმინდით შემოსილ გვამთან, აკეთილებს და ათვისებს კაცს ღვთის საამო ცხოვრებას. <BR><BR>დიდს, მეტად დიდსა და საგულისხმო გაკვეთილს გვაძლევს ყველას, საყვარელნო მსმენელნო, როგორც მოვლენა დღევანდელი წმინდანისა შორეულ ასურეთიდან ჩვენს სამშობლოში, ისე მისი შემდეგი მოღვაწეობა საქართველოში წმ. მოწაფეებით. ღირსი მამა იოანე ზედაზნელის ცხოვრება გულისხმიერ და დაკვირვებულ მორწმუნეს უჩვენებს, რომ ქვეყნიერებაზე არაფერი არა ხდება-რა თავისთავად, შემთხვევით და უაზროდ: რომ ყოველი პიროვნებისა და ერის ცხოვრებას აწარმოებს ღვთის განგება, ყოველი პიროვნებისა და ერის ბედი იჭედება ცაში, ერისა და პიროვნების ბედს ჩარხავს ღვთის მარჯვენე და ეს გაჩარხვა საბედნიეროა ან საუკეთურო ერისა და პიროვნებიხათვის იმისდა მიხედვით, თვითონ ის ერი და პიროვნება ერთგულია თუ მოღალატე ღვთისა. <BR><BR>წმ. იოანეს სამშობლო იყო ასურეთი. ის ახალგაზრდობიდანვე შეუდგა ღვთივ-სათნო ცხოვრებას და მოკლე ხანში მიაღწია სულიერ სისრულეს. დაუცხრომელმა ლოცვამ, ფიცხელმა მარხულობამ და სრულმა თავდაბლობამ მალე სახელი გაუთქვეს მას ანტიოქიის ფართო მიდამოებში. ნაკადულივით დენა დაიწყო მასთან გაჭირვებულმა ხალხმა და ისიც ღვთის სახელით არავის არ ისტუმრებდა თავისაგან უნუგეშოდ. იოანესაგან განკურნებულმა და სულიერად დაკმაყოფილებულებმა უფრო შორს წაიღეს ხალხში მისი სახელი, უფრო მეტად გაახმაურეს მისი ვინაობა და სათნოება; ხალხმაც ხმა-მაღლა იწყო მისი ქება და დიდება, მისი პატივისცემა და სიყვარულის გამოთქმა, ეს კი ზნეობრივი სასჯელი იყო წმინდანისათვის, ეს ვეღარ აიტანა მისმა სულის სიმდაბლემ, მისმა კდემამოსილობამ და ამის გამო იძულებული შეიქნა დასთხოვოდა თავის საცხოვრებელ ბინას და მიეშურებინა უგზო უდაბნოსთვის. <BR><BR>მაგრამ შეუძლებელია სიწმინდის დაფარვა. იგი ქვესკნელიდანაც ცხადად გამოსჭვრეტს, მისი სხივი სქელ კედელსაც დაუბრკოლებრივ ატანს, მის სინათლეს ვერავითარი შავი ფარდა, ღრუბელი და სისქე ვერ იჭერს. ისევ ჩქარა გამომჟღავნდა იოანეს ახალი ბინაც, ისევ ჩქარა მიაგნო მორწმუნე საზოგადოებამ დიდებულ წმინდანს და ახლა აქ მოზღვავდა ხალხი, ახლა აქ იწყო მან იოანეს ქება-დიდების ღაღადი. <BR><BR>მყუდროების მოტრფიალე წმ. იოანე მზადებაში იყო, რომ გაშორებოდა ხმაურობას, გარდახვეწილიყო ისეთ ქვეყანაში, რომ არავითარი წარმოდგენა არა ჰქონოდათ მის შესახებ, არავის არ გაეგონა მისი სახელი. აი, ამ დროს ეცხადება მამა იოანეს ის, ვისი წილხვდომილიც არის ჩვენი ქვეყანა, ვინც ქართველ ერს მოუვლინა განმანათლებლად ჯერ მოციქული ანდრია პირველწოდებული და შემდეგ წმ. ნინო, ეცხადება დედა ღვთისა და უბრძანებს: თორმეტი რჩეული მოწაფით წადი ივერიაში და იქ ახლად მოქცეული ქართველები განამტკიცე ჩემი ძის სარწმუნოებაში, ახლად მონათლულ ქართველებს შეაგნებინე, შეათვისე და შეასისხლხორცე ქრისტეს სახარება, ახლად მოქცეულ ქრისტეს სამწყსოს მიეცი თვალ-დასანახი მაგალითი ღვთისნიერი წმინდა და სათნო ცხოვრებისა, აღზარდე სულიერი მწყემსები ქრისტეს ცხოვართა და იქაც აანთე მონაზვნური მოღვაწეობის წმ. კერაო. <BR><BR>სათნო-მოსილმა წმ. იოანემ ღრმად დაიმარხა გულში ესეთი ბრძანება ყოვლად-წმიდისა, დაიბარა მოწაფეები და უბრძანა: ამ ათი დღის განმავლობაში განსაკუთრებული გულსმოდგინებით და მუყაითობით ილოცეთ და იმარხულეთო. გავიდა ათი დღეც, კვლავ მოუწოდა ყველას და ასე მიმართა: შვილებო და საყვარელნო ძმანო ჩემნო ვხედავ, რომ თითოეული თქვენგანი აღვსილია ღვთის მადლითა და კურთხევით. მე მებრძანა ყოვლადწმიდა ღვთისმშობლისაგან, რომ ავირჩიო თქვენ შორის თორმეტი და მათთან ერთად წავიდე აქედან ივერიაში განსამტკიცებლად იქაური ნორჩი ეკლესიისა. რომ არავინ თქვენგანი გულნაკლულად არ დარჩეს ამ არჩევნებზე, დაწერეთ თვითეულმა თქვენი სახელი ქაღალდის ცალკე ფურცელზე, დავაწყოთ ეს ქაღალდები წმ. ტრაპეზზე, ვილოცოთ მთელი ღამე ერთად, რომ თვითონ უფალმა მოახდინოს უჩვენოდ ეს არჩევნებიო. შეასრულეს უცვლელად მოძღვრის ბრძანება, მთელი ღამე მხურვალე ლოცვაში გაათენეს, დადებულ დროს შეასრულეს წირვა, ყველანი დიდი შიშითა და კრძალულებით ეზიარნენ ქრისტეს სისხლსა და ხორცსა და შემდეგ დაჩოქილებმა ხელთაპყრობით იწყეს „უფალო შეგვიწყალენის“ ლმობიერად გალობა. მამათა ღაღადმა გასტანა საათზე მეტი. ამ დროს წმ. ტრაპეზზე დალაგებული ქაღალდებიდან ყველას დასანახად ანგელოზმა აარჩია თორმეტი ფურცელი და მისცა ხელში წმ. იოანეს, ფურცლებზე ეწერა სახელები: შიოსი, დავითისა, ანტონისა, თადეოზისა, სტეფანესი, ისიდორესი, მიქაელისა, პიროსისა, ზენონისა, ისესი, იოსებისა და აბიბოსი. <BR><BR>ჰსცან, ძვირფასო მსმენელო, განგება ღვთისა: ვსცნათ, საყვარელნო, სახიერება და სიყვარული ღვთისა დავინახოთ, რაზომი შებრალება და მამობრივი ზრუნვა ჰქონია უფალს ჩვენს მამა-პაპაზე, ჩვენს ქვეყანაზე! <BR><BR>ქუხილს ჩვეულებრივად წინ უძღვის ხოლმე ელვა; ასურელი მამების საღმრთო ხმის საქართველოში დაქუხებასაც წინ უსწრო ნათელმოსილმა წმ. ანგელოზმა, რომელიც მცხეთაში მყოფ ქართველთა კათალიკოზს მოევლინა უწყებად, თუ ვინ იყვნენ საქართველოში მომავალი ასურელი მამები და რა ძვირფასი საუნჯე მოჰქონდათ მათ საქართველოსთვის. <BR><BR>მამობრივად შეტკბობილნი კათალიკოზისაგან, ღვთისაგან მოვლინებული სტუმრები გაეშურნენ თაყვანისსაცემად მირონ-მადინებელი სვეტი-ცხოველისა და, თანახმად კათალიკოსის თხოვნისა, მცხეთაშივე დაისადგურეს. <BR><BR>მცხეთა იმ დროს სატახტო ქალაქი იყო ქართველებისა, იქ ისხდნენ ქართველი მეფეები, იქ გროვდებოდნენ ჩვენი ქვეყნის ყველა კუთხეების წარჩინებულნი, იქ სცემდა საქართველოს სიცოცხლის მაჯა. მცხეთიდან, ქართველი ერის ცხოვრების სათაურიდამ, დაიწყეს პირველად მოქმედება ასურელმა მამებმა, იქ გააცნეს თავდაპირველად მათ თავიანთი თავი ქართველობას. <BR><BR>ლმობიერებით აღვსილმა მოძღვრებამ, რომელიც დაუწყვეტელი წყაროსავით მოსჩქეფდა მამათა ბაგეთაგან და მათმა წმ. ცხოვრებამ ანგელოზთა შარავანდედით შემოსა მათი სახე ქართველების წარმოდგენაში. როგორც მცხეთიდან, ისე მისი მიდამოებიდან ყოველდღე მოჰყავდათ მათთან სნეულები განსაკურნებლად, ყოველდღე გარს ევლებოდა მათ ხალხი და ერთი რომ გულსმოდგინეთ ისმენდა ქრისტეს მცნებათა ბრძნულ განმარტებას, მეორე ცრემლთა ფრქვევით ნანულობდა თავის ჩადენილ დანაშაულებს, მესამე მათი დარიგების გავლენით სპობდა განხეთქილებას თავის მეზობლებთან, მეოთხე მორჩილებითა და ხალისით კისრულობდა ქვრივ-ობოლთა და ღატაკთა პატრონობას და სხვ. <BR><BR>მაგრამ ყველა ეს არ აკმაყოფილებდა ზე-ბუნებისა და ნათელი გონების პატრონს წმ. იოანეს. როგორც ფრინველთა მეფე არწივი საგნის უკეთესად გასარკვევ-დასანახავად მაღლა აიწევს ხოლმე სივრცეში, ისე ღირსმა იოანემ, რომ უფრო გაეღრმავებინა თავისი საღმრთო მოქმედება და მეტი სიმარჯვით შესდგომოდა ქართველთა სულიერ განვითარებას, დატოვა მცხეთა და თავისი მოწაფეებით დაემკვიდრა იმ მთის წვერზე, რომელზედაც ოდესღაც ამართული იყო ზადენის კერპი და რომელიც თავისი სიმაღლით დღესაც უფროსობს თბილისის მიდამოებზე. იმ დღიდან ზედაზნის მთის თხემი შეიქნა ქართველებისთვის გზის მაჩვენებელ კანდელად. აქედამ გამოკრთოლილმა სინათლის სხივებმა შეაშუქეს ქართველების ოჯახებში და მრავალს აღუძრეს წრფელი სურვილი სულიერი მოღვაწეობისა, სიწმიდის გზაზე დადგომისა, სახარების შეგნებისა; ქართლის მცხოვრებლებმა გაკვერეს გზა მანამდე მიუვალ ზედაზნის მთისკენ და ათასობით მიდიოდნენ დიდებულ მოძღვარ იოანესთან, რომ დამტკბარიყვნენ მისი სათნო სწავლა-მოძღდვრებით და თანაც მისი წმ. ოლარის ქვეშ ჩამოეხადათ პირად ცოდვათა ტვირთი. <BR><BR>ღვთივგანბრძნობილმა მამამ ახალ ალაგზე გადადგა ქართველი ერისათვის მეტად საბედნიერო ახალი ნაბიჯი - წილკანს და ნეკრესს მწყემსთმთავრებად დაუდგინა თავისი მოწაფეები - ისე და აბიბოსი. ამას ზედ მოჰყვა მეორე უწარჩინებულესი გადაწყვეტილება იოანესი - ყველა თავისი მოწაფეები შესწირა ქართლ-კახეთის მკვიდრთა სულიერად აყვავების საქმეს, ყველა თავის მოწაფეებს დაავალა მოციქულობა ქართლსა და კახეთში. თუ მანამდე ქართლს უნათებდა მხოლოდ ზედაზნის მაღლობი, ეხლა ხსენებული კურთხეული მამის წყალობით კახეთისაკენ გაგზავნილმა მისმა მოწაფეებმა: ანტონმა, დავითმა, იოსებმა, ზენონმა, აბიბოსმა და სტეფანემ აანთეს გაუქრობელი კერა ერის გონებრივი და ზნეობრივი განვითარებისა მარტყოფში, გარესჯაში, ალავერდში, იყალთოში, ნეკრესში და ხირსაში, ხოლო ქართლისკენ სარკინეთში, ბრეთში, ულომბოში, სამთავისში და წილკანში შიომ, პიროსმა, მიქაელმა, ისიდორემ და ისემ. <BR><BR>ამ ალაგებში გაშენდნენ დიდებული ლავრები და სავანეები, აქ დაარსდნენ სასწავლებლები, რომლებშიაც იწვრთნებოდნენ ქართველთა შვილები გონებითა და ზნეობით, ამ ალაგებიდან ეფინებოდა ქართველობას ღვთის მადლი და კურთხევა, ამ ადგილებიდან გამოდიოდნენ ქვეყნის მმართველნი: მეფეები, სარდლები, მსაჯულები, მღვდელმთავრები და მღვდლები, ამ სავანეებში მოიხსნა ქართველთა დაკორდებული გული და დაითესა ღვთისმსახურების თესლით, ამ სავანეების გავლენის ქვეშ ჩამოყალიბდა ქართველი ერი გარკვეული სახით და მისი სულის საკუთარი თვისებებით. ეს სავანეები, მათი დამაარსებლების საფლავები შეიქმნენ ქართველი ერის არსებობის სამნებად, რომლების შეძვრა-ამოგდებას ამაოდ და უშედეგოდ შეალიეს თავიანთი ძალ-ღონე წარსულ საუკუნეთა სივრცეში ბარბაროსთა ურიცხვმა ურდოებმა, ამ სავანეებმა მისცეს ქართველ ერს ის, რასაც თანამედროვე ლექსით სახელად ეროვნული კულტურა ჰქვიან. <BR><BR>ესოდენ დავალებული ქართველი ერი, დიდი აღფრთოვანებით ეგებებოდა იოანე ზედაზნელისა და მისი მოწაფეების ხსენების დღეებს, დიდი სასოებით იხდიდა მათ დღესასწაულებს, დიდი კრძალულებით ეპყრობოდა მათ საფლავებს, არაფერს არ იშურებდა მათი შემკობა-გამშვენებისათვის, თავგადადებული იყო მათი დაცვა-შენახვისათვის, საღმრთო მოვალეობად სთვლიდა ამ მნათობთა მოღვაწეობის ზედმიწევნით ცოდნას და გადაცემას არამცოდნეთათვის და სხვ. <BR><BR>მაგრამ ეს იყო და აღარ არის; ეს იყო და ახლა გაქრა დღეს ხსენებული წმინდანების ცხოვრების ცოდნას კი არა, ბევრს სახელებსაც ნუ ჰკითხავთ, დაბალ ხალხში კი არა, განათლებულებშიც კი ასიდამ სამიც არ გამოირჩევა, რომ ენახოს და მოელოცოს დავით გარეჯა, მარტყოფის სავანე, ხირსა, ალავერდი, შიო-მღვიმე, ზედაზენი, სამთავისი, წილკანი და სხვ. ობლად, უპატრონოდ და ბეჩავად გამოიყურებიან დღეს ამ წმინდანების საფლავები, რომლებმაც შეგვინახეს საარსებო მიწა-წყალი. დღეს ქართველ ერს გულს აღარ უტოკებს იოანე ზედაზნელობა, შიოობა, ალავერდობა, სტეფანწმინდობა და სხვ. დღეს ქართველობა ივიწყებს და გულგრილად ეკიდება იმ სარწმუნოებას, რომლის განსამტკიცებლად მოევლინენ ჩვენს ქვეყანას ასურელი ათცამეტი მამანი. <BR><BR>გარწმუნებთ, ჩემო ძვირფასნო, რომ ასეთი საქციელი მაჩვენებელია ჩვენი გადაშენება-დაღუპვისა; იცოდეთ, რომ ერი, რომელიც თითონ შიშვლდება, თითონ იხსნის წელიდან თავის სარტყელს, თითონ არყევს საკუთარი ზნეობის სამანს, თითონ ანადგურებს თავისი არსებობის ციხე-სიმაგრეებს, თაკილობს მას, რითაც ცნობილი იყო ქვეყანაზე, რაც მისი სულისა და ხასიათის ძვირფას თვისებად ითვლებოდა, უნდა უსათუოდ მოისპოს და გაქრეს. ეს უცილობელი წესია ისტორიისა. <BR><BR>„განისვენა მოაბმან სიყრმისაგან, და მოსავ იყო დიდებასა ზედა მისსა, და არ შთაისხმიდა ჭურჭლისაგან ჭურჭლად, და გარდასახლებლად არა ვიდოდა, ამისთვის არს გემო მისი მისთანა და საყნოსი არა მოაკლდესო“, დასწერს ჩვენდა საგულისხმოდ წინასწარმეტყველი იერემია თავის წიგნის ორმოცდა მერვე თავში (იერ. 48,11). ეს აზრი მდაბიოდ, გასაგონად და დღევანდებურად რომ გამოვხატოთ, შემდეგი გამოვა: სანამ მოაბელებს ჰქონდათ თავისი საკუთარი შინაგანი ძალა, თავისი ეროვნული განვითარება (კულტურა) და შეურყეველად იდგნენ თავიანთ საკუთარი დანიშნულების გზაზე (გემო მისი მისთანა და საყნოსი არა მოაკლდეს) მანამდინ მოსვენებითაც იყვნენ (განისვენა მოაბმა სიყრმისაგან) და არავის აზრად არ მოსდიოდა მათი მოსპობა, გათქვეფა და გაქრობა უცხო ერების ტალღებშიო (არ შთაისხმიდა ჭურჭლისაგან ჭურჭლად და გარდასახლებლად არ ვიდოდა), მაგრამ, გვიცხადებს იგივე წინასწარმეტყველი, მოაბმმა გადაუხვია ამ გზას, არაფრად აღარ ჩააგდო, რაც მისს დიდებას შეადგენდაო და ამიტომ მისი არსებობაც უცებ მოისპოო. <BR><BR>მაშ, ამის შემდეგ, რა სიკეთეს უნდა მოველოდეთ, ძვირფასო მსმენელებო, როდესაც უარვყოფთ იმ სარწმუნოებას, რომელთანაც შესისხლხორცებულია ჩვენი ეროვნება, რომელიც საუკუნეთა განმავლობაში შეადგენდა ჩვენი ხალხის არსებობის მთავარ ძარღვს, რომელმაც ქართველი ერის სულს მისცა საკუთარი „გემო და საყნოსი“?<BR><BR>არა, საყვარელნო! დავუბრუნდეთ ისევ ისეთი დიდებული მოძღვრების ხელმძღვანელობას, როგორებიც იყვნენ იოანე ზედაზნელი და მისი მოწაფეები და გწამდეთ, რომ მხოლოდ მათი მოძღვრების მიმდევრობით შევინარჩუნებთ მომავალში სიცოცხლეს და დამოუკიდებლობას. ამინ.<BR><BR></DIV> https://kirk.clan.su/news/2008-05-21-83 სიახლეები kirk https://kirk.clan.su/news/2008-05-21-83 Wed, 21 May 2008 16:01:35 GMT <DIV align=center>&nbsp;</DIV> <DIV align=center><STRONG><SPAN style="FONT-SIZE: 10pt; COLOR: #ffffff">ღირსი მარიამ მეგვიპტელი</SPAN></STRONG></DIV> <P align=center>პალესტინის ერთ-ერთ მონასტერში, კესარიის მახლობლად, ცხოვრობდა ღირსი ზოსიმე. სიყრმიდან მონასტერში გაზრდილი ბერი სავანეში ორმოცდაცამეტ წლა... <DIV align=center>&nbsp;</DIV> <DIV align=center><STRONG><SPAN style="FONT-SIZE: 10pt; COLOR: #ffffff">ღირსი მარიამ მეგვიპტელი</SPAN></STRONG></DIV> <P align=center>პალესტინის ერთ-ერთ მონასტერში, კესარიის მახლობლად, ცხოვრობდა ღირსი ზოსიმე. სიყრმიდან მონასტერში გაზრდილი ბერი სავანეში ორმოცდაცამეტ წლამდე მოღვაწეობდა. შემდეგ მან დატოვა თავისი სამყოფელი და იორდანეს მონასტერში მივიდა. აქ მან ნახა საოცარ ღვაწლში მყოფი უდიდესი ასკეტი მამები და მათთან დარჩა სამოღვაწეოდ. <BR>მონასტერში არსებული ტრადიციის მიხედვით, დიდმარხვის პირველ კვირიაკეს საღმრთო ლიტურგიაზე ყველანი ეზიარებოდნენ, ერთმანეთს შენდობას სთხოვდნენ, იღუმენისაგან კურთხევას იღებდნენ და უდაბნოში გადიოდნენ. ბერები ბზობის დღესასწაულზე ბრუნდებოდნენ მონასტერში. <BR>ერთხელ, როცა უდაბნოში გატარებული ოცი დღის შემდეგ ღირსი ზოსიმე მეექვსე ჟამნის ფსალმუნებსა და ლოცვებს გალობდა, მოეჩვენა, რომ მარჯვნივ ადამიანის აჩრდილი გაკრთა, შემდეგ კი დაინახა უდაბნოში მიმავალი შიშველი ადამიანი, რომელსაც მზისგან სხეული გაშავებოდა და მოკლე, გახუნებული თმები მატყლივით გათეთრებოდა.<BR>როგორც კი შიშველმა მეუდაბნოემ მისკენ მიმავალი ზოსიმე დაინახა, სირბილით სცადა განრიდებოდა ღირს მამას. ზოსიმემაც უძლურება და დაღლილობა დაივიწყა და დაედევნა, უნდოდა ახლოს ენახა საოცარი განდეგილი. ბოლოს, ღონემიხდილი, დამშრალ წყაროსთან გაჩერდა და ცრემლებით შეევედრა მეუდაბნოეს: "რად გაურბიხარ უდაბნოში საცხოვრებლად მოსულ ცოდვილ ბერს? დამელოდე უძლურს და უღირსს, დამლოცე და მაკურთხე".<BR>უცნობმა უკანმოუხედავად დაუძახა: "მომიტევე, მამაო ზოსიმე, არ ძალმიძს მოგიახლოვდე, მე ქალი ვარ და არა მაქვს სამოსელი, რათა ხორციელი სიშიშვლე დავიფარო. თუ გსურს ილოცო უდიდესი ცოდვილისთვის, მიბოძე შენი სამოსელი, რომ შევძლო მოგიახლოვდე და კურთხევა გთხოვო". "სიწმიდისა და ფიცხელი ღვაწლის გამო უფალს სულიერი ჭვრეტის მადლით დაუჯილდოებია, ალბათ ამიტომ იცის ჩემი სახელი", _ გაიფიქრა აბბა ზოსიმემ და ანაფორა მიაწოდა.<BR>მეუდაბნოემ ხელები ზეცისკენ აღაპყრო და ილოცა. ბერმა დაინახა, რომ ლოცვისას ღირსი დედა ჰაერში ამაღლდა. სასწაულებრივი ხილვით შეძრწუნებული ზოსიმე პირქვე დაემხო. <BR>ზოსიმეს გონებაში გაკრთა ფიქრი: "ბოროტი ხომ არ მაცდუნებს?" მაშინ ღირსმა დედამ უთხრა: "რატომ შეცბუნდი, მამაო, მე მოჩვენება კი არა, ერთი ცოდვილი, უღირსი დედაკაცი ვარ", _ და პირჯვარი გადაისახა. ცრემლმორეული ზოსიმე ფერხთით ჩაუვარდა მეუდაბნოეს: "გევედრები, ღვთის გულისათვის, არ დამიმალო შენი ამბავი, მაუწყე, რათა სხვებისთვისაც ნათელი გახდეს ღვთის განგებულების სიდიადე. უფალმა იმისთვის გამომგზავნა უდაბნოში, რათა გაცხადდეს დაფარული".<BR>მეუდაბნოემ უთხრა: "მიმძიმს, მამაო, გაუწყო ჩემი უსირცხვილო საქმეები, რადგან განმერიდები, როგორც ასპიტს. მაგრამ მაინც მოგითხრობ ყოველივეს, შენ კი ლოცვა ჰყავ ჩემ ცოდვილისთვის.<BR>ეგვიპტეში დავიბადე და მშობლების სიცოცხლეშივე, თორმეტი წლისა, ალექსანდრიაში გავიქეცი. აქ დავემონე დაუოკებელ, გაუმაძღარ ვნებას სიძვისას. ჩვიდმეტი წლის განმავლობაში ვცხოვრობდი ცოდვებში და ამ უღირს საქმეს ვიქმოდი უფასოდ. ფულზე იმიტომ კი არ ვამბობდი უარს, რომ მდიდარი ვიყავი, არა, სარჩო არ მქონდა, სიღატაკეში ვცხოვრობდი, ქსოვით ვირჩენდი თავს, მაგრამ ვფიქრობდი, რომ ცხოვრების არსი მხოლოდ ხორციელი ვნების დაკმაყოფილება იყო.<BR>ერთხელ დავინახე უამრავი ხალხი, რომლებიც ლიბიიდან და ეგვიპტიდან იერუსალიმს მიემგზავრებოდა წმიდა ჯვართამაღლების დღესასწაულზე. მეც მინდოდა მათთან ერთად წასვლა, მაგრამ დღესასწაულზე დასასწრებად კი არა, მამაო, ვიფიქრე, ალბათ იქ მეტ ადამიანს ვნახავ-მეთქი ცოდვით დაცემისათვის. მიკვირს, როგორ აიტანა ზღვამ ჩემი მრუშობა და ავხორცობა, როგორ არ ჩამიტანა მიწამ ჯოჯოხეთში, როგორ მაპატია ამდენი სულის ცდუნება და დაღუპვა, მაგრამ ჩანს, უფალს ჩემი სინანული უნდოდა და მოთმინებით ელოდებოდა ჩემს მოქცევას.<BR>ჩავედი იერუსალიმში და დღესასწაულამდე ბილწ საქმეებს ვიქმოდი. ჯვართამაღლებას მე, ჩვეულებრივ, ნორჩ სულთა წარსაწყმედად გამოვედი. ყველა ადრიანად წასულიყო ტაძარში, სადაც ცხოველმყოფელი ჯვარი იყო დასვენებული. მეც იქით გავემართე და ეკლესიის კარიბჭესთან გავჩერდი. როდესაც წმიდა ჯვრის ამაღლების ჟამი დადგა, ტაძარში შესვლა მოვინდომე, მაგრამ ღვთის უხილავმა ძალამ გამაჩერა და კარებიდან უკუმაქცია. სხვები დაუბრკოლებლივ შედიოდნენ კარიბჭეში. კვლავ შევეცადე შიგნით შემეღწია, მაგრამ _ უშედეგოდ, რაღაც ძალა ისევ უკან მაგდებდა, ასე განმეორდა რამდენჯერმე, ბოლოს ძალა გამომელია, კარებს მოვშორდი და გავჩერდი.<BR>უცებ ვიგრძენი, რომ ტაძარში ჩემი ცოდვების გამო ვერ შევდიოდი. გული ღვთის მადლით ამევსო და ავტირდი. ჩემს წინ ღვთისმშობლის ხატი შევნიშნე და ლოცვით მივმართე: "ყოვლადწმიდაო ქალწულო, მშობელო სიტყვისა ღვთისაო, ვუწყი, რამეთუ უღირს ვარ ხილვად ხატისა შენისსა; განგდებულ ვიქმენ შენი სიწმიდისაგან, მაგრამ განა ცოდვილთა სინანულად არ შეისხა ხორცი ღმერთმან ჩვენმან?! შემეწიე, ყოვლადწმიდაო, მომეც ნება ტაძარში შესვლისა და იმ ჯვარის ხილვისა, რომელზეც ჯვარცმულ-იქნა უფალი, მოსატევებლად ცოდვათა ჩვენთა თვისი უცოდველი სისხლის დამთხეველი. მომეც ნება, თაყვანივსცე წმიდა ჯვარს, მეოხ მეყავ წინაშე შობილისა შენისა. ამიერიდან აღარ შეურაცხვყოფ ჩემს სხეულს ხორციელ ვნებათაგან, ვიხილავ რა ყოვლადწმიდა ჯვარს ძისა შენისა, გავალ ამ სოფლიდან და წავალ, საითკენაც მომიწოდებ."<BR>ლოცვის დამთავრებისთანავე ვიგრძენი, რომ ჩემი ლოცვა შესმენილ იქნა. ღვთისმშობლის მოწყალებას მინდობილი კვლავ კარისკენ გავემართე, დაუბრკოლებლად შევედი ტაძარში და უფლის ცხოველმყოფელი ჯვრის ხილვის ღირსი შევიქენი. ასე დავრწმუნდი ღვთის განგებულებასა და სახიერებაში. ქედი მოვიდრიკე, ვეამბორე სიწმიდეებს და მსწრაფლ გამოვედი ტაძრიდან. კვლავ დავიჩოქე ღვთისმშობლის ხატის წინ და ლოცვა აღვავლინე. უცებ შორიდან შემომესმა ხმა: "თუ იორდანეს გადალახავ, ნეტარი აღსასრული მოგელის". ვირწმუნე, რომ ეს ჩემს გასაგონად იყო ნათქვამი და ცრემლით შევევედრე ყოვლადწმიდა ღვთისმშობელს: "მოწყალეო დედაო, ნუ დამიტევებ მე, არამედ შემეწიე". ტაძრის ეზოდან გამოსულს, ვიღაცამ სამი სპილენძის მონეტა მომცა. ამ ფულით სამი პური ვიყიდე და იორდანეს გზა გავიგე. <BR>მზის ჩასვლისას იორდანეს ნაპირას მდებარე წმიდა იოანე ნათლისმცემლის ეკლესიას მივაღწიე. ტაძარში ლოცვის შემდეგ წმიდა მდინარის წყლით ხელ-პირი დავიბანე, ერთი პურის ნახევარი შევჭამე, წმიდა წყალი მივიღე და მიწაზე მივწექი დასაძინებლად. დილით პატარა ნავი ვიპოვე, იორდანეს მეორე ნაპირზე გადავედი და კვლავ ღვთისმშობელს შევთხოვე წინამძღვრობა. ასე მოვედი უდაბნოში".<BR>აბბა ზოსიმემ მეუდაბნოეს ჰკითხა: "რამდენი წელია დედაო, რაც უდაბნოში ცხოვრობ?" _ "ალბათ ორმოცდაშვიდი წელი გავიდა, რაც წმიდა ქალაქიდან წამოვედი".<BR>ზოსიმემ კვლავ ჰკითხა: "რას ჭამ, რას პოულობ ამ უდაბნოში?" _ "როცა იორდანე გადმოვლახე, ორნახევარი პური მქონდა. თანდათანობით უდაბნოს მხურვალებამ იგი გამოაშრო და გააქვავა. ასე რომ, მცირედს ვღებულობდი და მრავალი წლის მანძილზე მეყო". _ "მერწმუნე, აბბა ზოსიმე, _ განაგრძო ღირსმა დედამ, _ ჩვიდმეტი წელი ისე ვებრძოდი ბოროტ ფიქრებს, როგორც ცოფიან ნადირებს. მახსენდებოდა ხორცი და თევზი, რომელსაც ეგვიპტეში მივეჩვიე. ღვინოც მენატრებოდა: მე ხომ ძალზე ბევრს ვსვამდი, აქ კი ხშირად მწირი საჭმელ-სასმელიც არ მქონდა და წყურვილისა და შიმშილისაგან ვიტანჯებოდი. უფრო დიდი უბედურების გადატანაც მიხდებოდა: ხანდახან ავხორცული სიმღერის ჟინი მომივლიდა, თითქოს ჩამესმოდა კიდეც, გულს და სმენას მიფორიაქებდა. მაშინ ცრემლით ვიგონებდი ღვთისმშობლისთვის მიცემულ აღთქმას და მხურვალედ ვლოცულობდი. როცა ჩემი ლოცვა სათნოეყოფოდა უფალს, ვხედავდი ბრწყინვალე ნათელს, ქარიშხლის ნაცვლად კი მყუდროება ისადგურებდა. <BR>როგორ აღვიარო, მამაო, წინაშე შენსა ავხორცული ფიქრები ჩემი? უცებ სიძვის ცეცხლი მომედებოდა გულზე, ყოველივეს მუსრავდა ჩემში და ვნებას მიღვიძებდა. მაშინ პირქვე დავემხობოდი. ასე დამხობილი ვიყავ, სანამ არ მოვიდოდა სინანული და არ გამოჩნდებოდა ბოროტი ფიქრებისა და ზრახვების განმაბნეველი ნათელი. ასე ვცხოვრობდი პირველი ჩვიდმეტი წელი: ბნელი _ ბნელზე, უბედურება უბედურებაზე მემატებოდა, მაგრამ ყოვლადწმიდა ღვთისმშობლის მეოხება მიფარავდა მარადის." <BR>აბბა ზოსიმემ კვლავ ჰკითხა: "ნუთუ არც საჭმელი დაგჭირდა, არც სასმელი?" მეუდაბნოემ უპასუხა: ჩვიდმეტ წელიწადში პური დამიმთავრდა, ამის შემდეგ ფესვებით და ბალახებით ვიკვებებოდი. კაბა შემომეძარცვა, დიდხანს ვიტანჯებოდი ზაფხულის პაპანაქებასა და ზამთრის სიცივეში. რამდენჯერ მკვდარივით დავცემულვარ მიწაზე, რამდენჯერ მიბრძოლია ცდუნებასთან, უბედურებასთან, განსაცდელთან, იმ დღიდან დღემდე ღვთის ძალა უხილავად იცავდა და იცავს ჩემს ცოდვილ სულსა და ხორცს. <BR>საუბრის დროს ღირს დედას ხშირად მოჰყავდა ადგილები საღმრთო წერილიდან, რამაც აბბა ზოსიმე გააკვირვა და ჰკითხა: "სად ისწავლე, დედაო, წმიდა წერილი?" მეუდაბნოემ გაიღიმა და უპასუხა: "მერწმუნე, რაც იორდანე გადმოვლახე, სულიერი არ მინახავს, წერა-კითხვაც არ ვიცი, საეკლესიო გალობაც არსად მომისმენია, მხოლოდ სიტყვა ღვთისა, ცხოველი და შემოქმედი, ასწავლის ადამიანს ყოველივეს. მთელი ცხოვრება აღვიარე შენს წინაშე, მამაო, გევედრები, ილოცე ჩემ ცოდვილისთვის! კიდევ ერთს შეგთხოვ, აბბა, ნურავის მოუყვები ჩემს ამბავს, სანამ უფალი თავისთან არ მიმიხმობს. აღმისრულე, რასაც გეტყვი. მომავალ წელს, დიდმარხვას, უდაბნოში ნუ წახვალ, როგორც ამას მონაზვნური წესი გავალებს." კვლავ გაუკვირდა ღირს ზოსიმეს, საიდან იცისო მონასტრის წესი?<BR>მეუდაბნოემ გააგრძელა: "მამაო, მონასტერში დარჩი, თუმცა, რომც გინდოდეს, მაიც ვერ გახვალ. დიდ ხუთშაბათს, საიდუმლო სერობის ხსენების დღეს, მაცხოვრის ცხოველმყოფელი ხორცი და სისხლი მომიტანე იორდანეს ნაპირზე, რათა ვეზიარო. ახლა ჩემს შესახებ ნურავის მოუთხრობ, უფალი თვითონ გიჩვენებს დროს.<BR>მეუდაბნოემ ილოცა და უდაბნოს სიღრმეში გაუჩინარდა. მამა ზოსიმემ მთელი წელი მდუმარებაში გაატარა და უფალს ევედრებოდა, კიდევ ერთხელ შეეხვედრებინა წმიდა მოღვაწესთან. როცა კვლავ დადგა წმიდა დიდმარხვის პირველი შვიდეული, ღირსი ზოსიმე ავადმყოფობის გამო მონასტერში დარჩა. რამდენიმე დღის შემდეგ ის განიკურნა, მაგრამ ვნების კვირიაკემდე მონასტრიდან არ გასულა. მოახლოვდა საიდუმლო სერობის ხსენების დღე. აბბა ზოსიმემ შეასრულა დაპირება: გვიან ღამით დატოვა მონასტერი და იორდანეს ნაპირას ჩამოჯდა მეუდაბნოის მოლოდინში. ღირსი დედა იგვიანებდა. აბბა ზოსიმე უფალს ევედრებოდა, კვლავ გაეხადა მისი ხილვის ღირსი. ბოლოს ღირსი დედაც გამოჩნდა: ის იორდანეს მეორე ნაპირს მოადგა. ზოსიმემ ღმერთს მადლობა შესწირა, მაგრამ უეცრად მის გონებაში გაკრთა ფიქრი: "როგორ გადმოვა ნავის გარეშე მდინარეზე?" მეუდაბნოემ კი ჯვარი გადასახა იორდანეს და წყალზე გაიარა. ბერმა მოინდომა, თაყვანი ეცა მისთვის, მაგრამ ღირსმა დედამ შეაჩერა: "რასა იქმ, მამაო, შენ ხომ მღვდელი ხარ _ ღვთის საიდუმლოთა მტვირთველი", თან კურთხევა სთხოვა. საოცარი ხილვით გაოგნებულმა ბერმა წმიდანი დალოცა. შემდეგ მისი თხოვნით, "მრწამსი" და "მამაო ჩვენო" წაიკითხა და ქრისტეს წმიდა სისხლსა და ხორცს აზიარა. ზიარების შემდეგ მეუდაბნოემ ზეცისკენ აღაპყრო ხელი და ცრემლითა და სასოებით წარმოთქვა წმიდა სვიმეონ ღვთისმიმრქმელის ლოცვა: "აწ განუტევე მონა შენი, მეუფეო, სიტყვისაებრ შენისა მშვიდობით, რამეთუ იხილეს თვალთა ჩემთა მაცხოვარება შენი". შემდეგ ბერს მიმართა: "მომიტევე, მამაო, და ერთი სურვილიც აღმისრულე: მომავალ წელს კიდევ მოდი იმ დამშრალ წყაროსთან, სადაც პირველად შევხვდით ერთმანეთს და ილოცე ჩემი ცოდვილი სულისთვის". შემდეგ კვლავ ჯვარი გადასახა იორდანეს, გაიარა წყალზე და უდაბნოს წყვდიადში მიიმალა. <BR>გავიდა კიდევ ერთი წელიწადი. აბბა ზოსიმე კვლავ წავიდა უდაბნოში და დამშრალ წყაროსთან გულზე ხელდაკრეფილი გარდაცვლილი მეუდაბნოე იხილა, რომელსაც ტერფებს უზარმაზარი ლომი ულოკავდა. ლომი ბერს მიეახლა, აბბა ზოსიმემ მას საფლავის ამოთხრა უბრძანა და ლომმაც თათებით გათხარა სამარე. ადამიანმა და ცხოველმა დაფლეს წმიდა მარიამის ნეშტი, შემდეგ კი ორივე თავის გზას გაუდგა: ლომი უდაბნოში წავიდა, აბბა ზოსიმე _ მონასტერში. <BR>სავანეში დაბრუნებულმა ზოსიმემ იღუმენს და ძმებს აუწყა, რაც იხილა და მოისმინა. შიშით, რწმენით და სიყვარულით დააწესეს ბერებმა წმიდანის ხსენების დღე. ღირსმა ზოსიმემ დიდხანს იცოცხლა და ას წელს მიტანებულმა, მიისვენა.<BR></P> https://kirk.clan.su/news/2008-04-30-82 ცნობარები, ლექსიკონები svanch1ka https://kirk.clan.su/news/2008-04-30-82 Wed, 30 Apr 2008 09:21:51 GMT <DIV align=center>&nbsp;</DIV> <DIV align=center><STRONG><SPAN style="FONT-SIZE: 10pt; COLOR: #ffffff">წმიდა მოციქული პეტრე</SPAN></STRONG></DIV> <DIV align=center>წმიდა მოციქული პეტრე (სვიმეონი) გალილეველი მეთევზის, იონას ძე იყო. მას განკაცებული უფლის გამოჩენა ძმამ, ანდრია პირველწოდებულმა ახარა და ... <DIV align=center>&nbsp;</DIV> <DIV align=center><STRONG><SPAN style="FONT-SIZE: 10pt; COLOR: #ffffff">წმიდა მოციქული პეტრე</SPAN></STRONG></DIV> <DIV align=center>წმიდა მოციქული პეტრე (სვიმეონი) გალილეველი მეთევზის, იონას ძე იყო. მას განკაცებული უფლის გამოჩენა ძმამ, ანდრია პირველწოდებულმა ახარა და მანვე მიიყვანა იესოსთან. ერთხელ პეტრე იაკობთან და იოანესთან ერთად გენესარეთის ტბაზე თევზაობდა, მთელი ღამის უშედეგო თევზაობით დამაშვრალ და შეწუხებულ სიმონს უფალმა ურჩია, კიდევ ერთხელ გადაესროლა ბადე ტბაში. ისიც კურთხევას დაემორჩილა და სასწაული იხილა: `შეაყენეს თევზისა სიმრავლე დიდი და განსქდებოდეს ბადენი მათნი~.<BR>საკვირველი სახილველით შეძრული პეტრე ფეხებში ჩაუვარდა ქრისტეს: `განვედ ჩემგან, რამეთუ კაცი ცოდვილი ვარ, უფალო~. იესომ მიუგო: `ნუ გეშინინ, სიმონ! ამიერითგან იყო კაცთა მონადირე~. ნაპირზე გამოსულმა უფლის რჩეულმა ზებედეს ძეებთან ერთად დაუტევა ყოველი და მიჰყვა მესიას.<BR>ერთხელ ქრისტემ მოწაფეებს ჰკითხა: `თქვენ ვინ გგონიე მე ყოფად?~ პეტრემ უპასუხა: `შენ ხარ ქრისტე, ძე ღმრთისა ცხოველისაი~. ამაზე უფალმა მიუგო: `ნეტარ ხარ შენ, სვიმონ, ბარ იონა, რამეთუ ხორცთა და სისხლთა არა გამოგიცხადეს, არამედ მამამან ჩემმან ზეცათამან; და მე გეტყვი შენ, რამეთუ შენ ხარ კლდე, და ამას კლდესა ზედა აღვაშენო ეკლესიაი ჩემი, და ბჭენი ჯოჯოხეთისანი ვერ ერეოდიან მას; და მიგცნე შენ კლიტენი სასუფეველისა ცათაისანი... და რომელი შეჰკრა ქუეყანასა ზედა, ხსნილ იყოს იგი ცათა შინა~ (ამ სიტყვებით `კლიტენი~ და `შეკვრისა და გახსნის~ უფლება მიენიჭა `თავკიდურ ლოდზე~ _ ქრისტეზე დაფუძნებულ ერთიან მსოფლიო ეკლესიას და არა ერთ ადამიანს). პეტრე, მისი ხასიათისა და დიდი მოშურნეობის გამო, ადამიანურ სისუსტეებსაც ხშირად ავლენდა ხოლმე.<BR>უკანასკნელი პასექის დროს განკაცებულმა ღმერთმა მოწაფეებს ამცნო: `თქუენ ყოველნი დაბროლებად ხართ ჩემდა მომართ ამას ღამესა, რამეთუ წერილ არს: დვსცე მწყემსი და განიბნინენ ცხოვარნი სამწყსოისა მისისანი~. პეტრემ განაცხადა: `დაღათუ ყოველნი დაბრკოლდენ შენდა მომართ, ხოლო მე არა სადა დავბრკოლდე~. უფალმა მიუგო: `ამენ გეტყვი შენ, რამეთუ ამას ღამესა, ვიდრე ქათმისა ხმობადმდე, სამ-გზის უვარ-მყო მე~.<BR>ოცდაათ ვერცხლად გაყიდული უფალი, მართლაც, იმავე ღამეს შეიპყრეს გეთსიმანიის ბაღში და კაიაფას მიჰგვარეს. მოციქულები დაიფანტნენ. მხოლოდ პეტრე და იოანე შეჰყვნენ ქრისტეს მღვდელთმოძღვრის ეზოში. შეკრებილებმა იცნეს პეტრე და ამბობდნენ: `ესეცა მის თანა იყო~, ის კი იფიცებოდა: `არა ვიცი კაცი იგი~. როცა მესამეჯერ უარყო მაცხოვარი, `მეყსეულად... ქათამმან იყივლა და მოიქცა უფალი და მიხედა პეტრეს~. მოწაფეს მოაგონდა მოძღვრის სიტყვები, სინანულმა შეიპყრო, `განვიდა გარე და ტიროდა მწარედ~. სინანულის ეს გრძნობა არ დასცხრომია პეტრეს სიკვდილის დღემდე.<BR>უფალმა არ დააგდო საყვარელი მოწაფე _ მკვდრეთით აღდგომის შემდეგ იგი ტიბერიის ზღვაზე გამოეცხადა თომასა და ნათანაელთან ერთად სათევზაოდ გასულ პეტრეს, და მიმართა: `სვიმონ იონაისო, გიყუარ მეა უფროის ამასთა?~ პეტრემ მიუგო: `ჰე, უფალო, შენ უწყი, ღამეთუ მიყუარ შენ~. `დამწყსენ ცხოვარნი ჩემნი~, _ უთხრა ქრისტემ. უფალმა სამჯერ გაიმეორა შეკითხვა და წმიდა მოციქულმაც სამჯერ აღიარა მაცხოვარი. მოძღვარმა ამით მიანიშნა მოწაფეს, რომ პატიობდა სულმოკლეობას, სიტყვებით `დამწყსენ ცხოვარნი ჩემნი~ კი იმ ღვაწლზე მიუთითა, რომლითაც იგი შეძლებდა, განსაკუთრებით სათნოჰყოფდა უფალს და გამოესყიდა თავისი შეცოდება.<BR>ამიერიდან პეტრე ღვთის სიტყვეის მხურვალე მქადაგებელი და პირმეტყველ ცხოვართა ერთგული მწყემსი შეიქნა. სულთმოფენობის დღეს მისმა მადლმოსილმა სიტყვებმა სამი ათასი კაცი მოაქცია ჭეშმარიტ სარწმუნოებაზე; იოპიაში უფალმა პეტრეს სასწაულებრივ მიანიშნა, რომ წარმართებსაც წმიდა-ჰყოფდა, რის შემდეგაც მოციქულმა კორნილიოს ასისთავის სახლში შეკრებილ უცხოტომელებს შორის იქადაგა, მათზე სულიწმიდის გადმოსვლის მოწმე შეიქნა და ნათლისღების მადლით განანათლა ღვთისგან შეწყნარებულები. სხვადასხვა დროს პეტრე იმყოფებოდა: ანტიოქიაში, რომში, მცირე აზიის, ეგვიპტის, საბერძნეთის, ესპანეთისა და ბრიტანეთის ქალაქებში. იგი ყველგან ქრისტეს სწავლების მარცვლებს თესავდა აფუძნებდა ეკლესიებს... მის ქადაგებებს მრავალი სასწაული ახლდა თან: სნეულები პეტრეს ჩრდილითაც კი იკურნებოდნენ.<BR>წმიდა მოციქული მოწამეობრივად აღესრულა რომის სისხლიანი იმპერატორის, ნერონის ზეობისას. ქრისტიანებმა წინასწარ აუწყეს პეტრეს მოსალოდნელი საფრთხე და სთხოვეს, დაეტოვებინა რომი. ისიც დამორჩილდა მვედრებლებს, მაგრამ როცა ქალაქიდან გადიოდა, იხილა ქრისტე, `შემომავალი ჰრომედ~. პეტრემ იკითხა: `აქ ვიდრე ხუალ, უფალო?~ მაცხოვარმა მიუგო: `შევალ ჰრომედ ჯუარ-ცუმად~. მოციქულს გაუკვირდა: `კუალად ჯუარს-ეცუმია, უფალო ჩემო?~ როცა გაოცებისაგან გამოერკვა, უფალი უკვე ზეცად მაღლდებოდა. პეტრემ ეს ჩვენება მიიღო ნიშნად იმისა, რომ `მოწევნულ იყო ჟამი მისი~ და უკანვე გაბრუნდა. <BR>მტარვალებმა წმიდანს ჯვერცმა გადაუწყვიტეს. პეტრემ ითხოვა: `ამას გლოცავ თქუენ ერისაგანთა მაგათ, ესრეთ ჯუარს-მაცუთ მე თავ-დამოქცევით და ნუ სხუად, რაითა არა მსგავს ვიყო მე უფლისა ჩემისა~. <BR>ჯვარზე თავდაღმა მიმსჭვალულ უფლის რჩეულს სულის ამოხდომამდე არ შეუწყვეტია ქადაგება. <BR>წმიდანის ცხედარი მისმა მოწაფემ, მარკოზმა გარდამოხსნა, რძითა და ღვინით განბანა, სურნელოვანი ნელსაცხებლებით შემურა, თაფლით სავსე მარმარილოს ლუსკუმაში ჩაასვენა და საკუთარ საფლავში (მაშინ ძალზე გავრცელებული იყო საკუთარი საფლავების წინასწარ მოწყობის ტრადიცია) დაკრძალა. <BR>პეტრე მოციქულმა დაგვიტოვა ორი ეპისტოლე, რომლებიც ახალი აღთქმის წიგნებშია ჩართული. პეტრეს მოწაფის, მარკოზის სახარებაც მის მიერ არის მოწონებული და ნაკურთხი.</DIV> <DIV align=center>&nbsp;</DIV> <DIV align=center>&nbsp;</DIV> https://kirk.clan.su/news/2008-04-30-81 ცნობარები, ლექსიკონები svanch1ka https://kirk.clan.su/news/2008-04-30-81 Wed, 30 Apr 2008 09:20:30 GMT <DIV align=center>&nbsp;</DIV> <DIV align=center><STRONG><SPAN style="FONT-SIZE: 10pt; COLOR: #ffffff">ღირსი ეფრემ ასური</SPAN></STRONG></DIV> <DIV align=center>&nbsp;</DIV> <DIV align=center>ღირსი ეფრემ ასური, სინანულის მოძღვარი, IV საუკუნის დასაწყისში დაიბადა ქალაქ ნიზიბიაში. მშობლები _ ღარიბი მიწ... <DIV align=center>&nbsp;</DIV> <DIV align=center><STRONG><SPAN style="FONT-SIZE: 10pt; COLOR: #ffffff">ღირსი ეფრემ ასური</SPAN></STRONG></DIV> <DIV align=center>&nbsp;</DIV> <DIV align=center>ღირსი ეფრემ ასური, სინანულის მოძღვარი, IV საუკუნის დასაწყისში დაიბადა ქალაქ ნიზიბიაში. მშობლები _ ღარიბი მიწათმოქმედები _ კეთილმსახურებით ზრდიდნენ შვილს, მაგრამ ეფრემი ფიცხი ბუნების გამო ხშირად ჩხუბობდა, დაუფიქრებლად იქცეოდა და ღვთის განგებულებაშიც კი ეჭვი ეპარებოდა. ერთხელ მას ცხვრების მოპარვა დასწამეს და საპყრობილეში გამოამწყვდიეს, სადაც ჩაესმა ხმა, რომელიც სინანულისა და გამოსწორებისაკენ მოუწოდებდა. განთავისუფლების შემდეგ ეფრემი განეშორა წუთისოფლის ამაო შფოთს და ნიზიბიის მთებში დაეყუდა. აქ მისი მოძღვარი შეიქნა ცნობილი ასკეტი იაკობი _ ნიზიბიის ეპისკოპოსი. მღვდელმთავრის მადლმოსილი ხელმძღვანელობით ღირსი მამა უხვად იხვეჭდა სხვადასხვა ქრისტიანულ სათნოებებს და სულიერებაშიც სწრაფად წარემატებოდა. წმიდა იაკობი ეფრემის ხასიათსა და შემართებას სწორ მიმართულებას აძლევდა: ავალებდა ქადაგებების წარმოთქმას, ბავშვების სწავლებას სასწავლებელში. წმიდანი მოძღვარს თან ახლდა 325 წელს ნიკეაში გამართულ I მსოფლიო კრებაზეც. ეფრემი იაკობის მორჩილებაში იმყოფებოდა თოთხმეტი წლის განმავლობაში, მის აღსასრულამდე. <BR>363 წელს, როცა ნიზიბია სპარსელებმა დაიპყრეს, ეფრემმა დატოვა უდაბნო და ერთ-ერთ მონასტერში დამკვიდრდა, ქალაქ ედესის მახლობლად. აქ მის გვერდით მოსაგრეობდნენ დიდი მამები, რომლებიც ლოცვასა და ფსალმუნთა გალობაში ატარებდნენ დროს. მათი თავშესაფარი გამოქვაბული იყო, ერთადერთი საკვები კი მცენარეულობა. ასკეთურ ღვაწლს ღირსი მამა საღვთო წერილის დაუცხრომელ შესწავლას უთავსებდა. უფალმა იგი მოძღვრობის ნიჭით დააჯილდოვა: ყოველი მხრიდან მოდიოდნენ მისკენ სულიერი რჩევა-დარიგების მსურველები. ეფრემის ქადაგებებს მსმენელებზე განსაკუთრებული ზემოქმედება ჰქონდა, რადგან ღირსი მამა დარიგებებს საკუთარი თავის მხილებით იწყებდა. წმიდანი მსმენელებს სინანულისაკენ, სარწმუნოებისაკენ და კეთილმსახურებისაკენ მოუწოდებდა, ამხელდა ფართოდ გავრცელებულ არიანელთა ერესს. მისმა მადლმოსილმა სწავლა-მოძღვრებამ მრავალი წარმართი მოაქცია ქრისტეს სჯულზე.<BR>ღირსმა მამამ ბევრი იღვაწა საღვთო წერილის, კერძოდ კი, მოსეს ხუთწიგნეულის განმარტებისთვის. მას ეკუთვნის მრავალი ლოცვა და საგალობელი. განსაკუთრებით ცნობილია ლოცვები წმიდა სამების, ძე ღვთისას, ყოვლადწმიდა ღვთისმშობლის მიმართ, საგალობლები ათორმეტი საუფლო დღესასწაულის განსადიდებლად. ეფრემ ასურის ლოცვა "უფალო და მეუფეო" დიდმარხვაში იკითხება და ქრისტიანებს სულიერი განახლებისაკენ მოუწოდებს. ეკლესია უძველესი დროიდანვე ფრიად აფასებდა ღირსი მამის ნაშრომებს; მიღებული იყო მათი კითხვა მართალთა ლიტურღიაზე, სახარების შემდეგ. ეფრემის ნაწერები ადრევე ითარგმნებოდა სხვადასხვა ენებზე.<BR>წმიდა მამა, სიმდაბლის გამო, თავს ყველაზე უღირსად თვლიდა. სიცოცხლის მიმწუხრზე იგი ეგვიპტეში გაემგზავრა დიდი მეუდაბნოე მამების ღვაწლის გასაცნობად. უკან გამობრუნებულმა, კაბადოკიის კესარიაში გაიარა, ბასილი დიდთან. დიდ მღვდელმთავარს მისი ხუცესად კურთხევა უნდოდა, მაგრამ ეფრემმა სიმდაბლის გამო უარი თქვა მღვდლობის პატივზე და ბასილი დიდმა დიაკვნად დაასხა ხელი ღირს მამას. ამ ხარისხში იმყოფებოდა იგი აღსასრულამდე. წმიდა მამას მღვდელმთავრობაც შესთავაზეს, მაგრამ მან, თავიდან რომ აეცილებინა ეს მძიმე ჯვარი, სალოსობა დაიწყო. როცა ედესაში საშინელი შიმშილობა მძვინვარებდა, წმიდა ეფრემმა თავისი შთამაგონებელი სიტყვით მდიდრები გლახაკების დასახმარებლად განაწყო, მორწმუნეთა შემოწირულობებით მან დავრდომილთა თავშესაფარი ააგო, შემდეგ კი ედესის მახლობლად, გამოქვაბულში განმარტოვდა და აქ მოღვაწეობდა აღსასრულამდე.</DIV> https://kirk.clan.su/news/2008-04-30-80 ცნობარები, ლექსიკონები svanch1ka https://kirk.clan.su/news/2008-04-30-80 Wed, 30 Apr 2008 09:19:29 GMT <DIV align=center>&nbsp;</DIV> <DIV align=center><STRONG><SPAN style="FONT-SIZE: 10pt; COLOR: #ffffff">ღირსი მამა არსენ იყალთოელი</SPAN></STRONG></DIV> <P align=center>ღირსი მამა არსენ იყალთოელი XI-XII საუკუნეების მიჯნის ერთ-ერთი უდიდესი ქართველი მოღვაწე, მთარგმნელი, ენციკლოპედისტი, ჰიმნოგრაფი და ფი... <DIV align=center>&nbsp;</DIV> <DIV align=center><STRONG><SPAN style="FONT-SIZE: 10pt; COLOR: #ffffff">ღირსი მამა არსენ იყალთოელი</SPAN></STRONG></DIV> <P align=center>ღირსი მამა არსენ იყალთოელი XI-XII საუკუნეების მიჯნის ერთ-ერთი უდიდესი ქართველი მოღვაწე, მთარგმნელი, ენციკლოპედისტი, ჰიმნოგრაფი და ფილოსოფოსი იყო. დავით რექტორი წერს: "ესე არსენ იყო გვარად ვაჩნაძე, იბადის ძე, კაცი ბრძენი და მეცნიერი და ელინურისა ენისა ზედმიწევნილი. აქუნდა შკოლა იყალთოს მონასტერსა და იყო მოძღვარი სამეცნიერო დავით აღმაშენებლისა მეფისა". <BR>ღირსი მამის ცხოვრება დაწვრილებით არ შემონახულა, ვიცით მხოლოდ, რომ ის იყო უმცროსი თანამედროვე ღირსი ეფრემ მცირისა. მას საფუძვლიანი და ღრმა განათლება კონსტანტინე მონომახის მიერ დაარსებულ მანგანის აკადემიაში მიუღია, სადაც უთარგმნია თავისი ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი თხზულება, გიორგი ჰამარტოლის "ხრონოგრაფი", რომელიც ცხრა წიგნისაგან შედგება და მოგვითხრობს ისტორიას ადამიდან თეოდოსი დიდის (379-395) მეფობამდე. აქვე, მანგანის მონასტერში თარგმნა არსენმა დოგმატურ-პოლემიკური ხასიათის კრებული, რომელსაც ქართულ მწერლობაში "დოგმატიკონი" ეწოდება. შემდეგ არსენი შავ მთაზე წავიდა და მოღვაწეობა ღირსი ეფრემ მცირის ხელმძღვანელობით დაიწყო. ეფრემის გარდაცვალების შემდეგ არსენმა დატოვა შავი მთა, ისევ მანგანის მონასტერში დაბრუნდა და გააგრძელა მთარგმნელობითი მოღვაწეობა. <BR>1114 წელს არსენი, მეფე დავით აღმაშენებლის მოწვევით, საქართველოში ჩამოვიდა და მოღვაწეობა დაიწყო გელათის აკადემიაში. აქ ყოფნისას თარგმნა მან "დიდი სჯულისკანონი". გელათის მონასტრის ერთ-ერთ ნუსხაში ვინმე გრიგოლ ჩახრუხაისძე ამბობს: "გულმოდგინებითა გადავწერე თვისითა ხელითა ქრისტიანეთა წინამძღუარი, დიდი ესე სჯულის კანონი, საუკუნოდ მოხსენებულისა და ჩუენ ქართველთათვის ფრიად ჭირთა თავსმდებელისა არსენი იყალთოელის თარგმნილი". შემდეგ არსენი კახეთში გადავიდა და იყალთოს მონასტერთან დააარსა უმაღლესი სკოლა-აკადემია. არსენი ესწრებოდა დავით აღმაშენებლის თაოსნობით მოწვეულ კრებას. დავითის ისტორიკოსი წერს, რომ მეფემ მოუწოდა "არსენ იყალთოელსა, თარგმანსა და მეცნიერსა ბერძენთა და ქართველთა ენისასა და განმანათლებელსა ყოველთა ეკლესიათასა".<BR>არსენი შეესწრო დავით აღმაშენებლის გარდაცვალებას. "ხელმწიფის კარის გარიგებით" ცნობილია, რომ მას დაუწერია ეპიტაფია წმიდა კეთილმსახური მეფისა.<BR>"ღვთისმეტყუელი, ფილოსოფოსი, ფიზიკოსი, ანატომოსი, ალიღორიულთა შეთხზვათა შინა ქებული, უცხო და მაღალი მესტიხე და საეკლესიო ტიპიკონთა მეტყუელი" არსენ იყალთოელი საქართველოს სამოციქულო ეკლესიამ წმიდად შერაცხა. იგი დაკრძალულია იყალთოში, მონასტრის დამაარსებლის, წმიდა ზენონის გვერდით.<BR></P> https://kirk.clan.su/news/2008-04-30-79 ცნობარები, ლექსიკონები svanch1ka https://kirk.clan.su/news/2008-04-30-79 Wed, 30 Apr 2008 09:17:07 GMT <DIV align=center><STRONG><SPAN style="FONT-SIZE: 10pt"><IMG alt="" src="http://i028.radikal.ru/0804/9d/59f1b163a52c.jpg" border=0></SPAN></STRONG></DIV> <DIV align=center><STRONG><SPAN style="FONT-SIZE: 10pt">&nbsp;</SPAN></STRONG></DIV> <DIV align=center><STRONG><SPAN style="FONT-SIZE: 10pt">ღირსი... <DIV align=center><STRONG><SPAN style="FONT-SIZE: 10pt"><IMG alt="" src="http://i028.radikal.ru/0804/9d/59f1b163a52c.jpg" border=0></SPAN></STRONG></DIV> <DIV align=center><STRONG><SPAN style="FONT-SIZE: 10pt">&nbsp;</SPAN></STRONG></DIV> <DIV align=center><STRONG><SPAN style="FONT-SIZE: 10pt">ღირსი მამა ბასილი დიდი&nbsp;</SPAN></STRONG></DIV> <P align=center>ღირსი მამა ბასილი დიდი დაახლოებით 330 წელს დაიბადა კაბადოკიის დედაქალაქ კესარიაში. იგი კეთილშობილებით, სიმდიდრით, ნიჭიერებითა და საღვთო მოშურნეობით ცნობილი გვარის ჩამომავალი იყო. წმიდანის ბაბუა და ბებია დიოკლეტიანეს დროინდელი დევნისას შვიდი წლის განმავლობაში იმალებოდნენ ტყეში. წმიდა ბასილის დედა, ემილია, მოწამის შვილიშვილი იყო, მამა კი, უფროსი ბასილი, ნეოკესარიელი ადვოკატი და რიტორიკის ცნობილი მასწავლებელი. <BR>ოჯახში ათი ბავშვი იზრდებოდა _ ხუთი ვაჟი და ხუთი ქალი. მათგან ხუთი წმიდანად იქნა შერაცხილი: ბასილი, მაკრინე, გრიგოლ ნოსელი, პეტრე სებასტიელი და ღირსი თეოზვა დიაკონისა.<BR>სიყრმე ბასილიმ მამა-პაპისეულ მამულში გაატარა, პირველდაწყებითი განათლება მამის ხელმძღვანელობით მიიღო, შემდეგ კი საუკეთესო მასწავლებლებთან სწავლობდა კაბადოკიის კესარიაში. წმიდანმა აქ ყველა აღტაცებაში მოიყვანა. გრიგოლ ნაზიანზელი წერდა: "რიტორი იყო რიტორთა შორის უწინარეს საფილოსოფოსოისა სწავლისა და, უზეშთაესიცა ვთქუ, მღვდელ იყო ქრისტიანეთაი". კესარიიდან ბასილი ეწვია კონსტანტინოპოლს და რიტორიკას სწავლობდა ცნობილ ლიბანიოსთან. თავისი განათლება მომავალმა ეპისკოპოსმა გააგრძელა ტრადიციული ფილოსოფიური სკოლებით ცნობილ ქალაქ ათენში. ათენში ღირსი ბასილი დაუმეგობრდა გრიგოლ ღვთისმეტყველს. მათმა მეგობრობამ მთელი ცხოვრების მანძილზე გასტანა. დაახლოებით 357 წელს წმიდა ბასილი კესარიაში დაბრუნდა. ქალაქის მცხოვრებთა დაჟინებული თხოვნით იგი რამდენჯერმე გამოვიდა საჯაროდ და მსმენელები თავისი ორატორული ხელოვნებით აღაფრთოვანა. ოცდახუთი წლის ასაკში გახდა ადვოკატი და რიტორიკის მასწავლებელი. <BR>მეუღლის სიკვდილის შემდეგ წმიდა ბასილის დედა უფროს ასულ მაკრინესთან ერთად და რამდენიმე ქალწულთან ერთად მდინარე ირისის ნაპირას, საგვარეულო მამულში განმარტოვდა და ასკეტური ღვაწლი იტვირთა. ბასილი კი მოინათლა და კესარიელი ეპისკოპოსის, დიანის კურთხევით მედავითნედ იქნა დადგენილი.<BR>მონაზვნური ცხოვრების წესის გასაცნობად ბასილიმ იმოგზაურა ეგვიპტეში, სირიასა და პალესტინაში, მოინახულა ღვაწლმოსილი მოსაგრეები, კაბადოკიაში დაბრუნების შემდეგ კი ცდილობდა, მიაბაძა მათთვის. მთელი სიმდიდრე წმიდანმა მოწყალებად გასცა, შემდეგ კი ემილიასა და მაკრინესთან ახლოს, მდინარის მეორე ნაპირას ძმათა საცხოვრისი დააარსა. თავისი წერილებით ბასილი დიდმა უდაბნოში მიიზიდა გრიგოლ ღვთისმეტყველი. ბასილი და გრიგოლი უსაზღვრო თავშეკავებით გამოირჩეოდნენ: მათ სენაკებში არ იყო კერა ცეცხლის დასანთებად, საზრდელიც ძალზე მწირი ჰქონდათ. ისინი თლიდნენ ქვებს, რგავდნენ და უვლიდნენ ხეებს, ეზიდებოდნენ ტვირთს. . . მძიმე ფიზიკური შრომის გამო კოჟრები არ სცილდებოდათ ხელებიდან. ამსოფლიური ამაოებისაგან განრიდებული ბასილი და გრიგოლი სწავლობდნენ წმიდა წერილს, ეცნობოდნენ მის განმარტებებს, კერძოდ, ორიგენეს ნაშრომებს, რომლის თხზულებების მიხედვითაც შეადგინეს კრებული "ფილოკალია" ("სიკეთისმოყვარება"). იმავე ხანებში ღირსმა ბასილიმ, ბერების თხოვნით, დაწერა ზნეობრივი ცხოვრების წესების სახელმძღვანელო. თავისი ცხოვრებისეული მაგალითითა და ქადაგებებით ბასილი დიდს სულიერი სრულყოფილებისაკენ მიჰყავდა კაბადოკიელი და პონტოელი ქრისტიანები. მრავალი ისწრაფოდა მისკენ, როგორც გამოცდილი და ღვთივსულიერი მოძღვრისაკენ. ასე დაარსდა ორი _ მამათა და დედათა მონასტერი, რომლებიც ბასილი დიდის ტიპიკონით ხელმძღვანელობდნენ.<BR>იმპერატორ კონსტანციუსის (337-361) მეფობაში გავრცელდა არიოზის ცრუსწავლება და ეკლესიის სიწმიდის დაცვამ ორივე წმიდანის სამსახური მოითხოვა. ბასილი დიდი კესარიაში დაბრუნდა. 362 წელს მელეტი ანტიოქიელმა იგი დიაკვნად აკურთხა, შემდეგ კი, 364 წელს, ევსები კესარიელმა მღვდლად დაასხა ხელი. ბასილიმ სახელი გაითქვა თავისი სიბრძნითა და სიწმიდით. მას პატივს სცემდნენ, ქება-დიდებას ასხამდნენ და ყოველივე ამან, ადამიანური სისუსტის გამო, ეჭვიანობა გააღვივა ევსებიში. მან ღირსი მამის შევიწროება დაიწყო. ბერები აღდგნენ წმიდა ბასილის დასაცავად. საეკლესიო განხეთქილების საფრთხე რომ მოესპო, წმიდანი თავის უდაბნოს დაუბრუნდა და მონასტრების კეთილმოწყობას შეუდგა. როცა ხელისუფლების სათავეში არიანელი იმპერატორი ვალენტი (364-378) მოვიდა, მართლმადიდებლობას მძიმე ხანა დაუდგა. მოსალოდნელი დიდი ბრძოლის წინ ეპისკოპოს ევსების თხოვნით, ბასილი სასწრაფოდ დაბრუნდა კესარიაში. ამ დროიდან მოყოლებული, ეკლესიის მართვა-გამგეობა, ფაქტიურად, ბასილი დიდის ხელში გადავიდა. იგი ყოველდღიურად წარმოთქვამდა ქადაგებებს, ხშირად დღეში ორჯერ _ დილასა და საღამოს. ამ ხანებში შექმნა მან საღვთო ლიტურგიის ტიპიკონი, აგრეთვე საუბრები "ექუსთა დღეთათვის", ისაიას წინასწარმეტყველების 16 თავის და ფსალმუნების განმარტებები, მონაზვნური ცხოვრების წესების მეორე კრებული _ "ასკეტიკონი" (ეფრემ მცირის თარგმანით _ "სამოღვაწეო წიგნი") და 3 წიგნი არიანელი მოძღვრის ევნომიუსის წინააღმდეგ. <BR>ევსები კესარიელის სიკვდილის შემდეგ, 370 წელს, მისი კათედრა წმიდა ბასილიმ დაიკავა. როგორც კესარიელ ეპისკოპოსს, მას თერთმეტი პროვინციის ორმოცდაათი ეპისკოპოსი ემორჩილებოდა. წმიდა ათანასე დიდი, ალექსანდრიელი მთავარეპისკოპოსი მადლობა ღმერთს იმისათვის, რომ კაბადოკიის ეკლესიას ბასილისმაგვარი ეპისკოპოსი მიმადლა. <BR>წმიდა მღვდელმთავარს ეკუთვნის მრავალრიცხოვანი წერილები ეკლესიების, ეპისკოპოსების, სამღვდელოებისა და კერძო პირების მიმართ. ბასილი დიდის დაუცხრომელი მოღვაწეობა აძლიერებდა ერეტიკოსთა სიძულვილს მისდამი. <BR>იმპერატორი ვალენტი მართლმადიდებელ ეპისკოპოსებს დევნიდა, ასახლებდა და სასტიკი მეთოდებით ავრცელებდა არიანელობას. ამავე მიზნით ჩავიდა ის კაბადოკიაში და წმიდა ბასილთან გაგზავნა პრეფექტი მოდესტი, რომელიც ემუქრებოდა მას ქონების ჩამორთმევით, განდევნით, წამებით და სიკვდილით დასჯითაც კი. "შენი მუქარა მე არ მაშინებს, _ უპასუხა წმიდანმა, _ ქონებას ვერ დაკარგავს ის, ვისაც არაფერი გააჩნია ძველი, გაცრეცილი სამოსისა და რამოდენიმე წიგნის გარდა; გადასახლების საფრთხე ჩემთვის არ არსებობს, რადგან არც ერთ ადგილას არ ვარ მიჯაჭვული: ადგილი, სადაც ახლა ვცხოვრობ, ჩემი არაა და არც ის ადგილი იქნება ჩემი, სადაც გამაგდებენ. უკეთ რომ ვთქვათ, ყველა ადგილი უფლისაა. წამებითაც რას დამაკლებენ: ისე სუსტი ვარ, რომ მხოლოდ პირველ დარტყმას ვიგრძნობ _ სიკვდილი კი წყალობაა ჩემთვის: ის მიმაახლებს უფალთან, რომლისთვისაც ვცოცხლობ და ვიღვწი, და რომლისკენაც დიდი ხანია ვისწრაფვი". მმართველი გაოგნებული უსმენდა. "ალბათ არასდროს შეხვედრიხარ ეპისკოპოსს, _ განაგრძობდა წმიდანი, _ თორემ მისგან უთუოდ ამგვარივე სიტყვებს გაიგონებდი. ჩვენ მშვიდნი და ყოველგვარი ხელისუფლების ყველაზე მორჩილი მსახურები ვართ, მაგრამ, როცა საქმე უფალს ეხება და გაკადნიერდებიან, აღდგნენ მის წინააღმდეგ, ჩვენ ყველაფერზე მაღლა ვდგებით და მხოლოდ ღმერთს ვემორჩილებით. მაშინ ცეცხლი, მახვილი, გააფთრებული მხეცები და საწამებელი იარაღები ჩვენთვის ნეტარებაა და ამით ვერ შეგვაშინებენ."<BR>როცა იმპერატორს პრეფექტმა ბასილი დიდის შეურყევლობა ამცნო, დასძინა: "დაგვამარცხა, მეფევ, ეკლესიის წინამძღვარმა!" ამგვარივე სიმტკიცე გამოიჩინა წმიდანმა თავად იმპერატორის წინაშეც და ისეთი ძლიერი შთაბეჭდილება მოახდინა ვალენტიზე, რომ მან მხარი არ დაუჭირა არიანელებს, რომლებიც ეპისკოპოსის გადასახლებას ითხოვდნენ. <BR>ღირსი ბასილი მკაცრად ადევნებდა თვალყურს საეკლესიო კანონის დაცვას. მის დროს სამღვდელოებაში უღირსი ვერ გაერეოდა. ის დაუზარლად მოიხილავდა თავის ეკლესიებს, მიუკერძოებლად სჯიდა საეკლესიო დისციპლინის დამრღვევებს. კესარიაში ბასილი დიდმა ორი _ მამათა და დედათა მონასტერი ააგო ორმოც მოწამის სახელობის ტაძართან, სადაც უფლის ამ სათნომყოფელთა წმიდა ნაწილები ინახებოდა. მღვდელმთავარს დაქვემდებარებული მიტროპოლიის მღვდელმსახურები, ბერმონაზონთა მიბაძვით, მეტად ღარიბულად, წმიდად და კეთილმსახურებით ცხოვრობდნენ. ბასილი დიდმა მიაღწია სამღვდელოების გათავისუფლებას გადასახადებისაგან. მთელ თავის სახსრებს და თავისი ეკლესიების შემოსავალს ის გლახაკებს ახმარდა, დააარსა დავრდომილთა თავშესაფრები, კესარიაში ააგო სასტუმრო მწირთათვის. სნეულებებმა, რომლებიც სიყმაწვილიდანვე თან სდევდა წმიდანს, მკაცრმა და თავშეკავებულმა ცხოვრებამ, სამწყსოზე და წინააღმდეგობებთან ბრძოლამ წმიდა ბასილის ფიზიკური ძალები გამოაცალა. 379 წლის 1 იანვარს 49 წლის ღირსი მამა გარდაიცვალა.</P> <P>&nbsp;</P> https://kirk.clan.su/news/2008-04-30-78 ცნობარები, ლექსიკონები svanch1ka https://kirk.clan.su/news/2008-04-30-78 Wed, 30 Apr 2008 09:14:35 GMT <DIV align="center"><H3><I>ლოცვები დილის 6 საათზე</I></H3>სახელითა მამისათა და ძისათა და სულისა წმიდისათა, ამინ.<BR><BR>დიდება შენდა, ღმერთო ჩვენო, დიდება შენდა.<BR><BR>მეუფეო ზეცათაო, ნუგეშინისმცემელო, სულო ჭეშმარიტებისაო, რომელი ყოველგან ხარ და ყოველსავე აღავსებ მადლითა შენითა, საუნჯეო კეთილთაო, მ... <DIV align="center"><H3><I>ლოცვები დილის 6 საათზე</I></H3>სახელითა მამისათა და ძისათა და სულისა წმიდისათა, ამინ.<BR><BR>დიდება შენდა, ღმერთო ჩვენო, დიდება შენდა.<BR><BR>მეუფეო ზეცათაო, ნუგეშინისმცემელო, სულო ჭეშმარიტებისაო, რომელი ყოველგან ხარ და ყოველსავე აღავსებ მადლითა შენითა, საუნჯეო კეთილთაო, მომნიჭებელო ცხოვრებისაო, მოვედ და დაემკვიდრე ჩვენს შორის და წმიდა მყვენ ჩვენ ყოვლისაგან ბიწისა და აცხოვნენ, სახიერო, სულნი ჩვენნი.<BR>წმიდაო ღმერთო, წმიდაო ძლიერო, წმიდაო უკვდავო, შეგვიწყალენ ჩვენ (3-გზის).<BR><BR>დიდება მამასა და ძესა და წმიდასა სულსა, აწ და მარადის და უკუნითი უკუნისამდე, ამინ.<BR><BR>ყოვლადწმიდაო სამებაო, შეგვიწყალენ ჩვენ, უფალო, გვიხსენ და გვილხინე ცოდავათა ჩვენთაგან,მეუფეო, შეგვინდევ უსჯულოებანი ჩვენნი, წმიდაო, მოიხილე და განჰკურნენ უძლურებანი ჩვენნი სახელისა შენისათვის.<BR><BR>უფალო შეგვიწყალენ (3-გზის).<BR><BR>დიდება მამასა და ძესა და წმიდასა სულსა, აწ და მარადის და უკუნითი უკუნისამდე, ამინ.<BR><BR>მამაო ჩვენო, რომელი ხარ ცათა შინა, წმიდა იყავნ სახელი შენი, მოვედინ სუფევა შენი, იყავნ ნება შენი, ვითარცა ცათა შინა, ეგრეცა ქვეყანასა ზედა, პური ჩვენი არსობისა მომეც ჩვენ დღეს, და მომიტევენ ჩვენ თანანადებნი ჩვენნი, ვითარცა ჩვენ მივუტევებთ თანამდებთა მათ ჩვენთა და ნუ შემიყვანებ ჩვენ განსაცდელსა, არამედ მიხსენ ჩვენ ბოროტისაგან, ამინ.<BR>ფსალმუნი 22<BR><BR>1. უფალმან მმწყსოს მე და მე არაი მაკლდეს. 2. ადგილსა მწვანვილსა მუნ დამამკვიდრა მე; წყალთა ზედა განსასუენებელთასა გამომზარდა მე. 3. მოაქცია სული ჩემი და მიძღოდე მე გზათა სიმართლისათა სახელისა მისისათვის. 4. ვიდოდიღათუ შორის აჩრდილთა სიკუდილისათა, არა შემეშინოს მე ბოროტისაგან, რამეთუ შენ ჩემ თანა ხარ; კუერთხმან შენმან და არგანმან შენმან, ამათ ნუგეშინისმცეს მე. 5. განმზადე წინაშე ჩემსა ტაბლაი წინაშე მაჭირვებელთა ჩემთა; განაპოხე ზეთითა თავი ჩემი და სასუმელმან შენმან დამათრო მე ვითარცა ურწყულმან. 6. წყალობაი შენი, უფალო, თანამავალ მეყავნ მე ყოველთა დღეთა ცხოურებისა ჩემისათა, დამკვიდრებად ჩემდა სახლსა უფლი¬სასა, განგრძობასა დღეთასა.<BR><BR>დიდება მამასა და ძესა და წმიდასა სულსა, აწ და მარადის და უკუნითი უკუნისამდე, ამინ.<BR>ალილუია, ალილუია, ალილუია დიდება შენდა ღმერთო;<BR>ალილუია, ალილუია, ალილუია დიდება შენდა ღმერთო;<BR>ალილუია, ალილუია, ალილუია დიდება შენდა ღმერთო ჩვენო, დიდება შენდა.<BR><BR>აცხოვნე, ღმერთო, ერი შენი და აკურთხე სამკვიდრებელი შენი, ძლევა ჯვარითა ბარბაროსთა ზედა ღვთივდაცულსა ერსა შენსა მოანიჭე და ერი შენი საფარველსა ქვეშე მისსა დაიცევ, რათა ვიტყოდეთ, უფალო, დიდება შენდა.<BR>ამინ!<BR><BR></DIV> https://kirk.clan.su/news/2008-04-29-77 ლოცვანი kirk https://kirk.clan.su/news/2008-04-29-77 Tue, 29 Apr 2008 10:13:23 GMT <DIV align="center"><H3><I>ზიარების შემდგომი ლოცვანი</I></H3>გმადლობ შენ უფალო, ღმერთო ჩემო, რამეთუ არა განმაგდე მე ცოდვილი, არამედ ზიარ-ყოფად მე სიწმიდეთა შენთა ღირს-მყავ, გმადლობ შენ, რამეთუ მე არა ღირსი ზიარებად ყოვლად-წმიდათა შენთა ზეცისა ნიჭთა ღირს-მყავ. არამედ მეუფეო კაცთ-მოყვარეო, ჩუენთვის მო... <DIV align="center"><H3><I>ზიარების შემდგომი ლოცვანი</I></H3>გმადლობ შენ უფალო, ღმერთო ჩემო, რამეთუ არა განმაგდე მე ცოდვილი, არამედ ზიარ-ყოფად მე სიწმიდეთა შენთა ღირს-მყავ, გმადლობ შენ, რამეთუ მე არა ღირსი ზიარებად ყოვლად-წმიდათა შენთა ზეცისა ნიჭთა ღირს-მყავ. არამედ მეუფეო კაცთ-მოყვარეო, ჩუენთვის მომკვდარო, და აღდგომილო, და მომნიჭებელო ჩუენდა საშინელთა ამათ, და ცხოველს-მყოფელთა საიდუმლოთა, კეთილის-საქმედ, და განსაწმედელად სულთა, და ხორცთა ჩუენთა, მომეც ყოფად ამისა მეცა საკურნებელად სულისა ხოლო და ხორცთა, განსადევნელად, ყოველთა წინა-აღმდგომთა, განსანათლებელად თვალთა გულისა ჩემისათა. სიმშვიდედ სულიერთა ძალთა ჩემთა. სარწმუნოებად ურცხვენელად, სიყვარულად შეუორგულებელად, აღმავსებელად სიბრძნითა, დამარხვად მცნებათა შენთა შეძინებად საღმრთოთა მადლთა შენთა. შენისა სასუფევლისა თვისებად. რათა სიწმიდითა შენითა დაცული, მადლსა შენსა მოვიხსენებდე მარადის და არავინ თავით თვისით ცხოველ-არს, არამედ შენდამი, მეუფისა ჩემისა, და ქველის-მოქმედისა და ეგრეთვე ამის ცხოვრებისაგან განსრული, სასოებითა ცხოვრებისა საუკუნოსათა, მარადის მყოფსა განსვენებასა მივიწიო, სადა მედღესასწაულეთა ხმა დაუსრულებელ-არს, და წარუვალი სიტკბოება, ჰხედვენ პირისა შენისა სიკეთესა გამოუთქმელსა, რამეთუ შენ ხარ ჭეშმარიტი სასურველი, და გამოუთქმელი სიხარული, მოყვარეთა შენთა ქრისტე ღმერთო ჩუენო, და შენ გიგალობს ყოველი დაბადებული უკუნისამდე.<BR>სხვა ლოცვა დიდისა ბასილისა<BR><BR>მეუფეო ქრისტე ღმერთო, მეუფეო საუკუნეთაო, და შემოქმედო ყოველთაო, გმადლობ შენ ყოველთათვის, რომელნი მომცენ მე კეთილნი, ზიარებითა ყოვლად-წმიდითა, და ცხოველს-მყოფელითა საიდუმლოთა შენითა. გევედრები უკვე სახიერო, და კაცთ-მოყვარეო, დამიცევ მე საფარველსა ქვეშე შენსა, და საგრილსა ფრთეთა შენთასა. და მომანიჭე მე სიწმიდით ზრახვად, ვიდრე უკანასკნელად აღმოფშვინვად ჩემდამდე, ღირსებით ზიარებად სიწმიდეთა შენთა, მოსატევებელად ცოდვათა და ცხოვრებად საუკუნოდ.<BR><BR>რამეთუ შენ ხარ პური ცხოვრებისა, და წყარო სიწმიდისა, და შენდა დიდებასა აღვავლენთ, თანა მამით და სულით წმიდითურთ, აწ და მარადის, და უკუნითი უკუნისამდე.<BR>ლოცვა სიმეონისა<BR><BR>მომცემელი საზრდელად ხორცისა შენისა ნებსით, ცეცხლ არს და შესწვავს უღირსთა; ნუ დამწვავ მე შემოქმედო ჩემო, უფროსღა შემოვედ ასოთა შინა ჩემთა, ყოველთა ნასხამთა, თირკმელთა, და გულსა დასწვენ ეკალნი ყოველთა შეცოდებათა ჩემთანი. სული განსწმიდე. წმიდაჰყვენ საცნობელნი. ნასხამნი დაამტკიცენ ძვალთა თანა ერთბამად. საცნობელნი განმინათლენ. ყოვლითურთ შემმსჭვალე შიშსა შენსა. მარადის დამიფარე, დამიცევ, და დამიმარხე მე. ყოვლისაგან საქმისა, და სიტყვისა სულთა განმხრწნელისა. წმიდა-მყავ, განმწმიდე, და განმბანე. წარმიმართე, და გულის-ხმა მიყავ, და განმანათლე მე გამომაჩინე საყოფელად სულისა შენისა, რათა სადგურ მისდა ვიქმნე, და არა ცოდვისა, და რათა ტაძარი შენი შემოსლვითა ზიარებისათა, ვითარცა ცეცხლითა დაიწვას ყოველი ძვირის-საქმე, და ვნება. სავედრებელად შენდა შევსწირავ, წესთმთავართა. წინა-მორბედსა შენსა, და ყოვლად-ბრძენთა მოციქულთა. მათ-თანა უხრწნელსა, უბიწოსა დედასა შენსა. მათითა ვედრებითა შეიწირე მოწყალეო ქრისტე ჩემო. მსახურ-მქმენ, და ძე ნათლისა. რამეთუ შენ ხარ განმწმედელი, და მხოლო სახიერი, და სულთა ჩუენთა განმანათლებელი და შენდა ვითარცა შვენის ღმრთისა და მეუფისა, დიდებასა აღვავლენთ ყოველნი ყოველსა დღესა.<BR>სხვა ლოცვა<BR><BR>ხორცი შენი, წმიდა უფალო იესო ქრისტე ღმერთო ჩემო, მექმენინ მე ცხოვრებად საუკუნოდ, და სისხლი შენი პატიოსანი მოსატევებელად ცოდვათა მეყავნ მე, ხოლო სამადლობელი ესე სიხარულად, სიმრთელედ და მხიარულებად, და საშინელსა მეორედ მოსლვასა შენსა ღირს-მყავ მე ცოდვილი დადგომად, მარჯვენით დიდებისა შენისა, მეოხებითა ყოვლადწმიდისა დედისა შენისათა და ყოველთა წმიდათა.<BR>სხვა ლოცვა ყოვლადწმიდისა ღმრთისმშობელისა<BR><BR>ყოვლად-წმიდაო დედუფალო ღმრთისმშობელო, ნათელო დაბნელებულისა სულისა ჩემისაო, სასოებაო, საფარველო, შესავედრებელო, ნუგეშინის-მცემელო, სიხარულო ჩემო. გმადლობ შენ, რამეთუ ღირსმყავ მე არა-ღირსი, ზიარყოფად უხრწნელისა ხორცისა, პატიოსნისა სისხლისა ძისა შენისა, არამედ მშობელო ჭეშმარიტისა ნათლისაო, განანათლენ საცნაურნი თვალნი გულისა ჩემისანი, რომელმან ჰშევ წყარო უკვდავებისა, ცხოველ-მყავ მე მომკვდარი ცოდვითა. წყალობის მოყვარისა მოწყალისა ღმრთისა დედაო, შემიწყალე მე. და მოეც ლმობიერება და შემუსრვილება გულსა ჩემსა, და სიმდაბლე ზრახვათა ჩემთა, დახსნა ტყვეობისაგან გულის-სიტყვათა ჩემთა. და ღირს-მყავ მე ვიდრე უკანასკნელ აღმოფშვინვადმდე, დაუსჯელად მიღებად ყოვლად წმიდათა საიდუმლოთა, განსაწმედელად, საკურნებელად სულისა და ხორცთა, და მომმადლენ მე ცრემლნი სინანულისა და აღსარებისანი, გალობად, და დიდებად შენდა, ყოველთა დღეთა ცხოვრებისა ჩემისათა. რამეთუ კურთხეულ ხარ, და დიდებულ უკუნისამდე, ამინ.<BR><BR>ღირს-არს ჭეშმარიტად, რათა გადიდებდეთ, შენ ღვთისმშობელო, რომელი მარადის სანატრელ იქმენ, ყოვლად-უბიწოდ და დედად ღვთისა ჩვენისა. უპატიოსნესსა ქერუბინთასა, და აღმატებით უზესთაესსა სერაბინთასა, განუხრწნელად მშობელსა სიტყვისა ღვთისასა, მხოლოსა ღვთისმშობელსა გალობით გადიდებდეთ.<BR><BR>წმიდაო ღმერთო, წმიდაო ძლიერო, წმიდაო უკვდავო, შეგვიწყალენ ჩვენ (3-გზის).<BR><BR>დიდება მამასა და ძესა და წმიდასა სულსა, აწ და მარადის და უკუნითი უკუნისამდე, ამინ.<BR><BR>ყოვლადწმიდაო სამებაო, შეგვიწყალენ ჩვენ, უფალო, გვიხსენ და გვილხინე ცოდავათა ჩვენთაგან,მეუფეო, შეგვინდევ უსჯულოებანი ჩვენნი, წმიდაო, მოიხილე და განჰკურნენ უძლურებანი ჩვენნი სახელისა შენისათვის.<BR><BR>უფალო შეგვიწყალენ (3-გზის).<BR><BR>დიდება მამასა და ძესა და წმიდასა სულსა, აწ და მარადის და უკუნითი უკუნისამდე, ამინ.<BR><BR>მამაო ჩვენო, რომელი ხარ ცათა შინა, წმიდა იყავნ სახელი შენი, მოვედინ სუფევა შენი, იყავნ ნება შენი, ვითარცა ცათა შინა, ეგრეცა ქვეყანასა ზედა, პური ჩვენი არსობისა მომეც ჩვენ დღეს, და მომიტევენ ჩვენ თანანადებნი ჩვენნი, ვითარცა ჩვენ მივუტევებთ თანამდებთა მათ ჩვენთა და ნუ შემიყვანებ ჩვენ განსაცდელსა, არამედ მიხსენ ჩვენ ბოროტისაგან, ამინ.<BR>ტროპარი იოანე ოქროპირისა <BR><BR>პირისა შენისა მადლი, ვითარცა ოქრო გამობრწყინდა, და სოფელი განანათლა უპოვარებისა საუნჯენი სოფელსა შინა განამრავლნა, და სიმაღლე სიმდაბლისა გვიჩუენა ჩუენ: არამედ ვითარცა იგი სიტყვითა შენითა განმჰსწავლენ ჩუენ, ეგრეთვე სიტყვასა ქრისტე ღმერთსა ევედრე მამაო ოქრო-პირო შეწყალებად სულთა ჩუენთათვის.<BR><BR>დიდება...<BR><BR>კონდაკი: ზეცით მოიღე საღმრთო მადლი, და ბაგითა შენითა ყოველთა ასწავე თაყვანის-ცემა სამებისა მხოლოისა ღმრთისა, იოანე ოქროპირო, ყოვლად-სანატრელო, ღირსო, ღირსად გაქებთ შენ, რამეთუ ხარ მოძღვარი, ვითარცა საღმრთოდ გამოჩინებული.<BR><BR>აწ და...<BR><BR>სასოო და შესავედრებელო ქრისტიანეთაო, ურცხვენელო და შუამდგომელო, დამბადებელისა მიმართ მითვალულო და შეწყნარებულო, ნუ უგულებელს-ჰყოფ ხმასა ცოდვილთა ვედრებისასა, არამედ ისწრაფე შეწევნად ჩუენდა, ვითარცა სახიერ ხარ, რომელნი ესე სარწმუნოებით გიღაღადებთ მხოლოო კურთხეულო, და მოსწრაფე ექმენ ვედრებად, და განმზადებულ მეოხებად, და ლმობიერ ხელის-აღმპყრობელ, რომელი ეგე მარადის, იღვწი პატივის-მცემელთა შენთა ღმრთის-მშობელო.<BR><BR>უფალო შეგვიწყალენ (12-ჯერ). <BR><BR>დიდება... აწ და...<BR><BR>უპატიოსნესსა ქერუბიმთასა...<BR><BR>დიდება... აწ და...<BR><BR>უფალო შეგვიწყალენ 3-ჯერ.<BR><BR>გვაკურთხენ. <BR>უკეთუ არს ლიტურღია დიდისა ბასილისა, ითქმის <BR>ტროპარი წმ. ბასილი დიდისა:<BR><BR>ყოველსა ქვეყანასა განხდა ხმა შენი, რომელმანცა შეიწყნარა სიტყვანი შენნი, რომლითა ღმრთივ-შვენიერად ჰქადაგე სარწმუნოება. ბუნებანი დაბადებულთანი გამოაცხადენ. წესნი კაცთანი განაბრწყინვენ, და სამეუფო იგი მღვდელობა განაშვენე. წმიდაო მღვდელმთავარო ბასილი ევედრე ქრისტესა ღმერთსა, შეწყალებად სულთა ჩუენთათვის.<BR><BR>დიდება...<BR><BR>კონდაკი: გამოსჩნდი შეუძრველად სიმტკიცედ ქრისტეს ეკლესიისა, და მიანიჭებ ყოველთა კაცთა მადლთა საღმრთოთა, რამეთუ განჰფინენ სწავლანი საღმრთონი ყოველსა ქვეყანასა ზედა, და ბრწინავ ზეცათა შინა ყოვლად პატიოსანო მნათობო სოფლისაო, ღირსო ბასილი.<BR><BR>და უკეთუ არის ლიტურგია პირველ შეწირულისა, სთქვი ესე<BR>ტროპარი და კონდაკი წმ. გრიგოლი დიოლოღოსისა:<BR><BR>რომელმან ღმრთისა მიერ ზეგარდამო საღმრთო მადლი მოიღე დიდებულო გრიგოლი, და მის ძლით განძლიერდი და სახარებისაებრ სლვა თავს-იდევ ვინაცა ქრისტესგან შესაძინელი მას შინა ჰპოვე ყოვლად ნეტარო, რომელსაცა ევედრე, რათა აცხოვნნეს სულნი ჩუენნი.<BR><BR>წინასწარ მთავრობად გამოსჩნდი, მწყემს-მთავრად განმაწესებელ ქრისტეს სამწყსოსა მამაო გრიგოლი, და შეზღუდე მოძღვრებითა ზეციერითა, და მსგავსად მმარხველთა გამოაჩინენ მიერითგან და სახითა ასწავე სამწყსოსა, ქრისტესსა მცნებანი მისნი, აწ მათ-თანა იხარებ, და იშვებ ზეცათა შინა.<BR><BR></DIV> https://kirk.clan.su/news/2008-04-29-76 ლოცვანი kirk https://kirk.clan.su/news/2008-04-29-76 Tue, 29 Apr 2008 10:12:46 GMT <DIV align="center"><IMG src="http://www.orthodoxy.ge/lotsvani/church.gif"><BR><BR><H3><I>აღსარების წინ საკითხავი ლოცვები</I><BR></H3><BR>ლოცვითა წმიდათა მამათა ჩუენთათა, უფალო იესო ქრისტე, ღმერთო ჩუენო, შეგვიწყალენ ჩუენ. ამინ.<BR><BR>დიდება შენდა, ღმერთო ჩვენო, დიდება შენდა!<BR><BR>მეუფეო ზეცათაო..... <DIV align="center"><IMG src="http://www.orthodoxy.ge/lotsvani/church.gif"><BR><BR><H3><I>აღსარების წინ საკითხავი ლოცვები</I><BR></H3><BR>ლოცვითა წმიდათა მამათა ჩუენთათა, უფალო იესო ქრისტე, ღმერთო ჩუენო, შეგვიწყალენ ჩუენ. ამინ.<BR><BR>დიდება შენდა, ღმერთო ჩვენო, დიდება შენდა!<BR><BR>მეუფეო ზეცათაო...,<BR><BR>წმიდაო ღმერთო..., <BR><BR>დიდება..., აწ და... <BR><BR>ყოვლად წმიდაო სამებაო...<BR><BR>უფალო შეგვიწყალენ (3-გზის),<BR><BR>დიდება, აწ და... <BR><BR>მამაო ჩუენო..., ვითარცა ზემოთ წერილ არს (იხ. გვ.3-4).<BR><BR>მოვედით, თაყვანის-ვსცეთ... (3-ჯერ), და 50-ე ფსალმუნი... (იხ. გვ. 6-7).<BR>ლოცვა წმ. იოანე ოქროპირისა, აღსარებისათვის ცოდვათა და სინანულისა<BR><BR>ვაი ჩემდა, რამეთუ ცოდვანი ჩემნი არიან უფროს ქვიშისა ზღვისა, და მე შეკრულ-ვარ მათგან, ვითარცა საკრველითა რკინისათა და არა მაქვს კადნიერება აღხილვად სიმაღლესა ცისასა, ვისსამე მივივლტოდე, არამედ შენდა მომართ მოწყალეო უფალო, რამეთუ ძვირ-უხსენებელ ხარ, და შენდა მომართ მოვივლტი, და მრავალთა მოწყალებათა შენთა შეუვრდები, შენ უფალო ურჩ გექმნები, და შენდავე მოვისწრაფი ძვირუხსენებელო, შენდავე მოვივლტი მრავალთა სახიერებათა შენთათვს, და ლმობიერად ვღაღადებ, გარე მიაქციე პირი შენი ცოდვათა ჩემთაგან, და ყოველნი უსჯულოებანი ჩემნი აღხოცენ, სახელისა შენისათვის მხოლოსა, რამეთუ არა მაქვს რომელიმცა წარგიდგინე შენ, არცა საქმენი კეთილნი, არცა გული წმიდა, არამედ სასოებაი ხოლო მაქვს შენისა მოწყალებისა, და დავსდებ სულსა ჩემსა, არამედ შენისა კაცთმოყვარებისა წინაშე, რათა გული წმიდა დაჰბადო ჩემთანა ღმერთო, და სულითა წმიდითა დამამტკიცო მე, რათა არღარა დავეცე მე კვალად, და არღარა მივიწიო ცოდვისა განწირულებასა, არამედ ამიერითგან გმონო შენ სიმართლით და ჭეშმარიტებით ყოველთა დღეთა ცხოვრებისა ჩემისათა, რამეთუ შენი არს სუფევა, ძალი, და დიდება, მამისა და ძისა და წმიდისა სულისა, აწ და მარადის და უკუნითი უკუნისამდე.<BR>ლოცვა წმიდისა ამონისი<BR><BR>უფალო ღმერთო ცხოვრებისა ჩუენისაო, რომელმან წინასწარმეტყველისა შენისა ნათანის მიერ, ამხილე დავითს, და შეინანა შეცოდებანი მისნი, და შენ მიჰმადლე შენდობა, და მანასესი შემდგომად ლოცვისა შეიწირენ, შენ მეუფეო მოწყალეო გევედრები, შეიწირენ აწცა ჩემ უღირსისა მონისა შენისაგან სინანულით ვედრება შეცოდებათათვის, შენისაებრ სახიერებისა უგულებელს ჰყვენ ყოველნი შეცოდებანი ჩემნი, რამეთუ შენ უფალმან ჰბრძანე სამეოც და ათშვიდ გზის შენდობა, რომელნი შესცვივიან ცოდვასა, რამეთუ დიდ არს წყალობა შენი, რამეთუ შენ ხარ ღმერთი მონანულთა, და შენი არს ძალი და დიდება, მამისა, და ძისა, და წმიდისა სულისა, აწ და მარადის და უკუნითი უკუნისამდე.<BR>ლოცვა წმიდისა ეფრემისი:<BR><BR>ვსცოდე მე და არა განვეშორე ცოდვასა, და მე ვევედრები მოწყალებასა შენსა, დამიფარე მე ჰე კეთილო, მისაჯე მე და წმიდა მყავ ჰე ტკბილო, მილხინე მე, რამეთუ წყლულ ვარ, მაცხოვნე მე, რამეთუ მოვკვედ ცოდვითა, სუნნელ მყავ მე, რამეთუ წყლულებანი ჩემნი შეყროლდეს და სირცხვილმან დამცა მე, აღმადგინე, რომელი ესე დანთქმულ ვარ მღვიმესა შინა და დაცემულ ვარ, აღმადგინე მე, მე ვარ, რომელმან შევსცვალე სჯული და ბიწიან ვყავ, დაბნელებული განმანათლე, მომაქციე მე, ცთომილი ესე, და მომიძიე წარწყმედული ესე. ვაიმე, უფალო შესვარულსა ამას, რომელი არა ღირს ვარ აღხილვად ზეცად.<BR>ლოცვა წმიდისა ისაკ განშორებულისა<BR><BR>უფალო იესო ქრისტე ღმერთო ჩუენო, რომელი ეგე მოწყალებითა შენითა სტიროდი ლაზარეს ზედა, და დასთხიენ მის ზედა ლმობიერებით წმიდანი იგი ცრემლნი შენნი. შეიწირენ ცრემლნიცა ესე სიმწარისა ჩემისა და ვნებითა მით შენითა წმიდითა ვნებათაგან სულსა ჩემსა ულხინე. და წყლულებითა შენითა წმიდითა წყლულებათაგან სული ჩემი განჰკურნე, და სუნნელებითა მით უხრწნელთა ხორცთა შენთათა სიმყრალე ხორცთა ჩემთა განასუნნელე, და ნაღვლითა მით, რომელი დაბადებულთა შენთაგან მიიღე, დაატკბე სული ჩემი სიმწარისა მისგან, რომელ მოვიღე მტერთა ჩემთაგან. აღმართებითა წმიდისა ჯვარისა შენისათა, აღმართე გონება ჩემი ეშმაკთაგან მიდრეკილი მიდრეკითა წმიდისა თავისა შენისათა ჯვარსა ზედა, აღმართე თავი ჩემი მტერთაგან დათრგუნვილი ხელითა მით წმიდითა, რომელნი განიპყრენ ჯვარსა ზედა, აღმომიყვანე მე სიღრმეთაგან ცოდვათა ჩემთასა. ყვრიმლის-ცემითა მით და ნერწყვითა პირისა შენისა წმიდისათა განწმიდე პირი ჩემი შებღალული ცოდვითა და უსჯულოებითა ჩემითა, და სულითა მით წმიდითა შენითა რომელი ჯვარსა ზედა შეჰვედრე მამასა, წარმიძეღვ მე მოსლვად შენდა მიმართ გზათაგან უსჯულოებისა ჩემისათა, რამეთუ არა მაქვს, მაცხოვარ, გული მწუხარე მოძიებად შენდა, არა მაქვს სინანული და ლმობიერება, რომელი მოაქცევს განწირულთა სასოებად, არა მქონან მეუფეო ცრემლნი ნუგეშინის-საცემელად სულისა ჩემისა. დაბნელებულ-არს მეუფეო გონება ჩემი და ვერ მოიქცევის შიშსა შენსა, განგრილებულ არს გული ჩემი სიმხურვალისა სიყვარულისა წმიდისა შენისა, და არა აქვს გულსა ჩემსა განბანა ცრემლითა მით რომელი სათნო არს შენდა: არამედ შენ იესო ქრისტე მეუფეო ჩემო და ღმერთო ჩემო, რომელმან მომიყიდე სისხლითა შენითა წმიდითა აწცა მომმადლე მე სინანული და გული ტკივნეული რათა გამოვიდე მე ყოვლითა გულითა ჩემითა ძიებად შენდა მწყემსისა მაგის სახიერისა და მკურნალისა მაგის განწირულთასა, რამეთუ თვინიერ შენსა არა განიკურნებიან წყლულებანი ესე სულისა ჩემისანი და უცხო ვარ მე ყოვლისაგან კეთილისა, უკეთუ არა მომმადლე მე მადლითა შენითა მამისა მის მიერ წმიდისა შენისა რომელმან უწინარეს საუკუნეთა გშვა შენ თანამოსაყდრეთ მისსა. განაახლე სულსა შორის ჩემსა შვენიერება იგი ხატისა შენისა, და სულისა მიერ წმიდისა შენისა განანათლე სული ჩემი დაბნელებული ცოდვითა. მეუფეო ჩემო მომმადლე მე სახიერო მადლი შენი, სახიერო და კაცთმოყვარეო დაღაცათუ მე დაგიტევე შენ, არამედ შენ სახიერებითა შენითა ნუ დამიტეობ მე დაღაცათუ მე წარვსწყმიდე ნებსით ჩემით თავი ჩემი, სამწყსოსა შენისაგან, არამედ შენ მოწყალებითა შენითა გამოვედ ძიებად ჩემდა და შემიყვანე ბაკსა შენსა წმიდასა და თანა შემრაცხე მე ცხოვართა მათ თანა კურთხეულისა სამწყსოსა შენისათა და გამომზარდე მე მათ თანა საძოვარითა მით საიდუმლოთა წმიდათა შენთათა და ღირს ვიქმნე უღირსი ესე მონა შენი ხილვად ნათელსა პირისა შენისასა. რამეთუ შენი არს სუფევა, ძალი, და დიდება, მამისა და ძისა, და წმიდისა სულისა, აწ და მარადის, და უკუნითი უკუნისამდე.<BR>ლოცვა წმ. ტიმოთესი<BR><BR>უფალო ღმერთო დამბადებელო ყოველთაო, ლოცვა ჩუენი ისმინე ქრისტეს-მოყვარისა ერისა შენისა, თანამოსახელისათვის, და მოიხსენე შენი წმიდა კათოლიკე და სამოციქულო ეკლესია, რომელი მოიგე სისხლითა შენითა და დაჰსხენ წყლულებანი შინაგან მწვალებელთანი, და მოეც ერთობა მართლმადიდებელთა შენთა, და შეზღუდენ იგინი ზეგარდამოითა შეწევნითა, და ანგელოსთა წესთა განძლიერებულნი, გალობად და დიდებად ყოვლადწმიდისა და უხრწნელისა სახელისა შენისა, დაიცვენ, სიმტკიცით ერი ჩუენი, და მტერთა მომართ მძლეობა სამარადისო მიანიჭე მას, გულისხმის-ყოფა და მშვიდობა შენი მიმადლე სოფელსა, და მიანიჭე ქუეყანასა ნაყოფთა უხვება, და ერსა საზრდელთა იაფობა, რათა განვსძღეთ გლახაკნი შენითა პურითა, და მარადის მადლობისა გალობასა შევსწირავდეთ შენდა, კაცთ-მოყვარისა ღმრთისა ჩუენისა, თანა მამით, და სულით წმიდითურთ, აწ და მარადის, და უკუნითი უკუნისამდე, ამინ.<BR>90-ე ფსალმუნი:<BR><BR>რომელი დამკვიდრებულ არს შეწევნითა მაღლისათა, საფარველსა ღმრთისა ზეცათასა განისვენოს. ჰრქვას უფალსა: ხელის აღმპყრობელი ჩემი ხარი შენ და შესავედრებელი ჩემი, ღმერთი ჩემი, და მე ვესავ მას. რამეთუ მან გიხსნეს შენ საფრხისა მისგან მონადირეთასა და სიტყვისა მისგან განსაკრთომელისა. ბეჭთ-საშუვალითა მისითა გფარვიდეს შენ, და საგრილსა ფრთეთა მისთასა ესვიდე; საჭურველად გარე-მოგადგეს შენ ჭეშმარიტება მისი. არა გეშინოდის შიშისაგან ღამისა და ისრისაგან, რომელი ფრინავნ დღისი. ღაწლისაგან, რომელი ვალნ ბნელსა შინა, შემთხვევისაგან და ეშმაკისა შუა დღისა. დაეცნენ მარცხენით შენსა ათასეულნი და ბევრეულნი _ მარჯვენით შენსა, ხოლო შენ არა მიგეახლნენ. ხოლო შენ თვალითა შენითა ჰხედვიდე და მისაგებელი ცოდვილთა იხილო. რამეთუ შენ, უფალი, ხარ სასო ჩემდა და მაღალი გიყოფიეს შესავედრებელად შენდა. არა შევიდეს შენდა ძვირი, და გვემაი არა მიეახლოს საყოფელთა შენთა. რამეთუ ანგელოსთა მისთადა უბრძანებიეს შენთვის დაცვად შენდა ყოველთა შინა გზათა შენთა. ხელთა მათთა ზედა აღგიპყრან შენ, ნუსადა წარსცე ქვასა ფერხი შენი. ასპიტსა და ვასილისკოსსა ზედა ხვიდოდი და დასთრგუნო შენ ლომი და ვეშაპი. რამეთუ მე მესვიდა, და ვიხსნა იგი და დავიფარო იგი, რამეთუ იცნა სახელი ჩემი. ხმა-ყოს ჩემდამო, და მე ვისმინო მისი და მის თანა ვიყო ჭირსა შეინა; ვიხსნა იგი და ვადიდო იგი. დღეგრძელებითა განვაძღო იგი და უჩვენო მას მაცხოვარება ჩემი.<BR><BR>უფალო, იესო ქრისტე, ძეო ღმრთისაო, ლოცვითა ყოვლად წმიდისა დედისა შენისათა, ღირსთა და ღმერთშემოსილთა მამათა ჩუენთათა და ყოველთა წმიდათა, შეგვიწყალენ ჩუენ, ამინ.<BR>აღსარების შემდეგ წასაკითხი ლოცვანი<BR><BR>ჰე! ყოვლად მოწყალეო უფალო იესო ქრისტე ღმერთო ჩუენო, მომიტევე ყოველნი აურაცხელნი ცოდვანი ჩემნი, რომლითაც შეგაწყინე ღმერთო ჩემო, რომელთა დასაბამნი აღგიარნე წინაშე შენსა.<BR><BR>ჰოი! ყოვლად წმიდაო ღმრთისმშობელო მარადის ქალწულო მარიამ, ევედრე ძესა შენსა და ღმერთსა ჩუენსა, რათა შემინდვნეს ყოველნი შეცოდებანი ჩემნი ვითარცა სახიერ არს, მოწყალე და კაცთმოყვარე.<BR><BR></DIV> https://kirk.clan.su/news/2008-04-29-75 ლოცვანი kirk https://kirk.clan.su/news/2008-04-29-75 Tue, 29 Apr 2008 10:08:35 GMT <DIV align="center"><H3><I>წმიდანთა სახელები, მათი ხსენების დღეები <BR>და სახელთა მნიშვნელობის განმარტება<BR>(სათვეო კალენდრის მიხედვით)<BR><BR>თარიღები მოცემულია ახალი სტილით<BR>მამათა სახელები<BR>- ბ -</I><BR></H3>ბაადური - მამაცი, გმირი, გოლიათი (მონღ.)<BR>ყოველთა წმ. 24.12<BR><BR>ბაბილა - აღრევა... <DIV align="center"><H3><I>წმიდანთა სახელები, მათი ხსენების დღეები <BR>და სახელთა მნიშვნელობის განმარტება<BR>(სათვეო კალენდრის მიხედვით)<BR><BR>თარიღები მოცემულია ახალი სტილით<BR>მამათა სახელები<BR>- ბ -</I><BR></H3>ბაადური - მამაცი, გმირი, გოლიათი (მონღ.)<BR>ყოველთა წმ. 24.12<BR><BR>ბაბილა - აღრევა (სირ. ებრ.)<BR>ანტიოქიელი, ეპისკ. მღვდელმოწ. 17.09<BR>ნიკომიდიელი, მოწ. 17.09<BR>სიცილიელი, ხუცესი, განდეგილი, მღვდელმოწ. 6.02<BR>ყოველთა წმ. 24.12<BR><BR>ბაგრატი (იხ. პანკრატი)<BR><BR>ბათუსი <BR>გუთელი, ხუცესი, მღვდელმოწ. 8.04<BR><BR>ბაკური - ღვთისშვილი, ძე ღმრთისა (სპ.)<BR>ყოველთა წმ. 24.12<BR><BR>ბაკხუსი - მეღვინეობის ღმერთი (ბერძ.)<BR>რომაელი, მოწამე; 20.10<BR>თრაკიელი, მოწამე; 19.05<BR><BR>ბაპტოსი<BR>ანტიოქიელი, მოწ. 24.12<BR><BR>ბარათა<BR>ყოველთა წმ. 24.12<BR><BR>ბარაქიოსი - ღვთის მიერ კურთხეული (ებრ.)<BR>მელიტინელი, მოწამე; 20.11<BR><BR>ბარაქისე - (სპ.)<BR>სპარსი, მოწამე; 10.04<BR><BR>ბარბარი<BR>ლიკანიელი, მოწ. ავაზაკყოფილი, 19.05<BR>თრაკიელი, მოწამე; 19.05<BR><BR>ბართლომე - თოლომეს შვილი (ებრ.)<BR>მოციქული, 24.06; 13.07; 7.09<BR><BR>ბარნაბა - ძე ნუგეშისა (ებრ.)<BR>მოციქული, სამოცდაათთაგანი, მედეაპოლელი კვიპრელი ეპ; მღვდელმოწ. 17.01; 24.06<BR><BR>ბარსანოფი<BR>დიდი, ღირსი; 19.02<BR><BR>ბარსისე<BR>ედესელი, ეპისკ. აღმს. 7.09<BR><BR>ბარული - უფლის მონა (სირ.)<BR>ანტიოქიელი, ყრმა, მოწ. 1.12<BR><BR>ბარუქი - კურთხეული (ებრ.)<BR>წინასწარმეტყ. 11.10<BR><BR>ბარძიმი<BR>კოლაელი, 7(8).03<BR><BR>ბასიანე<BR>კონსტანტინეპოლელი, იღუმენი; 23.10<BR>ლავდიელი, ეპისკ. 23.06<BR><BR>ბასილი - სამეფო (ბერძ.)<BR>ამასიელი, ეპისკ. მღვდელმოწ. 9.05; 13.05<BR>ანკვირიელი, კესარიელი, მოწ. 14.01<BR>ანკვირიელი, ხუცესი, მღვდელმოწ. 4.04<BR>ბიზანტიელი, მოწ. 11.12<BR>დეკაპოლელი, ღირ. აღმს. 13(14).03<BR>დიდი, კესარიელი (კაბადოკიელი), მთავარეპ. 14.01; 12.02<BR>მაკედონელი, მოწ. 19.07<BR>პარიელი, ეპისკ. აღმს. 25.04<BR>ქართველი (რატიშვილი), ღირსი; 1.05<BR>ხერსონელი, ეპისკ. მღვდელმოწ. 20.03<BR><BR>ბასოსი<BR>ნიკომიდიელი, მოწ. 2.02<BR><BR>ბაქარი - (სპ.) „ბაკურის“ ქართული ფორმა<BR>კოლაელი; 7(8).03<BR><BR>ბაქტისი<BR>სპარსი, ეპისკ. მღვდელმოწ. 31.05<BR><BR>ბაჭუკი<BR>ყოველთა წმ. 24.12<BR><BR>ბახუ<BR>ყოველთა წმ. 24.12<BR><BR>ბახუტა - ბედის მომცემელი, ბედის წყალობა (ირან.)<BR>ყოველთა წმ. 24.12<BR><BR>ბებური<BR>ყოველთა წმ. 24.12<BR><BR>ბეგლარი<BR>ყოველთა წმ. 24.12<BR><BR>ბედიანე<BR>ყოველთა წმ. 24.12<BR><BR>ბეკო<BR>ყოველთა წმ. 24.12<BR><BR>ბენედიქტე - კურთხეული (ლათ.)<BR>ნურსელი, იღუმენი; 27.03<BR><BR>ბენიამინი - ძე ძლიერებისა (ებრ.)<BR>სინელი, ღირსი, მოწ. 27.01<BR>სპარსი, დიაკ. მღვდელმოწ. 13.04; 26.10<BR>ძვ. აღთქმის პატრ. იაკობის ძე, წმ. მამათმთავართა კვ.<BR><BR>ბეჟანი - არიელთა (ირანელთა) სივრცე, ქვეყანა (ირან.)<BR>ყოველთა წმ. 24.12<BR><BR>ბერი<BR>ყოველთა წმ. 24.12<BR><BR>ბესარიონი - ტყიანი (ბერძ.)<BR>გარეჯელი, ღირსი, 25.08<BR>ეგვიპტელი, მეუდაბნოე; 19.06<BR>ქართველი, პროტოდიაკ. მოწ. 27.08<BR><BR>ბექა<BR>ყოველთა წმ. 24.12<BR><BR>ბეშქენი - ხელოვნება, ხელსაქმე (სპ.)<BR>ყოველთა წმ. 24.12<BR><BR>ბეცია<BR>ყოველთა წმ. 24.12<BR><BR>ბითონიოსი - ღრმა (ბერძ.)<BR>მოწამე, 16.04<BR><BR>ბიკენტი - მძლეველი (ლათ.)<BR>ვალენსიელი, დიაკ. მღვდელმოწ. 24.11<BR><BR>ბირთველი<BR>ყოველთა წმ. 24.12<BR><BR>ბირილადე<BR>ნოკოპოლელი, მოწ. 23.07<BR><BR>ბიქტორი - მძლე (ლათ.)<BR>დამასკელი, მოწამე; 24.11<BR>კორინთელი, მოწამე; 13.02<BR>ნიკომიდიელი, მოწამე; 1.05<BR>რომაელი, მოწამე; 2.04<BR>ქალკედონელი, მოწამე; 29.09<BR>ქართველი, მოწამე; 28.04<BR><BR>ბიძინა<BR>ქართველი, ქსნის ერისთავი, მოწ. 1.10<BR><BR>ბიჭია<BR>ყოველთა წმ. 24.12<BR><BR>ბოიანი<BR>ბულგარელი, მთავარი, მოწ. 10.04<BR><BR>ბონიფანტე - კეთილის მოქმედი (ლათ.)<BR>ტარსელი, მოწამე; 1.01<BR>ფერენტიელი, ეპისკ. 1.01<BR><BR>ბორისი - (სლავ.)<BR>ბულგარელი, მოც. სწორი, მეფე; 15.03<BR>რუსეთის მთავარი; 15.05; 6.08<BR><BR>ბოსტა<BR>ყოველთა წმ. 24.12<BR><BR>ბოცო<BR>ყოველთა წმ. 24.12<BR><BR>ბუჭულა<BR>ყოველთა წმ. 24.12<BR><BR></DIV> https://kirk.clan.su/news/2008-04-29-74 წმინდანთა სახელები kirk https://kirk.clan.su/news/2008-04-29-74 Tue, 29 Apr 2008 10:06:38 GMT <DIV align="center"><H3><I>წმიდანთა სახელები, მათი ხსენების დღეები <BR>და სახელთა მნიშვნელობის განმარტება<BR>(სათვეო კალენდრის მიხედვით)<BR><BR>თარიღები მოცემულია ახალი სტილით<BR>მამათა სახელები<BR>- ა -</I><BR></H3><BR>აარონ - მთიანი<BR>წმ. მამათმთავართა კვირა<BR><BR>აბაზა - ტოლმკლავიანი (სპარს. ოს... <DIV align="center"><H3><I>წმიდანთა სახელები, მათი ხსენების დღეები <BR>და სახელთა მნიშვნელობის განმარტება<BR>(სათვეო კალენდრის მიხედვით)<BR><BR>თარიღები მოცემულია ახალი სტილით<BR>მამათა სახელები<BR>- ა -</I><BR></H3><BR>აარონ - მთიანი<BR>წმ. მამათმთავართა კვირა<BR><BR>აბაზა - ტოლმკლავიანი (სპარს. ოსური) <BR>ყოველთა წმიდათა 24.12<BR><BR>აბდია - უფლის მსახური (ებრ.); მსახური (ქალდ.)<BR>სპარსი, ეპისკ. მღვდელმოწ. 13.04<BR>სპარსი, მოწამე, 18.09<BR>წინასწარმეტყველი 2.12<BR><BR>აბდიესი - იესოს მსახური (ებრ.)<BR>სპარსი, მოწამე 22.04<BR><BR>აბდონი - მსახური (ებრ.)<BR>სპარსი, რომაელი მთავარი, მოწ. 12.08<BR><BR>აბელი - წუხილი, ფუსფუსი<BR>ადამის ძე; წმ. მამათა და მამათმთავართა კვირა<BR><BR>აბენესი<BR>ინდოელი მეფე 2.12<BR><BR>აბესალომი - მშვიდობის მამა<BR>ყოველთა წმიდათა 24.12<BR><BR>აბიათარი<BR>მღვდელი, ურიაყოფილი 14.10<BR><BR>აბიბოს - თავთავი, გაზაფხული<BR>ალექსანდრიელი, დიაკონი, მღვდელმოწ. 19.09<BR>გუთელი, მოწამე 8.04<BR>ედესელი, დიაკ. მღვდელმოწ. 28.11<BR>იერუსალიმელი, მართლ. 15.08<BR>ნეკრესელი, ეპისკ. მღვდელმოწ. 20.05; 12.12<BR>სამოსატელი, მოწ. 11.02<BR><BR>აბიმი - მწვანე თავთავი<BR>მაკაბელი, მოწ. 14.07<BR><BR>აბო - ღვთის სიმტკიცე, ღვთის კაცი;<BR>თბილელი მოწამე 21.01<BR><BR>აბრაამ - მრავალთა ერთა მამა (ებრ.)<BR>არვილიელი, ეპისკ. მღვდელმოწ. 17.02<BR>დაყუდებული, ღირსი; 11.11<BR>კარიელი ეპ. 14.02<BR>ძვ. აღთქმის პატრიარქი; 22.10<BR><BR>აბუდიმე<BR>მოწამე; 28.07<BR><BR>აბუნდი - ბარაქიანი, უხვი;<BR>იტალიელი, მართლ. 12.08<BR>მოციქული, 70-თაგანი, მღვდელმოწ. 17.01; 21.04<BR><BR>აგათონიკე - კეთილმძლეველი (ბერძ.)<BR>ნიკომიდიელი, მოწ. 4.09<BR><BR>აგაპე - სიყვარული (ბერძ.)<BR>ედესელი, მოწ. 3.09<BR>კესარიელი, მოწ. 1.09<BR>სებასტიელი, მოწ. 16.11<BR><BR>აგლაიოსი - მბრწყინავი (ბერძ.)<BR>სებასტიელი, მოწ. 22.03<BR><BR>აგნი - კრავი (ლათ.)<BR>გუთელი, მოწ. 8.04<BR><BR>ადამი - თიხა, წითელი მიწა (ებრ.)<BR>სინაელი, ღირ. მოწ. 27.01<BR>პირველი ადამიანი; წმ. მამათა და წმ. მამათმთავართა კვ.<BR><BR>ადარნასე (ადარნერსე) - ცეცხლოვანი ნერსე (სპ.)<BR>კოლაელი, მოწ. 7(6).03<BR><BR>ადიკო<BR>ყოველთა წმ. 24.12<BR><BR>ადრიანე - ადრიიდან მოსული (ლათ.)<BR>ნიკომიდიელი, მოწ. 8.09<BR><BR>აეტი - არწივი, ორბი (ბერძ.)<BR>ამორეველი, მოწ. 19.03<BR>სებასტიელი, მოწ. 22.03<BR><BR>ავაგი<BR>ყოველთა წმ. 24.12<BR><BR>ავალა<BR>ყოველთა წმ. 24.12<BR><BR>ავგაროზი<BR>ყოველთა წმ. 24.12<BR><BR>ავგუსტინე<BR>ნეტარი, ეპისკ. 28.06<BR><BR>ავდელი - (სპ.)<BR>სელევკიელი, ხუცესი. 30.04<BR><BR>ავდიკი - უარისმყოფელი (სპ.)<BR>სპარსი, დიაკ. მღვდელმოწ. 23.04<BR><BR>ავდიფაქსი - (სპ.)<BR>სპარსი, რომაელი, მოწ. 19.07<BR><BR>ავთანდილი<BR>ყოველთა წმ. 24.12<BR><BR>ავტონომე - თვითსჯულმდებელი (ბერძ.)<BR>იტალიელი, ეპისკ. მღვდელმოწ. 25.09<BR><BR>ავქსენტი - გამრავლება (ბერძ.)<BR>ბითვინიელი, განდეგილი, ხუცესი, 27.02<BR>სებასტიელი, ხუცესი, მღვდელმოწ. 26.12<BR>ქალკიდიელი, ღირ. აღმსარებელი; 1.05<BR><BR>ავქტე - გამრავლებული (ბერძ.)<BR>ამფიოპოლელი (მაკედონელი), მოწ. 20.11<BR><BR>აზა - სიშავე, ძლიერება<BR>ისავრიელი, მოწ. 2.12<BR><BR>აზადანი - სმენა (სპ.)<BR>სპარსი, დიაკ. მღვდელმოწ. 23.04<BR><BR>აზარია - ღვთის შეწევნა (ებრ.)<BR>ბაბილონელი, ყრმა, მოწ. 30.12<BR>წინასწარმეტყველი; 16,02<BR><BR>აზატი - საჭურისი (სპ.)<BR>სპარსი, მოწამე; 3.12<BR>სპარსი, მოწმე; 27.04<BR><BR>ათანასე - უკვდავი (ბერძ.)<BR>ათონელი, იღუმენი, 18.07<BR>ალექსანდრიელი, დიდი, პატრ. 31.01; 15.05<BR>კონსტანტინეპოლელი, პატრ. 6.11<BR>მელიტინელი, მოწ. 20.11<BR>მიდიკიელი, ღირ. 8.11<BR>კვიპრელი, მოწ. 3.07<BR>სებასტიელი, მოწ. 22.03<BR>ტარსელი (კილიკიელი), ეპისკ. მღვდელმოწ. 4.09<BR>ღირსი, აღმსარებელი; 7(6).03<BR>ციხის ზედამხედველი; 17.01<BR><BR>ათინოგენე - ათინას ნაშიერი (ბერძ.)<BR>სებასტიელი, ეპისკ. მღვდელმოწ. 29.07<BR><BR>ათინოდორე - ათინას წყალობა (ბერძ.)<BR>მესოპოტამიელი, ღირ. მოწ. 20.12<BR><BR>აიდემური<BR>ყოველთა წმ. 24.12<BR><BR>აითალე - ღვთის მიერ მოყვანილი (სპ.)<BR>სპარსი, მოწ. 24.12<BR>სპარსი, დიაკ. მღვდელმოწ. 14.09; 16.11<BR><BR>აკაკი - უწყინარი (ბერძ.)<BR>კაბადოკიელი, ბიზანტიელი, ასისთავი, მოწ. 20.05<BR>მელიტინელი, ეპისკ. 30.04<BR>მელიტინელი, ეპისკ. აღმსარ. 28.09<BR>მილეტელი, მოწ. 10.08<BR>პრუსიელი (ბითვინიელი), ხუცესი, მღვდელმოწ. 1.06<BR>სებასტიელი, მოწ. 22.03<BR>სინელი, ღირსი; 12.12; 20.07<BR><BR>აკეფსი - შეუდრეკელი (სპ.)<BR>სპარსი, მოწ. 24.12<BR><BR>აკეფსიმე - მქირდავი (სპ.)<BR>ანტიოქიელი, სირიელი, ხუცესი, განდეგილი, 16.11<BR>სპარსი, ეპისკ. მღვდელმოწ. 16.11<BR><BR>აკვილა - არწივი (ლათ.)<BR>მოციქ. 70-თაგანი, ეპისკ. მღვდელმოწ. მოც. პავლეს მოწაფე, 17.01; 27.07<BR>მოწამე; 3.02<BR><BR>აკვინდინე - უსაფრთხო (ბერძ.)<BR>ნიკომიდიელი, მოწ. 1.05<BR>სპარსი, მოწ. 15.11<BR>პოტამიელი (თრაკიელი), მოწ. 4.09<BR><BR>აკუტიონი - მეტად მკვეთრი (ლათ.)<BR>მოწამე, 4.05<BR><BR>ალავერდა - ღმრთის მოციქული (თურქ.)<BR>ყოველთა წმ. 24.12<BR><BR>ალექსანდრე - მხნე, მამაცი, ხალხის მცველი (ბერძ.)<BR>ადრიანოპოლელი, ეპ. მღვდელმოწ. 4.11<BR>აფრიკელი, მოწ. 23.04<BR>პამფილიელი, მღვდ. მღვდელმოწ. 28.03<BR>ეგვიპტელი, კესარიელი (პალესტინელი), მოწ. 28.03<BR>თესალონიკელი, მოწ. 22.11<BR>იერუსალიმელი, პატრ. მღვდელმოწ. 29.05; 25.12<BR>კალიტელი, მჭედელი; 11.10<BR>კომანელი, ეპისკ. მღვდელმოწ. 25.08<BR>კონსტანტინოპოლელი, პატრ. 12.09<BR>კონსტანტინოპოლელი, ღირ. 8(7).03; 16.07<BR>მოწ. 20.06<BR>ნეველი, მთავარი, 30.08; 6.12<BR>ნიკოპოლიელი, მოწ. 23.07<BR>გურიისა და სამეგრელოს ეპისკ. 8.11<BR>პერგიელი, მიწათმოქმედი, მოწ. 14.08<BR>პიდანიელი, ხუცესი, მღვდელმოწ. 26.03<BR>რომაელი, მოწამე; 7.02<BR>რომაელი, მოწამე; 26.05<BR>რომაელი, მოწამე; 24.08<BR>რომის პაპი, მღვდელმოწ. 29.03<BR>სებასტიელი, მოწ. 22.03<BR><BR>ალექსი - მცველი, შემწე (ბერძ.)<BR>კონსტანტინოპოლელი, მოწ. 22.08<BR>მოსკოველი, მიტროპ. 25.02; 2.06; 18.10<BR>ღვთისკაცი, 30.03<BR>ღირსი, მღვდელმონაზონი, ქართველი, 31.01<BR><BR>ალვიპი - უდარდელი (ბერძ.)<BR>ადრიანოპოლელი, ღირ. მესვეტე, 9.12<BR><BR>ალიმი<BR>მაკაბელი, მოწ. 14.08<BR><BR>ალმასხანი<BR>ყოველთა წმ. 24.12<BR><BR>ალუდა - მელუდე, ლუდის მომდუღებელი (ოსური)<BR>ყოველთა წმ. 24.12<BR><BR>ალფესი - ცვლილება (ებრ.)<BR>კესარიელი (პალესტინელი), მოწ. 1.12<BR>მოწამე; 11.10<BR>მოციქ. 70-თაგანი, იაკობ ალფესის მამა, 8.06<BR><BR>ალფიოს<BR>ბასტიელი, მოწ. 23.05<BR><BR>ალხაზა<BR>ყოველთა წმ. 24.12<BR><BR>ამბაკო - ღვთის სიყვარული (ებრ.)<BR>სპარსი, რომაელი, მოწ. 19.07<BR>წინასწარმეტყველი; 15.12<BR><BR>ამბერკი - დამყენებელი (ლათ.)<BR>მოციქ. სწორ. 4.11<BR>მოწამე; 8.06<BR><BR>ამბროსი - უკვდავი, საღმრთო (ბერძ.)<BR>მედიოლანელი, ეპისკ. 20.12<BR>ოპტინელი, ღირ. 23.10<BR>საქ. კათოლიკოს-პატრიარქი, აღმს. 29.03<BR><BR>ამირანდო<BR>ყოველთა წმ. 24.12<BR><BR>ამირანი<BR>ყოველთა წმ. 24.12<BR><BR>ამონი - ქვიშიანი (ეგვიპტ.), მხატვარი, დახელოვნებული ოსტატი (ებრ.)<BR>ეგვიპტელი, ღირსი; 17.10<BR>ჰერაკლეელი, დიაკ. მღვდელმოწ. 14.09<BR><BR>ამონიტე<BR>მელიტინელი, მოწ. 20.11<BR><BR>ამოსი - მტკიცე (ებრ.)<BR>წინასწარმეტყველი; 28.06<BR><BR>ამპლი - დიდი, ვრცელი (ლათ.)<BR>მოციქ. 70-თაგანი, ეპისკ. ლიდიელი, მღვდელმოწ. 17.01; 13.11<BR><BR>ამფიანე - ირგვლივ, წრიული<BR>მოწამე; 15.04<BR><BR>ამფილოქე - საფარში მჯდომი (ბერძ.)<BR>იკონიელი, ეპისკ. 6.12<BR>მოწამე; 5.04<BR><BR>ანანია - მადლი უფლისა, მფარველობა ღვთისა (ებრ.)<BR>ბაბილონელი, ყრმა, მოწ. 30.12<BR>მოციქ. 70-თაგანი, ეპისკ. მღვდელმოწ. 17.01; 14.10<BR>სელევკიელი, ხუცესი, მღვდელმოწ. 30.04<BR>სპარსი, მოწამე; 14.12<BR>ფინიკიელი, ხუცესი, მღვდელმოწ. 8.02<BR><BR>ანასტასი - აღდგომა (ბერძ.)<BR>აკვილიელი, მოწ. 7.11; 18.12<BR>ანტიოქიელი, პატრ. მღვდელმოწ. 3.05<BR>ეგვიპტელი, ღირსი, მოწამე; 21.01<BR>რომაელი, კონსტანტინოპოლელი, ღირ. აღმს. 3.02<BR>სინელი, ანტიოქიელი, პატრ. 3.05<BR>სპარსი, ღირსი, მოწამე; 4.02<BR>ქართველი, მოწამე; 28.04<BR><BR>ანატოლი - აღმოსავლელი (ბერძ.)<BR>კონსტანტინოპოლელი, პატრ. 16.07<BR>ნიკიელი, მოწამე; 3.12<BR>ნიკომიდიელი, მოწამე; 6.05<BR><BR>ანგეა - სადღესასწაულო, საზეიმო (ებრ.)<BR>წინასწარმეტყვ. 29.12<BR><BR>ანგელარი - მაცნე (ბერძ.)<BR>ბულგარელი, მოც. სწორი. 9.08<BR><BR>ანგია - ჭურჭელი (ბერძ.)<BR>სებასტიელი, მოწ. 22.03<BR><BR>ანდრია - მამაცი (ბერძ.)<BR>ეგვიპტელი, ღირსი. 15.12<BR>ეფესელი, ხუცესი, მღვდელმოწ. 4.10<BR>კონსტანტინოპოლელი, სალოსი; 15.10<BR>კრიტელი, მთავარეპ. 17.07<BR>კრიტელი, ღირ. მოწამე; 30.10<BR>ლამპასკიელი, მოწამე; 31.05<BR>მეუდაბნოე, ღირსი; 25.06<BR>პირველწოდებული, მოც. 13.07; 13.12; 12.05<BR>რუბლიოვი, ღირსი; 17.07<BR>სირაკუზელი, მოწ. 6.10<BR>სტრატილატი, ტავრიელი, მოწ. 1.09<BR><BR>ანდრონიკე - მძლე (ბერძ.)<BR>ანტიოქიელი, ეგვიპტელი, ღირსი; 22.10<BR>მოციქ. 70-თაგანი, ეპისკ. 17.01; 30.05<BR>ტარსელი, მოწამე; 25.10<BR><BR>ანდუყაფარი<BR>ყოველთა წმ. 24.12<BR><BR>ანემპოდისტე - დაუბრკოლებელი (ბერძ.)<BR>სპარსი, მოწამე; 15.11<BR><BR>ანექტი - გასაძლისი, მოსათმენი (ბერძ.)<BR>კორინთელი, მოწამე; 23.03<BR><BR>ანთვირე - აყვავებული (ბერძ.)<BR>რომის პაპი, მღვდელმოწ. 18.08<BR><BR>ანთიმოზი - ყვავილოვანი (ბერძ.)<BR>ივერიელი, 26.06<BR>კილიკიელი, მოწამე; 30.10<BR>ნიკომიდიელი, ეპისკ. მღვდელმოწ. 16.09<BR><BR>ანიკიტე - უძლეველი (ბერძ.)<BR>მელიტინელი, მოწამე; 20.11<BR>ნიკომიდიელი, მოწამე; 25.08<BR><BR>ანინე<BR>ქალკედონელი, მღვდელმონაზონი, 26.03<BR><BR>ანტიოქე - წინააღმდგომი, შემხვედრი (ბერძ.)<BR>სებასტიელი, მკურნალი, მოწ. 29.07<BR>სირიელი, მეუდაბნოე, 8(7).03<BR><BR>ანტიპა - შეუპოვარი, მტკიცე ყველაფრის მიმართ (ბერძ.)<BR>პერგამელი, ეპისკ. მღვდელმოწ. 24.04<BR><BR>ანტიპატრე - მამის მაგიერი (ბერძ.)<BR>კვიზიკელი, მოწამე; 12.05<BR><BR>ანტონი - სანაცვლოდ შეძენა (ბერძ.)<BR>ალექსანდრიელი, მოწამე; 22.08<BR>აპამიელი, მოწამე; 22.11<BR>დიდი, ღირსი, ეგვიპტელი; 30.01<BR>ეგვიპტელი, ხუცესი, მღვდელმოწ. 21.01<BR>კონსტანტინეპოლელი, პატრ. 25.02<BR>ლიტველი, მოწამე; 27.04<BR>მარტყოფელი, ღირ. მესვეტე, 1.02; 20.05<BR>მესხი, ღირსი; 29.03<BR>მოწ. 14.03<BR>ნიკოპოლიელი, მოწამე; 23.07<BR>რომაელი, ნოვგოროელი, ღირ. 16.08<BR>რომაელი, მოწამე; 19.07<BR>ჭყონდიდელი, მიტროპ. ღირ. 26.10<BR><BR>ანტონინე<BR>ანკვირელი, მოწამე; 20.11<BR>ეფესელი; 17.08; 4.11<BR>კესარიელი (პალესტინელი), ხუცესი, მღვდელმოწ. 26.11<BR>მაკაბელი, მოწამე; 2.05<BR>ნიკომიდიელი, მოწამე; 2.05<BR>სირაკუზელი, მოწამე; 6.10<BR>სირიელი, მეუდაბნოე; 8(7).03<BR><BR>ანუბი<BR>ეგვიპტელი, მეუდაბნოე, აღმს. 18.06<BR><BR>აპელი - კრების კუთვნილი (ბერძ.), მოუწოდებელი (ლათ.)<BR>მოციქული, 70-თაგანი, ეპისკ. თრაკიელი; 17.01; 13.11<BR><BR>აპოლინარი - აპოლონისა (ბერძ.)<BR>რავენელი, ეპისკ. მღვდელმოწ. 5.08<BR><BR>აპოლონი - აპოლოსი (ბერძ.)<BR>ანტიოქიელი, მოწამე; 27.12<BR>ეგვიპტელი, მეუდაბნოე; 13.04<BR>ეგვიპტელი, მოწამე; 18.06<BR>იკონიელი, მოწამე; 23.07<BR>იტალიელი, მოწამე; 12.08<BR><BR>აპოლოსი - დამღუპველი (ბერძ.)<BR>ალექსანდრიელი, მოციქ. 70-თაგანი, ეპისკ. კრიტელი, კესარიელი, სმირნელი, 17.01; 12.04; 21.12<BR>ნიკომიდიელი, მოწამე; 4.05<BR><BR>აპრონიანე - მოულოდნელი (ბერძ.)<BR>რომაელი, მოწამე; 20.06<BR><BR>არდალიონი - სასხურებელი ჭურჭელი; გასვრილი (ბერძ.), მოუსვენარი (ლათ.)<BR>მოწამე; 27.04<BR><BR>არდაშელი<BR>ყოველთა წმ. 24.12<BR><BR>არეთა - არწივი (არაბ.)<BR>ნეგრანელი, მოწამე; 6.11<BR><BR>არიანე<BR>ანტიოქიელი, მოწამე; 27.12<BR><BR>არიოსი - ლომი (ებრ.)<BR>ეგვიპტელი, მოწამე; 18.06<BR><BR>არესი - ომის ღმერთის სახელით (ბერძ.)<BR>ეგვიპტელი, მოწამე; 1.01<BR><BR>არისტარქე - უმაღლესი, უფროსი (ბერძ.)<BR>მოციქ. 70-თაგანი, ეპისკ. აპამიელი, მღვდელმოწ. 17.01; 28.04; 10.10<BR><BR>არისტობულე - საუკეთესო მრჩეველი (ბერძ.)<BR>მოციქ. 70-თაგანი, ბრიტანელი, ეპისკ. 17.01; 29.03; 13.11<BR><BR>არისტოკლე - მშვენიერი, დიდებული (ბერძ.)<BR>კვიპრელი, ხუცესი, მღვდელმოწ. 3.07<BR><BR>არისტონი - საუკეთესო, თვალსაჩინო (ბერძ.)<BR>ალექსანდრიელი, ეპისკ. მღვდელმოწ. 16.09<BR><BR>არკადი - არკადიელი (ბერძ.)<BR>კვიპრელი, ღირსი; 19.03<BR>კონსტანტინეპოლელი, პალესტინელი, ღირ. 8.02<BR><BR>არპილა - გუთელი;<BR>ღირსი, მოწამე; 8.04<BR><BR>არსენი - მხნე (ბერძ.)<BR>დიდი, კათოლიკოსი; 8.10<BR>დიდი, ღირსი; 21.05<BR>იყალთოელი, ღირსი; 19.02<BR>კერკირელი; მთავარეპ. 1.02<BR>ლატრიელი, იღუმენი; 26.12<BR>ნინოწმინდელი, ეპისკ. ღირ. 13.08<BR>სერბი, მთავარეპ. 10.11<BR>ტვერელი, ეპისკ. 15.03<BR><BR>არტემი - ჯანსაღი (ბერძ.)<BR>ანტიოქიელი, დიდმოწ. 2.11<BR>კვიზიკელი, მოწამე; 12.05<BR>მოციქ. 70-თაგანი, ეპისკ. 17.01; 12.11<BR>სელევკიელი, ეპისკ. 6.04<BR><BR>არტემონი - იალქანი (ბერძ.)<BR>ლაოდიკიელი, ხუცესი, მღვდელმოწ. 26.04<BR><BR>არქილე<BR>რომაელი, ხუცესი, მღვდელმოწ. 19.04<BR><BR>არქიპო<BR>მოციქ. 70-თაგანი, ეპისკ. იერაპოლელი, მღვდელმოწ. 17.01; 4(3).03; 5.12<BR>ქეროტოპიელი, მნათე; 19.09<BR><BR>არჩილი - არიელთა მოდგმისა (სპ.)<BR>საქართველოს მეფე, მოწამე; 4.07<BR><BR>არჯევანი<BR>ყოველთა წმ. 24.12<BR><BR>ასინკრიტე - შეუდარებელი (ბერძ.)<BR>მოციქ. 70-თაგანი, ეპისკ. გირკანელი, მღვდელმოწ. 17.01; 21.04<BR><BR>ასკალონი<BR>ანტიოქიელი, მოწამე; 2.06<BR><BR>ასკლიპიოდოტე - ესკულაპეს ძღვენი (ბერძ.)<BR>მოწამე; 16.07<BR><BR>ასლამაზი<BR>ყოველთა წმ. 24.12<BR><BR>ასლანი<BR>ყოველთა წმ. 24.12<BR><BR>ასპანი<BR>ყოველთა წმ. 24.12<BR><BR>ასტერი - ვარსკვლავი (ბერძ.)<BR>ეგეელი, მოწამე; 2.06<BR>კესარიელი (პალესტინელი), მოწ. 20.08<BR>კილიკიელი, მოწამე; 11.11<BR>რომაელი, მოწამე; 19.07<BR><BR>ასტიონე<BR>ალმირიელი, ღირსი, მოწ. 20.07<BR><BR>ასტიოსი - საქალაქო (ბერძ.)<BR>დირაქიელი, ეპისკ. მღვდელმოწ. 17.06<BR><BR>ატიკე - მეზობელი ეტიკიდან (ბერძ.)<BR>სებასტიელი, მოწამე; 16.11<BR><BR>ატიოსი - თავდამსხმელი (ბერძ.)<BR>პერგიელი, მოწამე; 14.08<BR><BR>აფთარი<BR>ყოველთა წმ. 24.12<BR><BR>აფთონი - სიუხვე (ბერძ.)<BR>სპარსი, მოწამე; 15.11<BR><BR>აფრასიონი<BR>ყოველთა წმ. 24.12<BR><BR>აფრიკანე<BR>აფრიკელი, მოწამე; 10.11<BR>პეტრიელი (აფრიკელი), მოწ. 26.03; 23.04<BR><BR>აქაზი - მფლობელი (ებრ.)<BR>მართლ. 14.04<BR><BR>აქაია - უფლის მეგობარი (ებრ.)<BR>წინასწარმეტყვ. 25.11<BR><BR>აქაიკი - აქაველი (ბერძ.), მწუხარე (ებრ.)<BR>მოციქ. 70-თაგანი, 17.01<BR><BR>აქილე - ლაშქრისათვის მწუხარების მომტანი (ბერძ.)<BR>ლარისიელი, ეპისკ. 28.05<BR><BR>აღათანგელოზი - კეთილმახარობელი (ბერძ.)<BR>რომაელი, მოწამე; 5.02<BR><BR>აღათოდორე - კეთილი ძღვენი, ნიჭი (ბერძნ.)<BR>სარდიელი, მოწამე; 26.10<BR>ხერსონელი, ეპისკ. მღვდელმოწ. 20.03<BR><BR>აღათონი - კეთილი (ბერძ.)<BR>ეგვიპტელი, მეუდაბნოე; 15.03<BR>რომის პაპი; 5(4).03<BR><BR>აღათოპო - ფეხბედნიერი (ბერძ.)<BR>კრიტელი, მოწამე; 5.01<BR><BR>აღაპი - სიყვარული (ბერძ.)<BR>სიცილიელი, ღირსი, მოწ. 6.02<BR>ღაზელი (პალესტინელი), მოწ. 28.03<BR>სებასტიელი, მოწამე; 16.11<BR><BR>აღაპიტე - საყვარელი (ბერძ.)<BR>რომაელი, დიაკ. მღვდელმოწ. 23.08<BR>რომის პაპი; 30.04<BR>ფრიგიელი, ეპისკ. აღმს. 3(2).03<BR><BR>აღბუღა<BR>ყოველთა წმ. 24.12<BR><BR>აშოტი<BR>კუროპალატი, მეფე, ქართველი, მოწ. 11.02<BR><BR></DIV> https://kirk.clan.su/news/2008-04-29-73 წმინდანთა სახელები kirk https://kirk.clan.su/news/2008-04-29-73 Tue, 29 Apr 2008 10:05:52 GMT <DIV align="center"><H3><I>III საერთაშორისო ფესტივალი აღდგომიდან ამაღლებამდე</I></H3><BR>1 მაისიდან 3 ივნისამდე ლიანა ისაკაძის პატრონაჟით საქართველოში ჩატადება III საერთაშორისო ფესტივალი „აღდგომიდან ამაღლებამდე“. ფესტივალი ეძღვნება სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქის, უწმინდესისა და უნეტარესის ... <DIV align="center"><H3><I>III საერთაშორისო ფესტივალი აღდგომიდან ამაღლებამდე</I></H3><BR>1 მაისიდან 3 ივნისამდე ლიანა ისაკაძის პატრონაჟით საქართველოში ჩატადება III საერთაშორისო ფესტივალი „აღდგომიდან ამაღლებამდე“. ფესტივალი ეძღვნება სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქის, უწმინდესისა და უნეტარესის ილია II-ის დაბადებიდან 75 წლის იუბილეს. ფესტივალის პროგრამა მოიცავს კონცერტებს თბილისში, გურჯაანსა და მესტიის რაიონში. <BR><BR>ფესტივალის პროგრამა <BR><BR>თბილისი <BR><BR>1-6 მაისი, 2008 წ. <BR><BR>1 მაისი - რუსთაველის თეატრის დიდი დარბაზი - დასაწყისი - 19 სთ. <BR><BR>„ბავშვების ხელოვნება“<BR><BR>მონაწილეობენ: თბილისის I და II ცენტრრლური სამუსიკო სასწავლებლის, თბილისის 21, ქუთაისის 1 სამუსიკო სკოლების მოსწავლეები; ფოლკლორული ანსამბლები: „რუსთავი“, „ლაშარელა“, „ნაბადი“<BR>რეჟისორი - ხათუნა ბედელაძე <BR>კონსულტანტი - ფრიდონ სულაბერიძე <BR><BR>2 მაისი - ეროვნული მუსიკალური ცენტრი - დასაწყისი 19 სთ. <BR><BR>სოლისტები: ხატია ბუნიათიშვილი - ფორტეპიანო <BR>თამარ ლიჩელი - ფორტეპიანო <BR>ირაცლი ცხადაია - ვიოლინო <BR>გიორგი ხარაძე - ჩელო <BR>ევ. მიქელაძის სახ. ეროვნ. სიმფ. ორკესტრი <BR>დირიჟორი - ნიკა მემანიშვილი <BR>პროგრამაშია: ბეთჰოვენი - კონცერტი ვიოლინოს, ჩელოს, ფორტეპიანოსა და სიმფონიური ორკესტრისთვის <BR>ბრამსი - კამერულ-ინსტრუმენტული ნაწარმოებები<BR><BR>4 მაისი - რუსთაველის თეატრის მცირე დარბაზი - დასაწყისი 19 სთ. <BR><BR>ვოკალური მუსიკის საღამო <BR>ნანა ქავთარიშვილი - სოპრანო<BR>ქეთევან ქემოკლიძე - მეცო სოპრანო<BR>თემურ გუგუშვილი - ტენორი<BR>სულხან გველესიანი - ბარიტონი<BR>კონცერტმაისტერები: ვიქტორია ჩაპლინსკაია, ხათუნა ლოლაძე<BR>პროგრამაშია: ბახის, დონიცეტის, ვერდის, გუნოს, ლეონკოვალოს, პუჩინის, არაყიშვილის, ფალიაშვილის, თაქთაქიშვილის, ლაღიძის ნაწარმოებები.<BR><BR>5 მაისი - კონსერვატორიის დიდი დარბაზი - დასაწყისი 19 სთ. <BR><BR>საფორტეპიანო მუსიკის საღამო<BR>ედიშერ სავიცკის კონცერტი<BR>პროგრამაშია: მოცარტის, ფრანკის, პროკოფიევისა და სკრიაბინის ნაწარმოებები. <BR><BR>6 მაისი - კონსერვატორიის დიდი დარბაზი - დასაწყისი 19 სთ. <BR><BR>ქართველ მევიოლინეთა გალა-კონცერტი<BR>ეძღვნება პროფ. ლეო შიუკაშვილის დაბადების 100 წლისთავს<BR>მონაწილეობენ: ლიანა ისაკაძე, კონსტანტინე ვარდელი, გიორგი ბაბუაძე, ნინო მელიქიშვილი, ზაზა ფურცელაძე<BR>კონცერტმაისტერები: ნათელა ბუცხრიკიძე, თამარ ლიჩელი, ია კენკებაშვილი<BR>ევ. მიქელაძის სახ. ეროვნული სიმფონიური ორკესტრი<BR>დირიჟორი - ლიანა ისაკაძე<BR>პროგრამაშია: ვივალდის, ბახის, ჩაიკოვსკის, ვენიავსკის, შოსონის, ვიეტანის, ბლოხის, დინკუს, ლობოდას ნაწარმოებები<BR><BR>18 მაისი - გურჯაანი;<BR><BR>3 ივნისი - მესიის რაიონის სოფ. ლატალი;<BR><BR> უცხოეთის ქრონიკა<BR>კონფლიქტი იერუსალიმის მაცხოვრის საფლავის ტაძარში<BR><BR>იერუსალიმში ბზობის დღესასწაულზე უფლის აღდგომის ტაძარში მოხდა კონფლიქტი ბერძენ და სომეხ მღვდელმსახურთა და საეროთა შორის. უთანხმოება წარმოიშვა აღნიშნულ ტაძარში სხვადასხვა კონფესიის მიერ მსახურების აღვლენის დადგენილი დროის დარღვევის მოტივით. გავრცელებული ინფორმაციით, სომხებმა ჩათვალეს, რომ ბერძნებმა გადააცილეს ამ ვადას. ზოგიერთი მოწმის მონათხრობის მიხედვით, სომეხმა მღვდელმა ძალით გამოიყვანა ბერძენი მღვდელი კუვუკლიიდან, რამაც წარმოშვა დაპირისპირება, რომელიც ხელჩართულ ბრძოლაში გადაიზარდა. სამართალდამცავების მიერ დაკავებულია ორი სომეხი. იერუსალიმის პატრიარქ თეოფილეს სიტყვებით, „სომხები ზეწოლას ახდენენ ღვთისმსახურების ჩატარების მარეგულირებელი წესების შეცვლის მიზნით“. ამ ინციდენტში სომხური მხარის პოზიციის შესახებ ინფორმაციას არ ვფლობთ.<BR><BR> პალესტინის ქრისტიანული მოსახლეობის რიცხვი განუხრელად მცირდება<BR><BR>პალესტინაში გახშირდა ქრისტიანთა ემიგრირება. ამ ქვეყანაში მათი სიცოცხლე სულ უფრო მეტ საფრთხეს შეიცავს. ერთი მხრივ მათ მუსლიმი მოსახლეობისაგან ტერორისტული აქტები ემუქრებათ, მეორე მხრივ, მათ მკაცრად აკონტროლებენ ებრაული კანონები. ბოლო ასწლეულის მანძილზე ქრისტიანული მოსახლეობის წილი პალესტინაში 25%-დან 2,5%-მდე შემცირდა.<BR><BR> მუსლიმი ლიდერი რომის ისლამურ ქალაქად გადაქცევას წინასწარმეტყველებს<BR><BR>პალესტინის პარლამენტის წევრმა, მოძრაობა ჰამასის ერთ-ერთმა ლიდერმა და რელიგიურმა ავტორიტეტმა იუნის ალ-ასტალმა განაცხადა, რომ მალე რომს ისევე დაიპყრობენ მუსლიმები, როგორც კონსნტინოპოლი დაიპყრეს - მუჰამედის წინასწარმეტყველების მიხედვით. „ჩვენი ჯიხადი და ჩვენი მსხვერპლი ჩვენს შვილებს უნდა გადაეცეთ... კაცობრიობის გადასარჩენად“ - თქვა მუსლიმმა ლიდერმა.<BR><BR> კენტერბერიის არქიეპისკოპოსი ამერიკისა და ინგლისის მთავრობებს აკრიტიკებს<BR><BR>წინა აზიის ქრისტიანთა ამ ბოლო დროს გაძლიერებულ დევნაში ანგლიკანური ეკლესიის თავკაცმა კენტერბერიის არქიეპისკოპოსმა როუენ უილიამსმა პირდაპირ დაადანაშაულა აშშ-სა და დიდი ბრიტანეთის მთავრობები, რომელთა პოლიტიკური კურსი ამ რეგიონში ქრისტიანებისთვის „პირდაპირ რისკს“ თესავს.<BR><BR>ქრისტიანული მოსახლეობა ყოველთვის მნიშვნელოვან როლს თამაშობდა წინა აზიის სოციალურ, ინტელექტუალურ და კულტურულ განვითარებაში. ამჟამად კი ისინი ასოცირდებიან ამერიკულ და ბრიტანულ პოლიტიკურ პროექტებთან, რომელსაც მუსლიმები ანტიისლამურად აღიქვამენ.<BR><BR> უცნაური ინციდენტი ნიუ-იორკის აეროპორტში<BR><BR>ავიარეის ნიუ იორკ - სან ფრანცისკოდან მოხსნეს ებრაელი მგზავრი, რომელმაც, აეროპორტის მესვეურთა განმარტებით, გაფრენა შეაყოვნა. იგი სალონში ადგილის დაკავებისთანავე თვითმფრინავის კუდისკენ გაემართა და ლოცვა დაიწყო. სტიუარდესას მოთხოვნა, თავისი ადგილი დაეკავებინა, მან უგულებელყო. მგზავრის ამხანაგების რწმუნებით, მას ლოცვის შეწყვეტის უფლება არ ჰქონდა, რაც თავად მგზავრმაც დაადასტურა ორიოდე წუთში ლოცვის დამთავრებისას. მაგრამ მას მაინც დაატოვებინეს თვითმფრინავი და დანიშნულების ადგილზე შემდეგი რეისით გაუშვეს.<BR><BR> რელიგიურ ლიდერთა „შავი სია“<BR><BR>ჟურნალმა Foreign Policy გამოაქვეყნა „მსოფლიოს ყველაზე უარესი რელიგიური ლიდერების რეიტინგი“, რომელშიც შეიყვანეს იმ ლიდერთა სახელები, რომლებიც არათუ მოუწოდებენ მოსახლეობას ტერორისა და ძალადობისაკენ, არამედ ხშირად თავადაც მონაწილეობენ ძალადობის აქციებში. „შავ სიაში“ მოხვდნენ ჰასან ნასრალა (ლიბანური ორგანიზაცია „ჰიზბოლაჰის“ ლიდერი - შიიტი მუსლიმი), ჯოზეფ კონი (ოფიციალური ვერსიით ქრისტიანი, არაოფიციალურით - საკუთარი რელიგიური ორგანიზაციის მეთაური უგანდაში), იოგი ადიტიანატი (ინდოეთის პარლამენტის წევრი, ინდუისტი), ატურალიე რატანია (შრი-ლანკის პარლამენტის წევრი, ბუდისტი), დოვ ლიორი (კირიატ-არბას მთავარი რაბინი, იუდაიზმის ხასიდური ფრთის წარმომადგენელი) და სხვები.<BR><BR> პარაგვაის პრეზიდენტი კათოლიკე მღვდელმსახური ხდება<BR><BR>პარაგვაის საპრეზიდენტო არჩევნებში გამარჯვება მოიპოვა ყოფილმა კათოლიკე ეპისკოპოსმა ფერნანდო ლუგომ, რომელმაც 2006 წელს მიატოვა მღვდელმსახურება პოლიტიკაში წასვლის გამო. იგი 1947 წლიდან პირველი პრეზიდენტი იქნება, რომელიც არ მიეკუთვნება ნაციონალურ-რესპუბლიკურ ასოციაცია „კოლორადოს“.<BR><BR> <BR>გაზეთიდან: „საპატრიარქოს უწყებანი“, № 15, 2008 წ.<BR><BR><BR><BR><BR><BR><BR><BR><BR><BR></DIV> https://kirk.clan.su/news/2008-04-29-72 ინფორმაცია kirk https://kirk.clan.su/news/2008-04-29-72 Tue, 29 Apr 2008 09:40:34 GMT <DIV align="center"><H3><STRONG><I>დედა ღვთისა... როგორი იყო იგი?</I></STRONG><BR></H3><IMG src="http://www.orthodoxy.ge/khatebi/skhvadaskhva/vedreba.jpg"><BR>ჩვენამდე ყოვლადწმიდა ღვთისმშობლის ხორციელი სილამაზის აღწერა შემორჩენილია წმიდა თეოფანესა და ნიკიფორეს თხზულებებში. აი, რას ამბობენ ისინი: ის ... <DIV align="center"><H3><STRONG><I>დედა ღვთისა... როგორი იყო იგი?</I></STRONG><BR></H3><IMG src="http://www.orthodoxy.ge/khatebi/skhvadaskhva/vedreba.jpg"><BR>ჩვენამდე ყოვლადწმიდა ღვთისმშობლის ხორციელი სილამაზის აღწერა შემორჩენილია წმიდა თეოფანესა და ნიკიფორეს თხზულებებში. აი, რას ამბობენ ისინი: ის იყო საშულაო სიმაღლის, სახე ჰქონდა ხორბლისფერი, თმა ღია ქერა, ოდნავ ოქროსფერში რომ გადადის, თვალები ნათელი, სუფთა, დაწმენდილი, გამოხედვა სწრაფი, გამჭოლი, წარბები ოდნავ დაშვებული, მუქი ფერისა, ცხვირი საშუალო, ბაგეები ვარდისფერი და ტკბილმოუბარნი, სახე არც მთლად მრგვალი, ხელის თითები მოგრძო. მასში არ იყო არავითარი სიამაყე, ყველაფერში უბრალოება, ოდნავი მოჩვენებითობის გარეშეც კი. არავითარი განებივრება-გააზიზება, ყველაფერში სრული მორჩილება. ტანსაცმელს ატარებდა უბრალოს, უპირეტესობას ანიჭებდა ბუნებრივ ფერებს. ყოველ მის საქმეში ღვთიურად ანათებდა უხვი მადლი. ასეთი იყო გარეგნობით დედა ღვთისა. <BR><BR>საკვირველია სიტყვები წმიდა დიონისე არეოპაგელისა, რომ თუ პავლე მოციქულის მიერ არ იქნებოდა ღვთის მეცნიერებაში განსწავლული, მაშინ აუცილებლად ყოვლადწმიდა ქალწულს მიიჩნევდა ღმერთად! თუ ასეთი დიდებულება იყო მის გარეგნობაში, მაშინ რაღა ითქმის მის შინაგან, სულიერ დიდებულებაზე? რას ვიტყვით იმ დიდებაზე, იმ მშვენიერებაზე, რომელიც იყო ამა მეფისა სულში?<BR><BR>გონება მისი, ღვთიურ საქმეებში, ფლობდა სიბრძნეს, რომელიც არავის კაცთაგან არ გააჩნდა და არც არავის ექნება მომავალში. აღზრდისა მისისათვის იგი შეფარებულ იქნა იერუსალიმის ტაძარში და რამდენიმე ხნის შემდეგ წმინდა წერილი ესმოდა ისე ცხადად და სწორად, რომ გაოცებაში მოჰყავდა გამოცდილი და დახელოვნებული სჯულმოძღვარიც კი. ღვთის დედის განსაკუთრებული გულისხმიერება გასაოცარია მით უფრო, რომ სიბრძნით ბევრად უსწრებდა ასაკს. ჯერ კიდევ სამი წლისას ესმოდა, რომ მის გარშემო ხდებოდა წმინდა და ღვთიური საიდუმლო, ხოლო ის, რომ მას ასე ადრე ჰქონდა მადლიანი ნიჭი ზეციურ ქვეყანასთან ურთიერთობისა და ღირს იქმნა ციურ მოქალაქეებთან საუბრისა, ყოველგვარ ჩვენს გულისხმიერებას აღემატება. <BR><BR>მისი ზნეობრივი სიმაღლე ჩვენთვის, ჩვენი მიბაძვისათვის, წარმოადგენს უმაღლეს მაგალითს სრულქმნილებისა. მასში არ იყო ბიწიერება: უბიწო - ის იყო ჭურჭელი სათნოებისა. ყველაფერ იმას, რაც მართებდა ძველი სჯულის მიხედვითდა რაც ეხსნებოდა სახარებისეული სჯულით, ის ასრულებდა ყოველგვარი სიზუსტით. რა შეიძლება მის თავმდაბლობაზე უფრო მაღლა იდგეს. ზეციური მაცნე მთავარანგელოზი გაბრიელი ახარებს, რომ შობს ძეს მაღლისა - მესიას, მეფეთა მეფეს, მართალი ელისაბედი ესალმება, როგორც დედას უფლისა, - ის კი, არათუ აიმაღლებს თავს, არამედ შიშსაც კი გვრის ასეთი პატივი - შეძრწუნდება ანგელოზის სიტყვებზე და თავს ღვთის მხევლად აღიარებს, რომელსაც მოხედა უფალმა. მართალი იოსები ეჭვის ქვეშ ექცევა და თავმდაბლად სდუმს, ემორჩილება უზენაეს ხელისუფლებას და ილტვის ეგვიპტედ. ასევე, რა შეიძლება მის უპოვარებაზე უფრო სრულყოფილი იყოს? ასულმა მდიდარი მშობლებისა უგულებელყო ყოველივე, რაშიც ნუგეშს ხედავენ ასულნი კაცთანი, უყვართ რა სიკეთე ამა ქვეყნისა: მას არ ჰქონდა საკუთარი სახლი და ცხოვრობდა იოსებ დურგლის უბადრუკ ქოხში. შემდგომად ჯვარცმისა ძისა თვისისა, არ ჰქონდა თავის მისაყრდენიც კი და ცხოვრობდა ქრისტეს უახლოესი მოწაფის სახლში. რა შეიძლება მის უმანკოებაზე უფრო წმინდა იყოს? თვით იპოსტასურმა ღვთის სიტყვამ აღზარდა იგი და საშო მისი თვის ჭერად იგულა. წმიდა ამბროსი მედიოლანელი მის უბიწოებას ასე გადმოგვცემს: „ის იყო ქალწული არა მარტო ხორცით, არამედ სულითაც, გულით შემუსვრილი, საუბარში ღვთივგანბრძნობილი, ცოტას ლაპარაკობდა და საუბარშიც იყო უმანკო“. <BR><BR>რაღა ითქმის მის სიმამაცეზე უდიდეს განსაცდელთა და მწუხარებათა შორის? - არ დაცემულა სულით, როცა წინ ედო ხიფათით აღსავსე გზა ეგვიპტისაკენ. როგორიღა სიმტკიცით მიჰყვებოდა იგი თავის ძეს, რომ განაცვიფრებს ადამიანურ გულსა და ყოველივე ხილულსა და უხილავ ბუნებას, როცა იგი ვნების გზას შეუდგა, იყო გოლგოთაზე, როცა მისი ძე ჯვარს აცვეს, იგი მის ჯვართან იდგა, დაესწრო მის დაკრძალვას! რაოდენ დაკვირვებული იყო იგი თავის თავზე, რა მოუღლელად ფხიზლობდა და ეს მაშინ, როცა აღვსილი იყო მადლითა და სიწმინდით! ესმა რა ანგელოზის სიტყვები: გიხაროდენ, მიმადლებულო, უფალი შენთანა, - მან ერთბაშად არ დაიჯერა, არამედ სიფრთხილით ფიქრობდა, ახლაც ხომ იგივე არ ხდება, რაც ევას შეემთხვა? რამდენად იყო ღვთის ნებაზე მინდობილი, როცა მასზედ სასოების დამდებმა თქვა - აჰა, მხევალი უფლისა! მეყავნ მე სიტყვისაებრ შენისა! მისი ლოცვა ღვთის მიმართ - წმიდა ამბროსი ამბობს, თითქოს ღვთისმშობელი ყოველთვის ღმერთს ეზრახებოდა (ესაუბრებოდა); თავისი ცხოვრების უმეტესი ნაწილი ლოცვაში გაატარა. და ლოცვა მისი იმდენად ძლიერი იყო, რომ ცანი დაიმორჩილა, თვითონ ღმერთი გარდამოიყვანა ზეციდან, მიძინებისას ქვეყნის ყველა კუთხიდან შემოჰკრიბა წმინდა მოციქულები. დედა ღვთისა, მიუხედავად სიწმიდისა და დიდებულებისა, მაშინაც კი, როცა ემუქრებოდა უბედურება და გაჭირვება, არ ეყრდნობოდა საკუთარ მადლიან ძალებს, არამედ მან თვით გვასწავლა, რომ ღმერთი იფარავს ყველა ღვთისმოსავს: „წყალობა მისი ნათესავიდან ნათესავამდე მოშიშთა მისთა ზედა“. მიუხედავად თავისი მაღალზნეობისა, არ ავიწყდებოდა აღესრულებინა ღვთისმოსავის ვალდებულებანი: ისიც, ვითარცა ერთ დროს მისი ძე და ღმერთი, მოინათლა მონის ხელით, ემორჩილებოდა განწმენდის წეს ჩვეულებას, რომელსაც მოსეს სჯული ავალებდა, ყოველ წელს, დღესასწაულთა დროს, მოინახულებდა იერუსალიმის ტაძარს. ყოვლადწმიდა არასოდეს ივიწყებდა ახლობლებს, უყვარდა გარეშენი. წმიდა ამბროსი ამბობს: არავინ გაუნაწყენებია არასდროს, არ იცოდა შეზიზღება, ყველაზე უბადრუკი ადამიანიც კი არ სძაგდა. არაფერი განსაკუთრებული არ გააჩნდა და მიძინების წინ ღატაკებს თავისი ტანსაცმელი დაურიგა. ჰქონდა წმინდა სიყვარული თავისი მამულის ჭეშმარიტი სიკეთის მიმართ. გული მისი გამოუთქმელი სიხარულით ივსებოდა, სულ უფალს განადიდებდა, რადგან უფალმა მოჰხედა თავის ხალხს - ისრაელს, რამეთუ აღუსრულა აღნათქუამნი, რომელიც მან აბრაამს და მის მოდგმას მისცა. უყვარდა მტერნიც: როცა მის ძეს ჯვარს აცვამდნენ, მისი ბაგეებიდან არავის არათუ შეურაცმხოფელი, არამედ მოუთმენელი სიტყვებიც კი არ სმენია. წმიდა ეპიფანე და ნიკიფორე ამბობენ: ნებისმიერ შემთხვევაში ის ინარჩუნებდა ღირსპატივსაცემ დარბაისლობას და იყო უცვლელი. ძალზე ცოტას ლაპარაკობდა, მხოლოდ აუცილებელსა და სასიკეთოზე; სიტყვები მისი იყო ტკბილი, სიამოვნებით უსმენდა სხვებს და თითოეულს შესაბამის პატივს მიაგებდა, თავის საუბარში ყოველთვის კეთილსახიერებას ინარჩუნებდა, არასოდეს იცინოდა და არ იცოდა შეცბუნება; დამოკიდებულება ჰქონდა მშვიდი და ურისხველი. <BR><BR>მასალა მოამზადა ირაკლი კამკამიძემ<BR>გაზეთი "მრევლი" N 5 (17), 1998 წ<BR><BR></DIV> https://kirk.clan.su/news/2008-04-29-71 წმინდანთა ცხოვრება kirk https://kirk.clan.su/news/2008-04-29-71 Tue, 29 Apr 2008 09:38:40 GMT <DIV align="center"><H3><I>უფლის ამაღლება</I></H3><IMG src="http://www.orthodoxy.ge/tveni/gvtismshobeli/icons/amagleba.jpg"><BR>და, აჰა, მე თქუენ თანა ვარ, ვიდრე აღსასრულამდე სოფლისა<BR><BR>აღდგომის შემდეგ უფალი იესო ქრისტე ორმოცი დღის მანძილზე მიწაზე იმყოფებოდა და მოწაფეებს ათჯერ გამოეცხადა. ამ ქვე... <DIV align="center"><H3><I>უფლის ამაღლება</I></H3><IMG src="http://www.orthodoxy.ge/tveni/gvtismshobeli/icons/amagleba.jpg"><BR>და, აჰა, მე თქუენ თანა ვარ, ვიდრე აღსასრულამდე სოფლისა<BR><BR>აღდგომის შემდეგ უფალი იესო ქრისტე ორმოცი დღის მანძილზე მიწაზე იმყოფებოდა და მოწაფეებს ათჯერ გამოეცხადა. ამ ქვეყნად ხილული ყოფნის უკანასკნელ დღეს მან მოციქულებსა და მოწაფეებს უბრძანა, იერუსალიმს არ განშორებოდნენ. ელეონის მთაზე გაუძღვა მათ, იქ უქადაგა და სასწაულებრივი ძალის მოვლინება აღუთქვა: „მიიღოთ სული წმიდაჲ“. ელეონის მთაზე ხელი დაასხა ყველას, აკურთხა და მათ თვალწინ ცად ამაღლდა. ამაღლების დროს იქ იყო ყოვლადწმინდა ღვთისმშობელიც. ეკლესია ამგვარად უგალობს ამ სასწაულებრივ მოვლენას:<BR><BR>„სრულ ჰყავ რა ცხოვრება ჩვენი და ზეცისათა შეაერთნენ ქვეყანისანი, ამაღლდი დიდებით, ქრისტე ღმერთო, რომელი არასადა განეშორები, მხსნელო, არამედ ჰგიე განუშორებელად და ეტყოდი საყვარელთა მათ შენთა: მე მხოლო ვარ თქვენთანა და ვერვინ შემძლებელ-არს ვნებად თქვენდა“.<BR><BR>ელეონის მთაზე, როდესაც ღვთისმშობელმა თავისი ძისა და ღმერთის ამაღლება იხილა, კაცობრიობის გამოხსნის საქმის აღსრულებით გაიხარა. ჯვარცმული იესო ქრისტე მჯდომარეა მარჯვენით მამისა. იგი ამაღლდა, რათა მოავლინოს სული ნუგეშინისმცემელი, მან თვით უქადაგა მოციქულებს, რომ სულიწმიდის გარდამოსვლას დალოდებოდნენ. უფლის ამაღლებასთან დაკავშირებით ეკლესიამ დააწესა დღესასწაული, რომელსაც აღდგომიდან მეექვსე კვირის ხუთშაბათს ყოველწლიურად აღასრულებს. ძველ წინასწარმეტყველებაში ნათქვამია:<BR><BR>„შედგება იმ დღეს ფეხი მისი ზეთისხილის მთაზე, იერუსალიმის პირდაპირ რომ არის, აღმოსავლეთით“.<BR><BR></DIV> https://kirk.clan.su/news/2008-04-29-70 წმინდანთა ცხოვრება kirk https://kirk.clan.su/news/2008-04-29-70 Tue, 29 Apr 2008 09:35:54 GMT <DIV align="center"><H3><I><STRONG>როგორ ვიზრუნოთ მიცვალებულთა სულებისათვის<BR>1. სული სიკვდილის შემდეგ</STRONG></I></H3><BR>უპირველეს ყოვლისა მტკიცედ უნდა გვწამდეს: ადამიანის სული არ კვდება; ის მხოლოდ ტოვებს სხეულს და ერთი მდგომარეობიდან მეორეში გადადის გარდაიცვლება.<BR><BR>საღმრთო გამოცხადებისა თუ... <DIV align="center"><H3><I><STRONG>როგორ ვიზრუნოთ მიცვალებულთა სულებისათვის<BR>1. სული სიკვდილის შემდეგ</STRONG></I></H3><BR>უპირველეს ყოვლისა მტკიცედ უნდა გვწამდეს: ადამიანის სული არ კვდება; ის მხოლოდ ტოვებს სხეულს და ერთი მდგომარეობიდან მეორეში გადადის გარდაიცვლება.<BR><BR>საღმრთო გამოცხადებისა თუ თვითმხილველთა მრავალსაუკუნოვანი გამოცდილების შედეგად ეკლესიას დაუგროვდა გარკვეული ცოდნა სულის იმქვეყნიური ცხოვრების შესახებ. ეს სწავლება გადმოცემულია მამათა ნაწერებში, მოკლედ კი მისი არსი შემდეგია:<BR><BR>გარდაცვალებისას ხდება სულის გამოყოფა სხეულიდან. პირველი სამი დღე იგი იმყოფება დედამიწაზე, დასტრიალებს საკუთარ სხეულს, ახლობელ ადამიანებს. ემშვიდობება მათ; განსაკუთრებით უხარია იმ ადგილების მონახულება, სადაც ოდესმე სიკეთე ჩაუდენია.<BR><BR>მესამე დღეს (პირველ დღედ გარდაცვალების დღე ითვლება) ანგელოზები სულს ზეცაში აიყვანენ და წარადგენენ უფალთან. ამის შემდეგ ექვსი დღის განმავლობაში ათვალიერებენ სასუფევლის სანახებს.<BR><BR>გარდაცვალებიდან მეცხრე დღეს მას კვლავ წარადგენენ უფალთან, რის შემდეგაც ახლა ჯოჯოხეთს მოატარებენ.<BR><BR>მეორმოცე დღეს შედგება ახალგარდაცვალებულის პირადი სამსჯავრო. ანგელოზები წარმოადგენენ მის კეთილ საქმეებს, რაც სიცოცხლეში ჩაუდენია, აგრეთვე იმ სიკეთესაც, რომელიც მის სახელზე სხვამ აღასრულა, განსაკუთრებით გარდაცვალების შემდეგ ორმოცი დღის განმავლობაში; დაცემული სულები კი წარმოაჩენენ მის ცოდვილ ცხოვრებას. უფალი ჩვენი იესო ქრისტე გაასამართლებს სულს და დედამიწაზე თავის მეორედ მოსვლამდე მიუჩენს დროებით სამყოფელს.<BR><BR>ქრისტეს მეორედ მოსვლის შემდეგ შედგება საერთო სამსჯავრო, სადაც თითოეული ადამიანის სულს უფალი ხელახლა გაასამართლებს ყველას თანდასწრებით და უკვე სამუდამო ადგილ-სამყოფელს მიუჩენს. იმის მიხედვით, თუ როგორ ზრუნავდნენ მისთვის ახლობლები, როგორ ლოცულობდა ეკლესია, შეიძლება სული ჯოჯოხეთიდან სამოთხეშიც იქნას აყვანილი. განსაკუთრებით ძლიერია დედის ლოცვა.<BR><BR>ასე, რომ ახლობელ ადამიანს ჩვენ მხოლოდ დროებით ვშორდებით, რათა შემდეგ სამუდამოდ შევეყაროთ. ცხადია, ადამიანისათვის ნებისმიერი განშორება მძიმეა, მით უმეტეს ასეთი გაურკვეველი ვადით, მაგრამ სასოწარკვეთასა და წრეგადასულ მწუხარებას მაინც არ უნდა მივეცეთ. გვახსოვდეს, არც ღმერთი მოგვიწონებს ამას და მიცვალებულსაც საშინელ ტკივილს მივაყენებთ.<BR><BR>ადამიანისათვის თავის მახლობელთა მწუხარება განსაკუთრებით მძიმეა მისი გარდაცვალების ჟამს, როდესაც გარეგნულად სიცოცხლე აღარ ეტყობა, სული კი სხეულს საბოლოოდ არ გაყრია; აგრეთვე პირველ დღეებში, როდესაც სული ცხედართან ახლოს იმყოფება.<BR><BR>ჩვენ დარდს ორი გარემოება ამსუბუქებს: ერთი, რაც უკვე ვთქვით, რომ სული არ კვდება და მასთან განშორება არაა მარადიული, და მეორე ჩვენ შეგვიძლია მონაწილეობა მივიღოთ მისი სამუდამო ადგილ სამყოფელის განსაზღვრაში, ჩვენ შეგვიძლია ვიზრუნოთ მისთვის.<BR>2. ლოცვა მიცვალებულისთვის<BR><BR>ა) პანაშვიდი<BR><BR>ახლადშესვენებულს ეკლესიაში უნდა გადავუხადოთ პანაშვიდი:<BR><BR>პირველ დღეს როცა გარდაიცვლება;<BR><BR>მე-3 დღეს როდესაც პირველად წარდგება უფალთან;<BR><BR>მე-9 დღეს როდესაც მეორედ წარდგება უფალთან;<BR><BR>მე-40 დღეს როცა ის პირად სამსჯავროზეა.<BR><BR>და ამის შემდეგ გარდაცვალების ყოველ წლისთავსა და დაბადების დღეზე.<BR><BR>გარდა ამისა, როგორც საზოგადო ლოცვების განხილვისას აღვნიშნეთ, ეკლესიაში წლის განსაკუთრებულ დღეებში დანიშნულია საზოგადო პანაშვიდები (ეს დღეები ყოველწლიურად უნდა ვნახოთ საეკლესიო კალენდარში, ან შევიტყოთ ეკლესიაში), რომელსაც უნდა დაესწროს ჭირისუფალი.<BR><BR>კარგი იქნება, თუ მეორმოცე დღისათვის შევუკვეთავთ წირვას მიცვალებულის სახელზე, რომელსაც დაესწრებიან ოჯახის წევრები და მიიღებენ წმინდა ზიარებას შესაბამისად მომზადებულნი. ამის შემდეგ სასურველია დროდადრო კიდევ შევუკვეთოთ წირვები. ძველი ტრადიციით მიცვალებულისთვის შვიდი წირვა სრულდება.<BR><BR>ბ) წესის აგება<BR><BR>გასვენების დღეს მიცვალებულს წესი უნდა ავუგოთ; წესის აგებას ასრულებს მღვდელი ან ოჯახში ცხედართან, ან ეკლესიაში.<BR><BR>თუ განსვენების დღეს რაიმე მიზეზით წესის აგება არ ხერხდება, შეიძლება შესრულდეს ადრეც. აგრეთვე, ამ ლოცვის შესრულება შეიძლება ძველი მიცვალებულისთვისაც, რომელსაც თავის დროზე წესი არ აუგეს.<BR><BR>სასურველია ოთახში მიცვალებული ისე იყოს დასვენებული, რომ აღმოსავლეთს უყურებდეს (თუ ფართობი საშუალებას გვაძლევს). მას თავთან უნდა ედგას ნაკურთხი წყალი, ხორბალი და ენთოს კანდელი (კანდელი არის მცირე ზომის ჭურჭელი ზეთით, რომელშიც ჩადებულია ბამბის პატრუქი. იგი შეიძლება შეიძინოთ ეკლესიაში ან დავამზადოთ სახლში). მიცვალებულთან შეიძლება ენთოს სანთელიც.<BR><BR>გ) ფსალმუნების კითხვა<BR><BR>მიცვალებულთათვის ოჯახის წევრებმა და ახლობლებმაც უნდა ილოცონ. ყველაზე კარგი, ტრადიციული ფორმა არის საგალობლების კითხვა წმ. დავით წინასწარმეტყველის “ფსალმუნებიდან”, რომელიც იყიდება ეკლესიაში. წიგნი სანიშნით მიცვალებულთან ახლოს, გამოსაჩენ ადგილას უნდა იდოს, რომ ყველა მსურველს შეეძლოს წაკითხვა, რაც მიცვალებულის სულს დიდ შემწეობას უწევს.<BR><BR>ავიღებთ წიგნს, გავაგრძელებთ კითხვას დანიშნული ადგილიდან. წავიკითხავთ სადამდეც შევძლებთ, დავნიშნავთ და დავდებთ თავის ადგილზე, რომ შემდეგ სხვა მსურველმაც წაიკითხოს. გასვენებამდე რაც მეტჯერ მოესწრება წიგნის ბოლომდე წაკითხვა, მით უკეთესი.<BR><BR>ძველად ფსალმუნებს შეუწყვეტლად უკითხავდნენ მიცვალებულს მთელი დღე-ღამის განმავლობაში. აქედან მოდის დღემდე შემორჩენილი ტრადიცია ცხედართან ღამისთევისა. ასე, რომ თუ ჭირისუფლები მიცვალებულს ღამეს უთევენ, სასურველია რიგრიგობით ფსალმუნების კითხვა.<BR><BR>დ) მიცვალებულის მოხსენება საზოგადო ლოცვის დროს<BR><BR>მიცვალებულის სული, გარდა საკურივ მისთვის მიძღვნილი ლოცვისა, შეიძლება მოვიხსენოთ საზოგადო ლოცვაშიც.<BR><BR>მოხსენება კვეთაში. მეტად მნიშვნელოვანია მოხსენება მღვდლის მიერ წირვის დროს. წირვის დაწყებამდე დილით ან წინა საღამოს ეკლესიაში უნდა შევიძინოთ საგანგებოდ გამომცხვარი მცირე ზომის პური _ სეფისკვერი; შემდეგ ფურცელზე დავწეროთ “გარდაცვლილნი” და ჩამოვწეროთ ახლობელ მიცვალებულთა სახელები.<BR><BR>(ტრადიციულად მიცვალებულისათვის შევიძენთ ხოლმე ჯვრის გამოსახულებიან, ხოლო ცოცხალი ადამიანის მოსახსენებლად _ ყოვლადწმინდა სამების ან ყოვლადწმინდა ღვთისმშობლის გამოსახულებიან სეფისკვერს. ერთი სეფისკვერი შეიძლება შეიგზავნოს ერთი ან რამდენიმე ადამიანისათვის). სეფისკვერსა და მოსახსენიებელ ფურცელს დავტოვებთ შესაბამის ადგილზე, საიდანაც მნათე შეიტანს საკურთხეველში. მღვდელი წირვის დროს ამ სეფისკვერიდან მოხსენებულთა სახელებზე ლახვრით ამოკვეთს მცირე ზომის ნაწილებს, შეწირავს მსხვერპლად და წირვის ბოლოს ჩაუშვებს წმ. ბარძიმში.<BR><BR>შ ე ნ ი შ ვ ნ ა: არის შემთხვევები, როდესაც მიცვალებულის მოხსენება კვეთაში არ შეიძლება:<BR><BR>1. თუ ადამიანი არ იყო მონათლული მართლმადიდებლურად;<BR><BR>2. თუ იგი სიცოცხლის ბოლომდე გმობდა ღმერთს;<BR><BR>3. თუ თავისი სიცოცხლე შეგნებულად დაამთავრა თვითმკვლელობით.<BR><BR>თუ რა ვიღონოთ ასეთი მიცვალებულისათვის, ყოველ კონკრეტულ შემთხვევაში მოძღვართან უნდა გავარკვიოთ.<BR><BR>ე) ორმოცდღიანი მოსახსენებელი<BR><BR>ეკლესიაში არსებობს ტრადიცია მიცვალებულის მოხსენებისა კვეთაში ორმოცი დღის განმავლობაში. ტაძრებში, სადაც წირვა ყოველდღე მიმდინარეობს (სიონი, ანჩისხატი, ქაშუეთი, სვეტიცხოველი, ალ. ნეველის სახელობის რუსული ეკლესია), ჭირისუფლის თხოვნით მიცვალებულს იხსენებენ კვეთაში ყოველდღე ორმოცი დღის მანძილზე. განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია მიცვალებულის 40 დღიანი მოხსენება დიდი მარხვის პერიოდში.<BR><BR>ვ) მოხსენება საზოგადო პანაშვიდზე<BR><BR>როგორც ადრე აღვნიშნეთ, მიცვალებული შეიძლება მოვიხსენოთ საზოგადო პანაშვიდზე. ამისათვის ფურცელზე დაწერილი სახელი უნდა მივაწოდოთ მღვდელს.<BR><BR>მიცვალებული შეიძლება მოვიხსენოთ აგრეთვე პირადად, დილის ლოცვების შესრულებისას შესაბამის ადგილას.<BR><BR>ზ) სანთლის დანთება<BR><BR>მიცვალებულის მოხსენების ერთ-ერთი ფორმაა სანთლის დანთება, რისთვისაც ეკლესიაში გამოყოფილია კუთხე მაცხოვრის ჯვარცმის გამოსახულებით.<BR><BR>სანთლის დანთება გარდაცვლილი ადამიანისათვის შეიძლება სახლშიც, ხატებთან ან მის სახელზე გაწყობილ სუფრაზე.<BR><BR> * * *<BR><BR>ტრადიცია მიცვალებულთა მოხსენებისა ჯერ კიდევ ძველი აღთქმიდან მოდის, როდესაც იუდა მაკაბელმა იდუმიელთა წინააღმდეგ ბრძოლაში დახოცილ მებრძოლთა განსაწმედელად მსხვერპლი შეაწირინა იერუსალიმში.<BR><BR>ახალ აღთქმაში მიცვალებულთა ლიტურგიული მოხსენება ყველაზე ადრე დაფიქსირებულია წმ. იაკობ მოციქულის ჟამისწირვაში.<BR><BR>ამ ტრადიციას ასახავს ქართული სუფრაც: ჩვენ სადღეგრძელოში ვიხსენებთ გარდაცვლილ ადამიანებს და მათ სახელზე მივიღებთ ხოლმე ღვინოში ჩაწობილ პურს, რაც სიმბოლურად მიცვალებულის ზიარებას ნიშნავს. ზოგჯერ კი ჭიქიდან ღვინოს პურზე ან მიწაზე დავღვრით ხოლმე. ესეც სიმბოლურია, და მიცვალებულისათვის ცოდვათა მიტევებას ნიშნავს, ისევე, როგორც ჯვარცმისას მაცხოვრის სისხლი დაიღვარა მიწაზე, გაჟონა და დაეწვეთა ჯვრის ქვეშ დასაფლავებული ადამის თავის ქალას და განწმინდა იგი პირველი ცოდვისაგან.<BR>3. მოწყალების საქმე<BR><BR>მიცვალებულის სულს შეგვიძლია დავეხმაროთ მოწყალების საქმითაც, რამეთუ მის სახელზე გაკეთებულ სიკეთეს ღმერთი მას მიუთვლის. განსაკუთრებით დიდი მნიშვნელობა აქვს მოწყალების გაღებას გარდაცვალებიდან პირველი ორმოცი დღის განმავლობაში, რაც მას პირად სამსჯავროზე წაადგება, ასევე შემდგომშიც. ყოველი ასეთი კეთილი საქმე მიცვალებულის სულს უდიდეს შვებას ანიჭებს. მასთან, რაც უფრო შორეულ და უცხო ადამიანს დავეხმარებით, მით მეტია ღმრთის მადლი, რადგან ახლობელი ადამიანი თვითონ გადაგვიხდის სამაგიეროს, უცნობის ნაცვლად კი ჩვენ და ჩვენს მიცვალებულს ღმერთი დაგვლოცავს.<BR><BR>მოწყალების საქმე შეიძლება იყოს სხვადასხვაგვარი:<BR><BR>ა) საკურთხი<BR><BR>გარდაცვალების პირველსავე დღეებში მიცვალებულის სახელზე უნდა იკურთხოს მარილი, რომელსაც გამოვიყენებთ საკურთხის მომზადებაში. <BR><BR>საკურთხად იწოდება მიცვალებულის სახელზე მომზადებული ტრაპეზი: წანდილი, პური, ღვინო, ზეთი და სხვა საჭმელები. იგი მზადდება დასარიგებლად. მისი ნაწილი შეიძლება წავიღოთ ეკლესიაში და იქ დავტოვოთ, ან ჩვენ თვითონვე დავურიგოთ გაჭირვებულ ადამიანებს. საჭმლის დანარჩენი ნაწილი შეიძლება დავურიგოთ ახლობლებსაც ან გამოვიყენოთ სტუმრების გასამასპინძლებლად შინ, მაგალითად გარდაცვალების დღეს, მეორმოცე დღეს, წლისთავზე და სხვა ღირსახსოვარ დღეებში.<BR><BR>ბ) ტანსაცმლის გაცემა<BR><BR>მიცვალებულის სახელზე შეიძლება გავცეთ ტანსაცმელი და სხვა ნივთებიც. არსებობს ტრადიცია, რომლის თანახმად ორმოცამდე მიცვალებულის ახლობლები არიგებენ მის ტანსაცმელსა და პირად ნივთებს.<BR><BR>დასარიგებლად გამზადებული ეს ნივთები შეიძლება მივიტანოთ მონასტერში ან ეკლესიაში, საიდანაც ხდება მისი განაწილება ან უშუალოდ უპატრონოთა სახლში, სადაც მათზე დიდი პრაქტიკული მოთხოვნილებაა (ასეთი თავშესაფრები არის ძეგვში, ცხინვალში, ბედიანში და სხვაგან).<BR><BR>გ) ფულადი შესაწირავი<BR><BR>მიცვალებულის სახელზე შეგვიძლია გავიღოთ აგრეთვე თანხა. ფული შეგვიძლია დავურიგოთ გლახაკებს (რასაც ქრისტიანი სისტემატურად უნდა აკეთებდეს; უწმიდესის და უნეტარესის, სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქის ილია II რჩევით ყველა მორწმუნეს უნდა ჰყავდეს ერთი გაჭირვებული ადამიანი მაინც, რომელსაც სისტემატურად დაეხმარება); ფული შეგვიძლია შევწიროთ ეკლესიას ან მიცვალებულის სახელზე მოვახმაროთ რაიმე კეთილ საქმეს. მაგალითად, სიონის ტაძარში დგას სალარო მრავალშვილიანი ოჯახებისათვის, რომელსაც კვირაში ერთხელ ხსნიან და ფულს ურიგებენ მრავალშვილიან დედებს.<BR><BR>ჩვენ გავიხილეთ, თუ რა შეიძლება გაკეთდეს მიცვალებულის სულის დასახმარებლად. ყოველივე ზემოთჩამოთვლილს სასიცოცხლო მნიშვნელობა აქვს როგორც გარდაცვლილის, ასევე ჭირისუფლისათვისაც. მაგრამ ყოველთვის გვაქვს კი უფლება შევთხოვოთ ღმერთს? შეისმენს კი ღმერთი ყოველთვის ჩვენს თხოვნას და შეიწირავს ჩვენგან მსხვერპლს?<BR><BR>საქმე ის არის, რომ უსჯულოების გამო არც ჩვენ გვაქვს უფელბა ვევედროთ ღმერთს და არც ჩვენს არაეკლესიურ მიცვალებულს ეგების წესის აღსრულება, რამეთუ საღმრთო წერილი ბრძანებს: „ვინც რჯულის მოსმენას ყურს არიდებს, მისი ლოცვაც კი სიბილწეა“ (იგავნი 28, 9); „ლოცვა მისი (ე.ი. ცოდვილისა) ცოდვად შეერაცხენ მას“ (ფსალმუნნი 108, 7).<BR><BR>ღმერთს რომ რაიმე შევთხოვოთ, ამისი მორალური უფლება უნდა გვქონდეს. თუ ღმერთს მისი უსაზღვრო სიყვარულის საპასუხოდ ბოროტებას მივაგებთ, როგორღა მივალთ მასთან სათხოვნელად? ყველა ბოროტების სათავე კი ღვთისაგან განდგომა და რჯულის აღუსრულებლობაა.<BR><BR>ასე, რომ თუ გვინდა, ღმერთმა ჩვენი ისმინოს, ჯერ ჩვენ უნდა მივუპყრათ ყური და აღსავრულოთ წესი ქრისტიანის ცხოვრებისა.<BR><BR>ამ შემთხვევაშიც დიდი პასუხისმგებლობაა ჩვენზე. რიტუალი უსრულდება ეკლესიურ მიცვალებულს, რომელიც სიცოცხლეში თავად აღასრულებდა წესს. დღეს კი მთელი თაობებია არაეკლესიური. მაშ რაღა უფლება გვაქვს მათთვის წესის აღსრულებისა? ერთადერთი, რაც ამის საფუძველს გვაძლევს, არის რწმენა იმისა, რომ გადატანილი ძნელბედობით დაუძლურებულ ადამიანს ღმერთი მცირედსაც კი ღვაწლად შეუწირავს. მართალია, ჩვენმა უახლოესმა წინაპრებმა ეკლესიურობა ვერ შემოგვინახეს, მაგრამ ამ საყოველთაო გაჭირვებისა და სულიერი გამყინვარების ჟამს ის ნაპერწკალი შეგვინარჩუნეს, დღეს რომ ყველა ქართველის გულში ღვივის და რომლისგანაც დიდი ღვთაებრივი ცეცხლი აინთება. სახარება ბრძანებს: „რომელმან სიყვარული ჰყო, მან სჯული აღასრულა“.<BR><BR>ჩვენ გვწამს, რომ მათ ღვაწლს შეიწირავს ღმერთი, რამეთუ ბევრად ძნელია შეინარჩუნო პატიოსნება სიბილწითა და გარყვნილებით გარემოცულმა, ვიდრე იყო წმიდა წმინდანთა შორის. უფროსი თაობის არაეკლესიურობა ჩვენს თაობას აწევს სიმძიმედ და ჩვენ ეს ტვირთი უნდა ვიტვირთოთ. ღმერთმა მოგვცეს ძალა!<BR><BR>ცხადია, რჯულის აღსრულებას ვერც ჩვენ შევძლებთ ჩვენივე მცირედმორწმუნეობის გამო, მაგრამ გარკვეული მინიმუმის შესრულება კი შეგვიძლია და უნდა ვეცადოთ კიდეც, რადგან ღმერთი ჩვენგან შეუძლებელს არაფერს მოითხოვს. და გვახსოვდეს, რომ ყველაზე დიდი შესაწირავი, რომელიც მეტია ყველა ჩვენ სიტყვიერ ლოცვასა და ყველა მოწყალების საქმეზე, არის ჩვენი გული, როგორც ბრძანებს წმ. დავით წინასწარმეტყველი.<BR><BR>„მსხვერპლი ღმრთისა არს სული შემუსრვილი, გული შემუსრვილი და დამდაბლებული ღმერთმან არა შეურაცხყოს“ (ფსალმუნნი 50, 17).<BR><BR>ვევედროთ ღმერთს, მოსცეს შემუსრვილება გულისა სრულიად საქართველოს, რა თა ერთითა პირითა და ერთითა გულითა ვადიდებდეთ ჩვენს წინაპართაგან აგრერიგად შეყვარებულსა მამასა და ძესა და წმიდასა სულსა აწ და მარადის და უკუნითი უკუნისამდე. ამინ.<BR><BR>მთავარეპისკოპოსი ნიკოლოზი, „წესი ქრისტიანის ცხოვრებისა“, თბილისი, 1998 წ<BR><BR><BR></DIV> https://kirk.clan.su/news/2008-04-29-69 სული სიკვდილის შემდეგ kirk https://kirk.clan.su/news/2008-04-29-69 Tue, 29 Apr 2008 09:33:00 GMT <DIV align="center"><IMG src="http://www.orthodoxy.ge/bolnuri-urgolod.gif"><IMG src="http://www.orthodoxy.ge/bolnuri-urgolod.gif"><IMG src="http://www.orthodoxy.ge/bolnuri-urgolod.gif"><BR><BR><H3><I><STRONG>წმიდათა შორის მამისა ჩვენისა იოანე ოქროპირის,<BR>კონსტანტინეპოლელ პატრიარქის მიერ თქმული<BR>... <DIV align="center"><IMG src="http://www.orthodoxy.ge/bolnuri-urgolod.gif"><IMG src="http://www.orthodoxy.ge/bolnuri-urgolod.gif"><IMG src="http://www.orthodoxy.ge/bolnuri-urgolod.gif"><BR><BR><H3><I><STRONG>წმიდათა შორის მამისა ჩვენისა იოანე ოქროპირის,<BR>კონსტანტინეპოლელ პატრიარქის მიერ თქმული<BR>ქრისტიანეთა მიცვალებისათვის</STRONG></I><BR></H3><BR>საყვარელნო! ქრისტიანეთა მიცვალებასა ზედა ანგელოსნი მოივლინებიან ზეცით მეუფისა მიერ, და მოუწოდებენ მონასა მას ღირსსა: ჰოი, ვითარ დიდი საიდუმლო აღესრულების, საშინელი და შესაძრწუნებელი, და ღირსი გალობისა და სახე დიდისა მის სიბრძნისა საღმრთოჲსა! ვითარ განვალს სული ხორცთაგან, ვითარცა სახლისა რაჲსაგანვე, და მივალს მეუფისა თვისისა. ვითარცა ოდეს იგი იშვებოდეს ყრმა, ეგრეთვე მიცვალებაჲცა კაცისა: შობა არს ფრიად უაღრესი მის შობისა, რამეთუ მივალს სული იგი ნათლად ბნელისა ამის სოფლისაგან, - განიხსნების, ვითარცა საკრველისაგან - განვალს დიდებისა ამისგან, განთავისუფლდების ღვაწლისაგან, და მივალს განსვენებად. რამეთუ, ვითარცა მზე ცისკარსა განწმედილსა აღმობრწყინდეს რა, ეგრეთვე სული, განვიდის რა ხორცთაგან, გონებითა წმიდითა ბრწყინავენ, და ვითარცა მეფე შარავანდითა შერავალნ პალატად შემკობილი, ესრეთ არს სული განმავალი ხორცთაგან, და მიმავალი ღმრთისა დიდებასა. <BR><BR>ამას უკვე ესე ვითარსა საღმრთოდ განგებულსა ვიხსენებდეთ, საყვარელნო, და ნუ ვიგლოვთ მიცვალებულთა ზედა უწესოდ და უშვერად, არამედ ვიქმოდეთ მათთვის ქველის საქმესა, და საღმრთოსა მსხვერპლისა შეწირვასა, გლახაკთა მიმართ წყალობასა, ქვრივთა და ობოლთა გამოზრდასა, ლოცვასა და ფსალმუნებასა. ესე არს წესი ქრისტიანეთა და სათნო ღმრთისა შესაწირავი, მიცვალებულისა მის ფრიადი შესაძინელი, და თავთა ჩვენთა დიდი სარგებელი. ამას ვიქმოდეთ, ძმანო, რათა მათცა და ჩვენცა სასუფეველი ღმრთისა დავიმკვიდროთ, რომელსა ღირსმცა ვართ ყოველნი მიმთხვევად მადლითა და კაცთ-მოყვარებითა უფლისა ჩვენისა იესო ქრისტესითა, რომლისა არს დიდება თანა მამით, და სულით წმიდითურთ, აწ და მარადის, და უკუნითი უკუნისამდე, ამინ.<BR><BR><BR></DIV> https://kirk.clan.su/news/2008-04-29-68 სული სიკვდილის შემდეგ kirk https://kirk.clan.su/news/2008-04-29-68 Tue, 29 Apr 2008 09:32:10 GMT <DIV align="center"><H3><I>რატომ გახდა ბაპტისტი მართლმადიდებელი?<BR>ამერიკელი თომა ბეტსი</I><BR></H3><BR>ვაშინგტონში დავიბადე. ჩემი მშობლები ოცნებობდნენ, რომ კარგად მესწავლა და რაიმე პრესტიჟულ პროფესიას დავუფლებოდი, რათა უზრუნველყოფილი ცხოვრება მქონოდა. მათ გულწრფელად სურდათ ჩემთვის სიკეთე და მეც ვც... <DIV align="center"><H3><I>რატომ გახდა ბაპტისტი მართლმადიდებელი?<BR>ამერიკელი თომა ბეტსი</I><BR></H3><BR>ვაშინგტონში დავიბადე. ჩემი მშობლები ოცნებობდნენ, რომ კარგად მესწავლა და რაიმე პრესტიჟულ პროფესიას დავუფლებოდი, რათა უზრუნველყოფილი ცხოვრება მქონოდა. მათ გულწრფელად სურდათ ჩემთვის სიკეთე და მეც ვცდილობდი, არ გამეწბილებინა მათი მოლოდინი. უნივერსიტეტი უცხო ენებისა და ლიტერატურის სპეციალობით დავამთავრე და სამსახურის ძებნას შევუდექი. რამდენიმე თვის შემდეგ, სრულიად მოულოდნელად, სამუშაოდ მიმიწვიეს „მსოფლიო ბანკში“, კარგ თანამდებობაზე, მაღალი ანაზღაურებით. 22 წლის ასაკში უკვე ამერიკელთა უმრავლესობის უცნებისდარი საზოგადოებრივი მდგომარეობა მქონდა. თითქოს არაფერი მაკლდა სრული ბედნიერებისათვის. იმ ხანად ბაპტისტთა შეკრებებს ვესწრებოდი და თავს ნამდვილ ქრისტიანად ვთვლიდი. პროტესტანტიზმი მიმართულია ამასოფლის კეთილდღეობისა და წარმატებისკენ. ამიტომ ჩემი სამსახური „მსოფლიო ბანკში“ ბედნიერებაზე ჩემივე წარმოდგენასთან სრულ ჰარმონიულ კავშირში იყო. ბაპტისტურ შეკრებებზე მეუბნებოდნენ: „ქრისტეს სურს, რომ შენ იყო ბედნიერი და წარმატებული“. ცხადია, რომ მეც ეს სავსებით ლოგიკურად მიმაჩნდა.<BR><BR>ჩემს განვლილ ცხოვრებას ახლა რომ ვიხსენებ, ვხვდები, რა მიამიტური და უსუსური იყო ჩემი წარმოდგენა ქრისტიანობის არსზე. პროტესტანტული ეთიკისთვის უცხოა სულიერი მოღვაწეობისა და ჯვრის ტვირთვის იდეა. მაგრამ პროტესტანტიზმმა, შეიძლება ითქვას, გარკვეულწილად, მაინც მომამზადა მართლმადიდებლობის მისაღებად. ბაპტისთა შეკრებებზე შევისწავლე ბიბლია. განსაკუთრებით კარგად ვიცნობდი სახარებას.<BR><BR>ერთხელ ჩემმა მეგობარმა გოგონამ ახალგაზრდა მართლმადიდებლები გაიცნო და მათ სარწმუნოებას ეზიარა. მართლმადიდებლობის რაობის შესახებ სწორედ მისგან შევიტყვე. თავიდან უარყოფითად განვეწყე, რადგან ჩემი მეგობარი გოგონას ცხოვრებაში მართლმადიდებლობამ მთავარი ადგილი დაიკავა, - მე, შეუმჩნევლად, უკანა პლანზე გადავედი. ამას ვეღარ ვეგუებოდი. ჩვენს შორის უფალი ჩადგა.<BR><BR>ასე გავიდა რამდენიმე თვე და ერთხელ ჩემს ცხოვრებაში დიდი სასწაული მოხდა. საღამოს, ჩვეულებისამებრ, ბიბლიას ვკითხულობდი; მოულოდნელად, საოცარმა სიხარულმა მომიცვა და ძალიან მომინდა ამ მართლმადიდებლურ ჯგუფთან დაკავშირება. ასეთი ბედნიერი ადრე არასოდეს ვყოფილვარ! დავიწყე ღვთისმსახურებაზე სიარული. მაგრამ 3 საათი ფეხზე დგომა ძალიან გამიჭირდა. ეტყობა, მაშინ ჯერ კიდევ მზად არ ვიყავი, მიმეღო ჩემს ცხოვრებაში ყველაზე მნიშვნელოვანი გადაწყვეტილება. თუმცა, სერიოზული ნაბიჯი უკვე გადავდგი: დავტოვე ჩემი პრესტიჟული სამსახური, სადაც 3 უზრუნველი წელი გავატარე. ახლა სულიერ ძიებაში ვიყავი.<BR><BR>7 წლის შემდეგ გავხდი მართლმადიდებელი და არა ჩემს სამშობლოში, არამედ ჰოლანდიაში, სადაც 12 წელი ვიცხოვრე. იქ გამომცემლობაში ვიმუშავე. ერთხელ მივიღე წერილი ამერიკელი მართლმადიდებელი მღვდელმონაზონისაგან. მას შეუტყვია, რომ მე უცხო ენებს ვფლობდი და მთხოვდა, ზოგიერთი საღვთისმეტყველო წიგნი ინგლისურად მეთარგმნა. მე დავთანხმდი და მალევე მივიღე წიგნები. დღე გამომცემლობაში ვმუშაობდი, ამიტომ თარგმანზე მუშაობა საღამოობით მიწევდა. საღვთისმეტყველო წიგნებმა ჩემს შინაშე სრულიად ახალი სამყარო წარმოაჩინეს. სულ უფრო და უფრო ახლოს ვეცნობოდი მართლმადიდებლობას. ჰოლანდიასა და საფრანგეთში მართლმადიდებლური ეკლესია-მონასტრები მოვიძიე და მათ ხშირად ვსტუმრობდი.<BR><BR>თანდათანობით ჩემი გული იცვლებოდა და სულ მალე მართლმადიდბლურ ეკლესიაში მოვინათლე. ასე მივაგენი იმას, რაც სინამდვილეში ჩემს სულს სწყუროდა. ასე შევუერთდი 2000-წლოვან ქრისტიანულ ტრადიციას! ახლაც არ მჯერა, რომ ეს მე შემემთხვა! ამის შემდეგ როგორ შეიძლება თქვა, რომ სასწაული არ არსებობს?! პროტესტანტიზმი იყო მხოლოდ საწყისი ჩემი მოქცევისა ჭეშმარიტ სარწმუნოებაზე, მაგრამ სწორედ მასზე გავლით მოვედი მართლმადიდებლობაში.<BR><BR>წმიდა ნათლობით ძალიან დიდი მადლი მივიღე. ვგრძნობდი, რომ რაღაც გადამწყვეტი ნაბიჯი უნდა გადამედგა, რათა ეს უხილავი განძი როგორმე შემენარჩუნებინა და არ გამებნია! 3 წლის შემდეგ სამსახურიდან წასვლის განცხადებით უფროსთან მივედი. როდესაც მან მიზეზი შეიტყო, ნამდვილი შოკი განიცადა. მტკიცედ განვაცხადე, რომ ვაპირებ მოღვაწეობას კალიფორნიის მართლმადიდებლურ მონასტერში.<BR><BR>მონასტერი ჩრდილოეთ კალიფორნიის მთებში გაშენებული. მას არა აქვს არც დენი, არც წყალი, არც ტელეფონი. მაგრამ წლები, რომლებიც იქ გავატარე, ყველაზე ბედნიერი იყო ჩემს ცხოვრებაში!<BR><BR>6 თვის შემდეგ მონასტრის იღუმენის ლოცვა-კურთხევით სათავეში ჩავუდექი საღვთისმეტყველო წიგნების გამომცემლობას. დღეს ჩემი ცხოვრების წესი ძალიან შორსაა იმ კომფორტისგან, რომელსაც სიჭაბუკის წლებში ვიყავი ჩვეული. მიუხედავად ამისა, დღეს გაცილებით ბედნიერი ვარ, ვიდრე მაშინ, როდესაც მატერიალურად უზრუნველყოფილი ვიყავი; რადგან ქრისტიანობის არსი სწორედ ჯვრის ტვირთვასა და საკუთარი თავის უარყოფაშია, რასაც მუდმივად შეგვახსენებს ტკბილი იესოს სიტყვები: „მეუფებაი ჩემი არა ამასოფლისაი არს!“<BR><BR>მოამზადა მარიამ გაგუამ<BR>გაზეთი „საპატრიარქოს უწყებანი“, № 12 (319), 2005 წ.<BR><BR></DIV> https://kirk.clan.su/news/2008-04-29-67 გზა ტაძრისაკენ kirk https://kirk.clan.su/news/2008-04-29-67 Tue, 29 Apr 2008 09:30:28 GMT <DIV align="center"><H3><I>გზა ტაძრისაკენ...</I><BR></H3><BR>ისტორია, რომელსაც ქვემოთ გთავაზობთ, ერთ-ერთ საერო გაზეთში დაიბეჭდა. შეიძლება იგი გზამკვლევი აღმოჩნდეს ანალოგიურ მდგომარეობაში ჩავარდნილი ადამიანებისათვის. ქალბატონმა თამარმა, რომელიც ამ ამბავს მოგვითხრობს, მძიმე განსაცდელები გადაიტანა. ყვე... <DIV align="center"><H3><I>გზა ტაძრისაკენ...</I><BR></H3><BR>ისტორია, რომელსაც ქვემოთ გთავაზობთ, ერთ-ერთ საერო გაზეთში დაიბეჭდა. შეიძლება იგი გზამკვლევი აღმოჩნდეს ანალოგიურ მდგომარეობაში ჩავარდნილი ადამიანებისათვის. ქალბატონმა თამარმა, რომელიც ამ ამბავს მოგვითხრობს, მძიმე განსაცდელები გადაიტანა. ყველაფერი ის, რასაც იგი მოგვითხრობს, მისი ოჯახისთვის ნამდვილი ტრაგედია იყო...<BR><BR>„ვცდილობდი, შვილის ცხოვრებაში არ ჩავრეულიყავი, თანაც ვხედავდი, რომ შვილი ჭკვიანი და ნიჭიერი მყავდა. მეგონა ეს საკმარისი აღმოჩნდებოდა იმისათვის, რომ დათო წარმატებულ და ღირსეულ პიროვნებად ჩამოყალიბებულიყო.<BR><BR>ბავშვობაში უამრავი გატაცება ჰქონდა - მარკების კოლექციონირება, შემოქმედებით წრეებში გაწევრიანება, მხატვრობა. ჩვენ, მშობლები, მხოლოდ ხელს ვუწყობდით. სკოლაში სწავლასაც მშვენივრად ართმევდა თავს. როცა წამოიზარდა, სწავლა პრესტიჟულ უმაღლეს სასწავლებელში განაგრძო, დაინტერესდა ფოტოგრაფიით. ახალმა გატაცებამ ახალი მეგობრები შესძინა. ჩვენი სახლის კარები მათთვის ყოველთვის ღია იყო. ფოტოგრაფიას (რაშიც ჩემმა შვილმა დიდი ნიჭი გამოვლინა) როკ-მუსიკა მოჰყვა. საჯარო გამოსვლებამდე დათო და მისი მეგობრები რეპეტიციებს სახლში გადიოდნენ, რაც მეზობლების უკმაყოფილებას იწვევდა და მიუხედავად იმისა, რომ მათთან უხერხულად ვგრძნობდი თავს, ჩემი შვილისათვის ხელი არ შემიშლია, ეს ხომ ჩემი ბიჭის სამყარო იყო.<BR><BR>პრობლემა შემდეგ გაჩნდა. მე ის ჩემი შვილის მოუსვენარ მზერაში შევნიშნე. სიყვარული არ გეგონოთ, სიყვარულში მას ყოველთვის უმართლებდა. მისი რჩეულებიც ყოველთვის ლამაზი და დახვეწილი გოგოები იყვნენ. ჩემი შვილის მოუსვენრობის მიზეზი ნარკოტიკი იყო. ალბათ ასეა, მეგობართა სიმრავლეს, გაუკონტროლებელ თავისუფლებას ასეთი არასასიამოვნო შედეგი მოჰყვება. არასასიამოვნო შედეგი რბილი ნათქვამია, ჩვენი ოჯახისათვის ეს ტრაგედია იყო.<BR><BR>საწყის ეტაპზე არა, მაგრამ დროთა განმავალობაში ჩემი შვილიც მიხვდა, რომ ეს საშინელება იყო. რა არ ვიღონეთ, ნათესავების დახმარებით საბერძნეთში, ძვირადღირებულ კლინიკაშიც გავატარებინეთ მკურნალობის სამთვიანი კურსი, მაგრამ უშედეგოდ...<BR><BR>მხოლოდ ისინი გამიგებენ, ვინც ამ პრობლემას შეხებია. მათ ეცოდინებათ, რა ჯოჯოხეთი გამოიარა ჩვენმა ოჯახმა... და სწორედ მაშინ, როცა მეგონა, რომ ყველაფერს, რისთვისაც ვარსებობდი, ვიღწვოდი, წერტილი დაესვა, მოვიდა ხსნა. დათომ ეკლესიაში დაიწყო სიარული. ეს ჩემი შვილის მიგნება იყო. მისი ცხოვრება ხომ ძიებას ჰგავდა. დამშვიდდა. დამშვიდდა მისი ამღვრეული თვალები, მტკივანი სხეული, უფალმა სასწაული მოახდინა. ის, რასაც ნარკომანები წლობით ებრძვიან, რისი გაკეთებაც ექიმებს უჭირთ, ღმერთმა ინება (ქალბატონმა თამარმა პირჯვარი გადაიწერა).<BR><BR>ბოლო დროს აპათიური, ყველაფრისადმი გულგრილი დათო ისევ ისეთი ხდებოდა, როგორც ადრე. ისევე, როგორც ბავშვობაში იცოდა ხოლმე, დიდი ენთუზიაზმით შეუდგა ქრისტიანული სარწმუნოების შესწავლას და ჩვენც გაგვიყოლია. უფალმა არ გაგვწირა. ეს ეკლესიაში ჩემი პირველი შესვლისთანავე ვიგრძენი. მანამდე მეგონა, რომ იქ დათოს გულისთვის მივდიოდი, ტაძარში შესულმა კი ვიგრძენი, რომ ეს მეც მჭირდებოდა. ძნელია ამის გადმოცემა, ადამიანმა უნდა გამოსცადოს და მხოლოდ მაშინ მიხვდება, რისი თქმაც მინდა. წარსული გატაცებებისაგან განსხვავებით, საბედისწერო „გატაცება“ საბოლოო აღმოჩნდა ჩემი შვილისათვის. იგი ბერად აღიკვეცა, რასაც ჩვენი ოჯახი დიდი სიხარულით შეხვდა. შეიძლება ზოგიერთმა გამკიცხოს, იფიქროს, დედას შვილის ბერობა მაინც და მაინც რატომ უნდა უხაროდეს, არ აჯობებდა მის შვილს ოჯახი ჰყოლოდა, ცოლი, შვილები. მე კი მგონია, რომ დასკვნებს ჩვენ ცხოვრება, გამოცდილება გვაკეთებინებს. მე ვნახე ჩემი და ჩემი შვილის წარსული და სწორედ ამიტომ ვიცი ჩვენი დღევანდელი დღის ფასი. ერთ რამეზე მწყდება გული: რატომ ადრე არ აგვეხილა თვალები, რატომ თავიდანვე არ გავიხადეთ უფალი მეგზურად, მაშინ ხომ ამდენი ტკივილის გამოვლა არ მოგვიხდებოდა“.<BR><BR>ჟურნალი „არ იდარდო“, №1, 2005 წ<BR><BR></DIV> https://kirk.clan.su/news/2008-04-29-66 გზა ტაძრისაკენ kirk https://kirk.clan.su/news/2008-04-29-66 Tue, 29 Apr 2008 09:29:35 GMT <DIV align="center"><IMG src="http://www.orthodoxy.ge//jvari.gif"><IMG src="http://www.orthodoxy.ge//jvari.gif"><IMG src="http://www.orthodoxy.ge//jvari.gif"><BR><H3><I>ცვლილებები ლოცვებში<BR></I><I>ბრწყინვალე შვიდეულში არ იკითხება ფსალმუნები, პარაკლისები, დაუჯდომელი ლოცვები, ხოლო დილა-საღამოს ლოცვე... <DIV align="center"><IMG src="http://www.orthodoxy.ge//jvari.gif"><IMG src="http://www.orthodoxy.ge//jvari.gif"><IMG src="http://www.orthodoxy.ge//jvari.gif"><BR><H3><I>ცვლილებები ლოცვებში<BR></I><I>ბრწყინვალე შვიდეულში არ იკითხება ფსალმუნები, პარაკლისები, დაუჯდომელი ლოცვები, ხოლო დილა-საღამოს ლოცვების ნაცვლად იკითხება<BR>წმიდა პასექისა და ბრწყინვალე შვიდეულის ჟამნობა <BR><BR><H4>ქრისტე აღდგა მკვდრეთით სიკვდილითა სიკვდილისა დამთრგუნველი და საფლავების შინათა ცხოვრების მიმნიჭებელი. (სამ გზის)<BR><BR></H4></I>აღდგომა ქრისტესი ვიხილეთ, თაყვანის-ვჰსცეთ წმიდასა ამას უფალსა დიდებისასა იესუს, მხოლოსა უცოდუელსა ღმერთსა ჩუენსა, და ესრეთ ხმა ვჰყოთ: ჯუარსა შენსა თაყვანის-ვჰსცემთ ქრისტე მეუფეო, და წმიდასა აღდგომასა შენსა ვუგალობთ და ვადიდებთ, რამეთუ შენ ხარ ღმერთი ჩვენი და ჩუენ შენსა გარეშე სხვა ღმერთი არა ვიცით; მოვედით ყოველნი მორწმუნენი, თაყვანის-ვჰსცეთ ქრისტეს ღმრთისა ჩვენისა აღდგომასა, რამეთუ აჰა ესერა მოიწია ჯუარისა მიერ და აღდგომისა სიხარული ყოვლისა სოფლისა. მარადის ვაკურთხევდეთ ქრისტესა და ვუგალობდეთ აღდგომასა მისსა, რამეთუ ჯუარცმა თავს-იდუა ჩუენთვის და სიკვდილითა სიკვდილი განაქარვა. (სამ გზის)<BR><BR>ცისკარსა მსთუად მოვიდა მარიამ მოყუსებითურთ, და ჰპოვა ლოდი იგი გარდაგორვებული, და ანგელოსისაგან ესმა ხმაი საწადელი, ნათელსა შინა სამარადისოსა მყოფსა მას მკუდართა თანა რად ეძიებთ ვითარცა კაცსა, იხილენით დაფლვისა მისისა სახუეველნი და ყოველსა სოფელსა უქადაგეთ, ვითარმედ სიკვდილი მოკლა მხსნელმან ჩუენმან, და აღჰსდგა დიდებით, ვითარცა არს ძე ღმრთისა და მაცხოვარი კაცთა ნათესავისა.<BR><BR>დაღაცათუ ნებსით თვისით საფლავად შთაჰხედ უკუდაო, არამედ ჯოჯოხეთისა იგი ძალი დაარღვიე და აღჰსდეგ, ვითარცა მძლე, ქრისტე ღმერთო, ხოლო მენელსაცხებლეთა დედათა ხარება მიჰმადლე და მოციქულთა მშვიდობაი მიანიჭე, რომელმან დაცემულთა მიეც აღდგომა.<BR><BR>საფლავად ხორცითა შეჰხვედ, ხოლო ჯოჯოხეთს სულითა ვითარცა ღმერთი და სამოთხეს ავაზაკის თანა, და საყდართა მამისა და სულისა თანა განუშორებელ იყავ, ქრისტე, რომელი ყოველსავე აღავსებ გარეშემოუწერელო, უფალო, დიდება შენდა.<BR><BR>დიდება მამასა და ძესა და წმიდასა სულსა.<BR><BR>ვითარცა ნათლით-შემოსილსა და ვითარცა უშუენიერესსა სამოთხისასა, ესრეთ გიცნობთ შენ, რომელი გამოსჩნდი მხსნელად ყოვლისა სოფლისა, აღჰსდეგ უბრწყინვალესი ყოველთა ნათელთა, ქრისტე, ღმერთო ჩუენო, და გამოჰსჩნდა საფლავი შენი ვითარცა წყაროი ჩუენისა აღდგომისა.<BR><BR>აწ და მარადის და უკუნითი უკუნისამდე, ამინ.<BR><BR>ზეგარდმო განწმედილ იქმენ ღმრთისა სამკვიდრებელო, გიხაროდენ, რამეთუ შენ მიერ მიეცემის სიხარული ყოველთა, ღმრთისმშობელო, რომელნი გიღაღადებენ შენ სიხარულით, კურთხეულ ხარ შენ დედათა შორის, ყოვლად უბიწოო დედუფალო.<BR><BR>უფალო შეგვიწყალენ (40-ჯერ).<BR><BR>დიდებაჲ მამასა და ძესა და წმიდასა სულსა, აწ და მარადის და უკუნითი უკუნისამდე, ამინ.<BR><BR>უპატიოსნესსა ქერუბიმთასა და აღმატებით უზესთაესსა სერაფიმთასა, განუხრწნელად მშობელსა სიტყვისა ღმრთისასა, მხოლოსა ღმრთისმშობელსა გალობით გადიდებდეთ.<BR><BR>უფალო შეგვიწყალენ (3-ჯერ).<BR><BR>უფალო იესო ქრისტე, ძეო ღმრთისაო, ლოცვითა ყოვლადწმიდისა დედისა შენისაჲთა, ღირსთა და ღმერთშემოსილთა მამათა ჩუენთათა და ყოველთა წმიდათა, შეგვიწყალენ ჩუენ. ამინ.<BR><BR> <BR>პარაკლისებისა და დაუჯდომლების წაკითხვის მსურველთ შეუძლიათ წაიკითხონ „პარაკლისი აღდგომიდან დაწყებული თომას კვირიაკემდის, ანუ – ბრწყინვალე შვიდეულში“ და „დაუჯდომელი ქრისტეს აღდგომისა“.<BR><BR>ჩვეულებრივი დილა-საღამოს ლოცვების, პარაკლისების, დაუჯდომლების და ფსალმუნების კითხვა განახლდება თომას კვირიაკიდან (აღდგომის მომდგევნო პირველი კვირა დღიდან).<BR><BR>მუხლთადრეკა განახლდება სულთმოფენობის დღესასწაულიდან (აღდგომიდან 50-ე დღეს).<BR><BR><BR><BR><DIV align="left"><BR></DIV></H3></DIV> https://kirk.clan.su/news/2008-04-29-65 სიახლეები kirk https://kirk.clan.su/news/2008-04-29-65 Tue, 29 Apr 2008 09:28:05 GMT <DIV align=center>&nbsp;</DIV> <DIV align=center><STRONG><SPAN style="FONT-SIZE: 10pt; COLOR: #ffffff">ლოცვა ყოვლადწმიდისა ღვთისმშობელისადმი</SPAN></STRONG></DIV> <DIV align=center>&nbsp;</DIV> <DIV align=center>ზესთა მბრძოლისა ჩემისათვის და მოღვაწისა უძლეველისა, ვითარცა შენ მიერ ხსნილნი განსაცდელთა... <DIV align=center>&nbsp;</DIV> <DIV align=center><STRONG><SPAN style="FONT-SIZE: 10pt; COLOR: #ffffff">ლოცვა ყოვლადწმიდისა ღვთისმშობელისადმი</SPAN></STRONG></DIV> <DIV align=center>&nbsp;</DIV> <DIV align=center>ზესთა მბრძოლისა ჩემისათვის და მოღვაწისა უძლეველისა, ვითარცა შენ მიერ ხსნილნი განსაცდელთაგან, სამადლობელსა აღვსწერთ, ღვთისმშობელო ქალწულო, შენდა მომართ მონანი შენნი. არამედ, ვითარცა გაქვს ძლიერება უბრძოლველი, ყოველთაგან ვნებათა განმათავისუფლენ ჩვენ, რათა გიგალობდეთ შენ, კურთხეულო, გიხაროდე სძალო უსძლოო.<BR>ყოვლად დიდებულო და მარადის ქალწულო დედაო ქრისტეს ღვთისაო, მიართვ ლოცვა ჩვენი ძესა შენსა, და ღმერთსა, რათა აცხოვნოს სულნი ჩვენნი.</DIV> <DIV align=center>&nbsp;</DIV> https://kirk.clan.su/news/2008-04-29-64 ლოცვანი svanch1ka https://kirk.clan.su/news/2008-04-29-64 Tue, 29 Apr 2008 08:00:27 GMT <DIV align=center>&nbsp;</DIV> <DIV align=center><STRONG><SPAN style="FONT-SIZE: 10pt; COLOR: #ffffff">ლოცვა მფარველი ანგელოსისადმი სამარადისო</SPAN></STRONG></DIV> <DIV align=center>&nbsp;</DIV> <DIV align=center>წმიდაო ანგელოზო, რომელი ზედა-ადგ ჭირვეულსა სულსა ჩემსა და გლახაკსა ცხოვრებასა ჩემსა, ნ... <DIV align=center>&nbsp;</DIV> <DIV align=center><STRONG><SPAN style="FONT-SIZE: 10pt; COLOR: #ffffff">ლოცვა მფარველი ანგელოსისადმი სამარადისო</SPAN></STRONG></DIV> <DIV align=center>&nbsp;</DIV> <DIV align=center>წმიდაო ანგელოზო, რომელი ზედა-ადგ ჭირვეულსა სულსა ჩემსა და გლახაკსა ცხოვრებასა ჩემსა, ნუ დამაგდებ მე ცოდვილსა, ნუცა განმეშორები ჩემგან ბილწებათა ჩემთათვის, ნუ სცემ ადგილსა ბოროტსა უფლებად ჩემდა, უძლურებისათვის მოკვდავთა ამათ ხორცთა ჩემთასა. უპყარ ხელი დავრდომილსა და შეურაცხსა სულსა ჩემსა, და მიძღოდე მე გზათა ცხოვრებისათა. ჰე, წმიდაო ანგელოსო ღვთისაო, მცველო და მფარველო უღირსისა სულისა ჩემისა და ხორცთაო, ყოველივე შემინდევ, რაოდენი გაჭირვე შენ ყოველთა დღეთა ცხოვრებისა ჩემისათა, და რაოდენი ვცოდე განვლილსა ამას ღამესა, დამიფარე მე დღესაცა ამას, და დამიცევ მე განსაცდელისაგან და მზაკვრებათა წინააღდგომისათა, რათა არა რომლითა ცოდვითა განვარისხო ღმერთი, და მეოხ-იყავ ჩემთვის ღვთისა მიმართ, რათა განმამტკიცოს შიშსა მისსა, და ღირსად გამომაჩინე მისისა მეუფებისა, და მკვიდრად სახიერებისა მისისა, ამინ.<BR></DIV> <DIV align=center>&nbsp;</DIV> https://kirk.clan.su/news/2008-04-29-63 ლოცვანი svanch1ka https://kirk.clan.su/news/2008-04-29-63 Tue, 29 Apr 2008 07:59:17 GMT <DIV align=center>&nbsp;</DIV> <DIV align=center><STRONG><SPAN style="FONT-SIZE: 10pt; COLOR: #ffffff">ლოცვა დიდისა ვასილისა</SPAN></STRONG></DIV> <DIV align=center><BR>უფალო ყოვლისამპყრობელო, მეუფეო ძალთაო და ყოვლისა ხორციელისაო, რომელი მაღალთა შინა მკვიდრ-ხარ, და ყოველსავე მდაბალთა ჰხედავ, რომელი ... <DIV align=center>&nbsp;</DIV> <DIV align=center><STRONG><SPAN style="FONT-SIZE: 10pt; COLOR: #ffffff">ლოცვა დიდისა ვასილისა</SPAN></STRONG></DIV> <DIV align=center><BR>უფალო ყოვლისამპყრობელო, მეუფეო ძალთაო და ყოვლისა ხორციელისაო, რომელი მაღალთა შინა მკვიდრ-ხარ, და ყოველსავე მდაბალთა ჰხედავ, რომელი დაფარულთა კაცთასა მეცნიერ-ხარ, და გულთა და გონებათა მოქმედებანი უწყნი, დაუსაბამოო და უხილავო, ნათელო თვალთშეუდგამო, რომელი მიუჩრდილებელი ნათელი ხარ, შენ უკვდავო მეუფეო, მოხედენ ვედრებასა ჩვენსა ზედა ჟამსა ამას, რომელნი მრავლისა შენისა მოწყალებისა მიმართ მინდობილ ვართ, და გევედრებით, შეიწირე მწიკვლევანთა ამათ ბაგეთა ჩვენთა მიერი ვედრება, და მომიტევენ ჩვენ ყოველნი შეცოდებანი ჩვენნი, საქმითნი, სიტყვითნი, და გონებითნი, ცნობითნი და უმეცრობითნი, და განმწმიდენ ჩვენ ყოვლისაგან შეგინებისა ხორცთასა და სულისა და მომმადლენ ჩვენ მღვიძარე გონება, გულისსიტყვა კეთილი, და ყოვლისაგან ღამისა ამაოსა სოფლისაგან ჩვენზედა მომავალისა საცთურისგან მიხსნენ, რათა ღირს ვიქმნეთ მიწევნათ მეორედ მოსვლასა მას ბრწყინვალესა, და განათლებულსა დღესა მას მხოლოდ შობილისა ძისა შენისა, უფლისა ღვთისა და მაცხოვრისა ჩვენისა იესო ქრისტესსა, მოსვლასა მისსა დიდებით განსჯად ყოველთა კაცთა, და მიგებად თვითეულსა საქმეთა მათთაებრ, რათა არა განგდებულ ვიქმნეთ უდებებითა, არამედ რათა მღვიძარედ ვიპოვნეთ აღდგომილნი საქმითა კეთილთა, მომლოდნელნი წარდგომად სიხარულსა, და შესვლად საღმრთოსა სასძლოსა დიდებისა მისისასა, რათა ჩვენცა მკვიდრთა მას შინა წმიდათა თანა ღირს ვიქმნეთ დღესასწაულობად ხმასა მას საღმრთოსა დიდებისა მისისასა მოუკლებელად, და განწმედილითა პირითა ხილვად პირსა მას გამოუთქმელსა ძისა შენისასა, რამეთუ შენ ხარ ჭეშმარიტი ნათელი, რომელი განანათლებ და წმიდაჰყოფ ყოველთა კაცთა, და შენ გაქებს ყოველი დაბადებული უკუნითი უკუნისამდე, ამინ.<BR></DIV> https://kirk.clan.su/news/2008-04-29-62 ლოცვანი svanch1ka https://kirk.clan.su/news/2008-04-29-62 Tue, 29 Apr 2008 07:58:24 GMT <DIV align=center>&nbsp;</DIV> <DIV align=center><STRONG><SPAN style="FONT-SIZE: 10pt; COLOR: #ffffff">ლოცვა დიდისა მაკარისა</SPAN></STRONG></DIV> <DIV align=center>&nbsp;</DIV> <DIV align=center>ღმერთო, განმწმიდე მე ცოდვილი, რამეთუ არა მიქმნიეს კეთილი წინაშე შენსა, არამედ მიხსენ მე განსაცდელისაგან,... <DIV align=center>&nbsp;</DIV> <DIV align=center><STRONG><SPAN style="FONT-SIZE: 10pt; COLOR: #ffffff">ლოცვა დიდისა მაკარისა</SPAN></STRONG></DIV> <DIV align=center>&nbsp;</DIV> <DIV align=center>ღმერთო, განმწმიდე მე ცოდვილი, რამეთუ არა მიქმნიეს კეთილი წინაშე შენსა, არამედ მიხსენ მე განსაცდელისაგან, და იყავნ ჩემ შორის ნება შენი, რამეთუ დაუსჯელად აღვაღო პირი ჩემი არა ღირსი, და ვაქებდე სახელსა შენსა წმიდასა, მამისა და ძისა და წმიდისა სულისა, აწ და მარადის, და უკუნითი უკუნისამდე, ამინ.<BR>უფალო ღმერთო ჩვენო, რომელმან მრავლითა სიტკბოებითა, და აურაცხელითა მოწყალებითა შენითა მომანიჭე ჩვენ, და სათნოიყავ თანაწარსვლასა ამას სიგრძესა ღამისასა მშვიდობით თანაწარსვლას, და ყოვლისაგან განსაცდელისა და ბოროტისა დაგვიფარენ. შენ მეუფეო და შემოქმედო ყოველთაო, მომეც ჩვენ მიწევნად ცისკრისა ლოცვათა, და გამოაბრწყინვე გულთა შინა მეცნიერებისა შენისათა, და ყოფად ყოვლისავე ნებისა შენისა.<BR></DIV> https://kirk.clan.su/news/2008-04-29-61 ლოცვანი svanch1ka https://kirk.clan.su/news/2008-04-29-61 Tue, 29 Apr 2008 07:57:34 GMT <DIV align=center>&nbsp;</DIV> <DIV align=center><STRONG><SPAN style="FONT-SIZE: 10pt; COLOR: #ffffff">მრწამსი</SPAN></STRONG></DIV> <DIV align=center>&nbsp;</DIV> <DIV align=center>მრწამს ერთი ღმერთი მამა ყოვლისა მპყრობელი, შემოქმედი ცათა და ქვეყანასა, ხილულთა ყოველთა და არა ხილულთა.<BR>და ერთი უფა... <DIV align=center>&nbsp;</DIV> <DIV align=center><STRONG><SPAN style="FONT-SIZE: 10pt; COLOR: #ffffff">მრწამსი</SPAN></STRONG></DIV> <DIV align=center>&nbsp;</DIV> <DIV align=center>მრწამს ერთი ღმერთი მამა ყოვლისა მპყრობელი, შემოქმედი ცათა და ქვეყანასა, ხილულთა ყოველთა და არა ხილულთა.<BR>და ერთი უფალი იესო ქრისტე ძე ღვთისა, მხოლოდ შობილი, მამისაგან შობილი უწინარეს ყოველთა საუკუნეთა.<BR>ნათელი ნათლისაგან, ღმერთი ჭეშმარიტი ღვთისაგან ჭეშმარიტისა, შობილი და არა ქმნილი, ერთარსი მამისა, რომლისაგან ყოველი შეიქმნა.<BR>რომელი ჩვენთვის კაცთათვის, და ჩვენსა ცხოვრებისათვის გარდამოხდა ზეცით, და ხორცნი შეისხნა სულისაგან წმიდისა და მარიამისაგან ქალწულისა განკაცნა.<BR>და ჯუარს ეცვა ჩვენთვის პონტეილისა პილატეს ზე, და ივნო, და დაეფლა. და აღსდგა მესამესა დღესა მსგავსად წერილსა.<BR>და ამაღლდა ზეცად, და მჯდომარე არს მარჯვენით მამისა.<BR>და კვალად მომავალ არს დიდებით განსჯად ცხოველთა და მკვდართა, რომლისა სუფევასა არა არს დასასრულ.<BR>და სული წმიდა, უფალი და ცხოველისმყოფელი, რომელი მამისაგან გამოვალს, მამისა თანა და ძისა თანა თაყვანის-იცემების, და იდიდების რომელი იტყოდა წინასწარმეტყველთა მიერ.<BR>ერთი წმიდა კათოლიკე და სამოციქულო ეკლესია.<BR>აღვიარებ ერთსა ნათლისღებასა მოსატევებლად ცოდვათა.<BR>მოველი აღდგომასა მკვდრეთით და ცხოვრებასა მერმისა მის საუკუნესასა, ამინ.</DIV> <DIV align=center>&nbsp;</DIV> https://kirk.clan.su/news/2008-04-29-60 ლოცვანი svanch1ka https://kirk.clan.su/news/2008-04-29-60 Tue, 29 Apr 2008 07:56:41 GMT <DIV align=center>&nbsp;</DIV> <DIV align=center><STRONG><SPAN style="FONT-SIZE: 10pt; COLOR: #ffffff">ფსალმუნი 50 სინანულისა</SPAN></STRONG></DIV> <DIV align=center>&nbsp;</DIV> <DIV align=center>მიწყალე მე, ღმერთო, დიდითა წყალობითა შენითა, და მრავლითა მოწყალებითა შენითა აღხოცე უსჯულოება ჩემი. უფრო... <DIV align=center>&nbsp;</DIV> <DIV align=center><STRONG><SPAN style="FONT-SIZE: 10pt; COLOR: #ffffff">ფსალმუნი 50 სინანულისა</SPAN></STRONG></DIV> <DIV align=center>&nbsp;</DIV> <DIV align=center>მიწყალე მე, ღმერთო, დიდითა წყალობითა შენითა, და მრავლითა მოწყალებითა შენითა აღხოცე უსჯულოება ჩემი. უფროს განმბანე მე უსჯულოებისა ჩემისაგან და ცოდვათა ჩემთაგან განმწმიდე მე; რამეთუ უსჯულოება ჩემი მე უწყი, და ცოდვა ჩემი წინაშე ჩემსა არს მარადის. შენ მხოლოსა შეგცოდე, და ბოროტი შენ წინაშე ვჰყავ, რათა განმართლდე სიტყვათაგან შენთა და ჰსძლო სჯასა შენსა. რამეთუ ესერა უსჯულოებათა შინა მიუდგა, და ცოდვათა შინა მშვა მე დედამან ჩემმან; რამეთუ ესერა ჭეშმარიტება შეიყვარე, უჩინონი და დაფარულნი სიბრძნისა შენისანი გამომიცხადენ მე; მასხურო მე უსუპითა და განვჰსწმიდნე მე; განმბანო მე და უფროს თოვლისა განვსპეტაკნე. მასმინო მე გალობა და სიხარული, და იხარებდნენ ძვალნი დამდაბლებულნი. გარე მიაქციე პირი შენი ცოდვათა ჩემთაგან, და ყოველნი უსჯულოებანი ჩემნი აღხოცენ. გული წმიდა დაბადე ჩემთანა, ღმერთო, და სული წრფელი განმიახლე გვამსა ჩემსა. ნუ განმაგდებ მე პირისა შენისაგან და სულსა წმიდასა შენსა ნუ მიმიღებ ჩემგან, მომეც მე სიხარული მაცხოვარებისა შენისა და სულითა მთავრობისათა დამამტკიცე მე. ვასწავლნე უსჯულოთა გზანი შენნი და უღმორთონი შენდა მოიქცენ. მიხსენ მე სისხლთაგან, ღმერთო, ღმერთო ცხოვრებისა ჩემისაო; იხარებდეს ენა ჩემი სიმართლესა შენსა. უფალო, ბაგენი ჩემნი აღახვენ, და პირი ჩემი უთხრობდეს ქებულებასა შენსა; რამეთუ უკუთემცა გენება მსხვერპლი შემცა მეწირა, არამედ საკვერთხი არა გნთეს, მსხვერპლი ღვთისა არს სული შემუსრვილი, გული შემუსრვილი და დამდაბლებული ღმერთმან არა შეურაცჰყოს. კეთილი უყავ, უფალო, ნებითა შენითა სიონსა, და აღაშენენ ზღუდენი იერუსალიმისანი. მაშინ გნთეს მსხვერპლი სიმართლისა, შესაწირავი და ყოვლად-დასაწველი, მაშინ შეწირნენ საკურთხველსა შენსა ზედა ზვარაკნი.<BR></DIV> https://kirk.clan.su/news/2008-04-29-59 ლოცვანი svanch1ka https://kirk.clan.su/news/2008-04-29-59 Tue, 29 Apr 2008 07:55:18 GMT <DIV align=center>&nbsp;</DIV> <DIV align=center><STRONG><SPAN style="FONT-SIZE: 10pt; COLOR: #ffffff">ლოცვა&nbsp;წმიდისა სამებისადმი</SPAN></STRONG></DIV> <DIV align=center>&nbsp;</DIV> <DIV align=center>ძილისაგან აღდგომილი გმადლობ შენ, წმიდაო სამებაო, რამეთუ მრავლისა სახიერებისა და სულგრძელებისა შ... <DIV align=center>&nbsp;</DIV> <DIV align=center><STRONG><SPAN style="FONT-SIZE: 10pt; COLOR: #ffffff">ლოცვა&nbsp;წმიდისა სამებისადმი</SPAN></STRONG></DIV> <DIV align=center>&nbsp;</DIV> <DIV align=center>ძილისაგან აღდგომილი გმადლობ შენ, წმიდაო სამებაო, რამეთუ მრავლისა სახიერებისა და სულგრძელებისა შენისათვის არა განრისხენ ჩემ უძღებსა და ცოდვილსა ზედა, და არა თანაწარმწყმიდე მე უსჯულოებათა შინა ჩემთა, არამედ ჩვეულებისაებრ კაცთმოყვარე მექმენ მე, და უფსკრულსა შინა სასოწარკვეთილებისასა მდებარე აღმადგინე აღმსთობად და დიდების-მეტყველებად ძალსა შენსა, აწცა განმინათლენ თვალნი გონებისა ჩემისანი, აღაღე პირი ჩემი ზრახვად სიტყვათა შენთა, და გულისხმის-ყოფად გზათა შენთა, და ქმნად ნებისა შენისა, და გალობად სახელსა შენსა აღსარებითა გულისათა, დიდებად და გალობად ყოვლად-პატიოსანსა სახელსა შენსა, მამისა და ძისა და წმიდისა სულისა, აწ და მარადის, და უკუნითი უკუნისამდე, ამინ.<BR>მოვედით, თაყუანის-ვსცეთ მეუფესა ჩვენსა, ღმერთსა.<BR>მოვედით, თაყუანის-ვსცეთ და შეუვრდეთ ქრისტესა, მეუფესა ჩვენსა ღმერთსა.<BR>მოვედით, თაყუანის-ვსცეთ და შეუვრდეთ თვით ქრისტესა, მეუფესა და ღმერთსა ჩვენსა.</DIV> <DIV align=center>&nbsp;</DIV> https://kirk.clan.su/news/2008-04-29-58 ლოცვანი svanch1ka https://kirk.clan.su/news/2008-04-29-58 Tue, 29 Apr 2008 07:54:25 GMT <DIV align=center>&nbsp;</DIV> <DIV align=center><STRONG><SPAN style="FONT-SIZE: 10pt; COLOR: #ffffff">ღირსი იოანე კიბისაღმწერელი</SPAN></STRONG></DIV> <DIV align=center>&nbsp;</DIV> <DIV align=center>ვისაც სიზმრების სწამს, ის იმ ადამიანს ემსგავსება, თავის ჩრდილს რომ მისდევს და მის დაჭერას ლამობს. <... <DIV align=center>&nbsp;</DIV> <DIV align=center><STRONG><SPAN style="FONT-SIZE: 10pt; COLOR: #ffffff">ღირსი იოანე კიბისაღმწერელი</SPAN></STRONG></DIV> <DIV align=center>&nbsp;</DIV> <DIV align=center>ვისაც სიზმრების სწამს, ის იმ ადამიანს ემსგავსება, თავის ჩრდილს რომ მისდევს და მის დაჭერას ლამობს. </DIV> <DIV align=center>პატივმოყვარეობის დემონები სიზმრებში წინასწარმეტყველებად გარდაისახებიან და თავიანთი გაიძვერობითა და მოხერხებულობით წინასწარხვდებიან მომავალს და გვამცნობენ (გვაუწყებენ) მას, რათა სიზმარში ნანახის ცხადში ახდენით განვცვიფრდეთ და თითქოსდა უკვე წინასწარმცნობელობის ნიჭის მქონენი, გულისთქმებით გავამაყდეთ. მათთვის, რომელნიც დემონს უჯერებენ, ეს უკანასკნელი წინასწარმეტყველია, ხოლო მათთვის, რომელნიც არად აგდებენ და ამცნობენ მას, ის ყოველთვის მატყუარაა (მაცდურია). დემონი სულია, ამიტომ ის ხედავს იმას, რაც საჰაერო სივრცეში ხდება, და გაიგებს (შეიტყობს) თუ არა, რომ ვინმე კვდება, ამის შესახებ გულუბრყვილო ადამიანებს სიზმარში ამცნობს. წინასწარმეტყველობით (წინასწარუწყებით) დემონებმა მომავლის შესახებ არაფერი იციან, წინააღმდეგ შემთხვევაში, ჯადოსნებსაც შეეძლებოდათ თითოეული ჩვენგანისათვის მოსალოდნელი სიკვდილი ეწინასწარმეტყველებინათ. დემონები ხშირად სინათლის ანგელოზებისა და წამებულთა იერსახეს იღებენ და სიზმრებში გვიჩვენებენ ჩვენს ურთიერთობას მათთან, ხოლო გამოღვიძებულებს სიხარულსა და ამპარტავნებაში გვძირავენ. დაე, ეს შენთვის ნიშანი იყოს ხიბლისა და ეშმაკისეული საცდურისა. წმინდა ანგელოზები გვიჩვენებენ სატანჯველს, არსს სიკვდილისას, რის გამოც გაღვიძებისას თრთოლვა და ურვა_წუხილი გვიპყრობს. თუ სიზმრებში დემონებს დავემონებით, მაშინ ისინი ცხადშიც, სიფხიზლეშიც ჩვენს დაცინვას მოჰყვებიან. სიზმართდამჯერე სრულიად გამოუცდელია, ხოლო ვისაც არანაირი სიზმრის არ სჯერა _ ის ჭეშმარიტად სიბრძნისმოყვარეა.</DIV> <DIV align=center>&nbsp;</DIV> <DIV align=center><STRONG><SPAN style="FONT-SIZE: 10pt; COLOR: #ffffff">წმ. თეოფანე დაყუდებული</SPAN></STRONG></DIV> <DIV align=center><BR>თქვენ მეკითხებით, შეიძლება თუ არა გვჯეროდეს სიზმრების? უმჯობესია არ გვჯეროდეს, იმიტომ, რომ მტერი ცხადშიც ისედაც მრავალ წვრილმანს გვახვევს თავს, ხოლო ძილში ეს მისთვის კიდევ უფრო მოსახერხებელია (იოლია). თუ რომელიმე სიზმარი ასრულდება, მადლობა შესწირეთ უფალს. სასიამოვნო და წკუისსასწავლებელი სიზმრებისთვისაც მადლობა უთხარით. მაცდუნებელი სიზმრებისაგან გამოღვიძებისთანავე განიწმინდეთ თქვენი სული და მეხსიერება. საამისოდ ყველაზე საუკეთესო საშუალებაა ლოცვა და კეთილი მოვლენების გახსენება, განსაკუთრებით _ სახარებისეული ისტორიებიდან; ძალუმად აღიბეჭდეთ ეს მოვლენები ცნობიერებაში და გონების თვალები არ მოაცილოთ მათ. Mმთელი ყურადღება მათზე შეაჩერეთ. ცუდი აზრები მაშინვე დაუძლურებას დაიწყებენ და გაქრებიან (გაუჩინარდებიან).<BR></DIV> <DIV align=center>&nbsp;</DIV> <DIV align=center>&nbsp;</DIV> https://kirk.clan.su/news/2008-04-29-57 სიახლეები svanch1ka https://kirk.clan.su/news/2008-04-29-57 Tue, 29 Apr 2008 07:47:40 GMT <DIV align=center><STRONG><SPAN style="FONT-SIZE: 10pt">&nbsp;</SPAN></STRONG></DIV> <DIV align=center><STRONG><SPAN style="FONT-SIZE: 10pt; COLOR: #ffffff">ლოცვა საუფლო</SPAN></STRONG></DIV> <DIV align=center><BR>მამაო ჩვენო, რომელი ხარ ცათა შინა, წმიდა იყავნ სახელი შენი, მოვედინ სუფევა შენი, იყავნ... <DIV align=center><STRONG><SPAN style="FONT-SIZE: 10pt">&nbsp;</SPAN></STRONG></DIV> <DIV align=center><STRONG><SPAN style="FONT-SIZE: 10pt; COLOR: #ffffff">ლოცვა საუფლო</SPAN></STRONG></DIV> <DIV align=center><BR>მამაო ჩვენო, რომელი ხარ ცათა შინა, წმიდა იყავნ სახელი შენი, მოვედინ სუფევა შენი, იყავნ ნება შენი ვითარცა ცათა შინა, ეგრეცა ქვეყანასა ზედა, პური ჩვენი არსობისა მომეც ჩვენ დღეს, და მომიტევენ ჩვენ თანანადებნი ჩვენნი, ვითარცა ჩვენ მიუტევებთ თანამდებთა მათ ჩვენთა, და ნუ შემიყვანებ ჩვენ განსაცდელსა, არამედ მიხსენ ჩვენ ბოროტისაგან. ამინ.</DIV> <DIV align=center>&nbsp;</DIV> https://kirk.clan.su/news/2008-04-29-56 ლოცვანი svanch1ka https://kirk.clan.su/news/2008-04-29-56 Tue, 29 Apr 2008 07:27:54 GMT <DIV align=center><STRONG><SPAN style="FONT-SIZE: 10pt">&nbsp;</SPAN></STRONG></DIV> <DIV align=center><STRONG><SPAN style="FONT-SIZE: 10pt; COLOR: #ffffff">ლოცვა წმიდა სამებისადმი</SPAN></STRONG></DIV> <DIV align=center><BR>ყოვლად-წმიდაო სამებაო, შეგვიწყალენ ჩვენ; უფალო გვიხსენ და გვილხინე ცოდვათა ... <DIV align=center><STRONG><SPAN style="FONT-SIZE: 10pt">&nbsp;</SPAN></STRONG></DIV> <DIV align=center><STRONG><SPAN style="FONT-SIZE: 10pt; COLOR: #ffffff">ლოცვა წმიდა სამებისადმი</SPAN></STRONG></DIV> <DIV align=center><BR>ყოვლად-წმიდაო სამებაო, შეგვიწყალენ ჩვენ; უფალო გვიხსენ და გვილხინე ცოდვათა ჩვენთაგან; მეუფეო, შეგვინდევ უსჯულოებანი ჩვენნი; წმიდაო, მოიხილე და განკურნენ უძლურებანი ჩვენნი, სახელისა შენისათვის.<BR>უფალო შეგვიწყალენ (3-გზის). დიდება, აწდა.</DIV> https://kirk.clan.su/news/2008-04-29-55 ლოცვანი svanch1ka https://kirk.clan.su/news/2008-04-29-55 Tue, 29 Apr 2008 07:26:34 GMT